Ο Παντελής της Πάρου

Πάρος

 

Ο «δικός» μας, Παντελής Θαλασσινός, θα τραγουδήσει για τους φίλους του στην κεντρική σκηνή του Σταυρού του Νότου, από το Σάββατο 30 Μαρτίου και τρία ακόμη Σάββατα μέχρι το Πάσχα, με τραγούδια εφ’ όλης της ύλης, ενώ παράλληλα θα παρουσιάζει και το καινούργιο του βιβλίο-cd τα «12+1 Ηλιοτρόπια», του Άλκη Αλκαίου.

 

Ο «δικός» μας, Παντελής Θαλασσινός, θα τραγουδήσει για τους φίλους του στην κεντρική σκηνή του Σταυρού του Νότου, από το Σάββατο 30 Μαρτίου και τρία ακόμη Σάββατα μέχρι το Πάσχα, με τραγούδια εφ’ όλης της ύλης, ενώ παράλληλα θα παρουσιάζει και το καινούργιο του βιβλίο-cd τα «12+1 Ηλιοτρόπια», του Άλκη Αλκαίου.

Η ιστορία…

Για το βιβλίο-cd «12+1 ηλιοτρόπια» ο Δημήτρης Λέντζος έγραψε στον πρόλογο του βιβλίου:

«Έχω μια σειρά τραγουδιών του Αλκαίου» μου είπε σχεδόν ψιθυριστά στο αυτί ο Παντελής, μια μέρα στο Παγκράτι.

«Μη πεις τίποτα» μου λέει. Δεν είπα. Αυτά τα πράγματα θέλουν να κρατάς μυστικά και τον λόγο σου. Μετά από λίγο καιρό, που ξαναβρεθήκαμε, μου τραγούδησε πάλι σιγά «Τα βότσαλα»· ένα όμορφο και δυνατό χασάπικο.

Ύστερα πέρασε καιρός, ψιλοχαθήκαμε με τον Παντελή. Νέα του μου έλεγε ο κοινός φίλος Γιώργος Χριστοδούλου, ότι προχωράει δηλαδή αυτή η δουλειά και τι ωραία τραγούδια που είναι. Λίγο μετά, τον Δεκέμβρη του 2012, άκουσα τα κακά νέα στο ραδιόφωνο «Πέθανε ο στιχουργός Άλκης Αλκαίος…». Στενοχωρήθηκα πολύ. Ήταν ο αγαπημένος μου στιχουργός. Τα τραγούδια του με πιάνανε απ’ τον γιακά και με σφίγγανε στον τοίχο. Έβαλα ένα ποτό, πήρα μια κόλλα χαρτί και έγραψα αμέσως ένα ποίημα. Το L’ ULTIMO BARGO (ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΠΑΡΚΟ). Δεν ξέρω, τελικά, γιατί διάλεξα έναν λατινικό τίτλο. Έτσι μου ήρθε. Ο Παντελής με τον Γιώργη τον Χριστοδούλου πήγαν στην κηδεία στην Πάργα. Στον δρόμο, μάλιστα, είχαν ένα ατύχημα. Τούμπαραν με το αυτοκίνητο, τους μάζεψε ο Θάνος Μικρούτσικος τυχαία, που ακολουθούσε. Το L’ ULTIMO BARGO το διάβασα μια μέρα σε μια κοινή μας φίλη και μου είπε «Δημήτρη, αυτό εδώ θα το δώσω στον Παντελή για τα καινούργια τραγούδια του Αλκαίου», και μου το πήρε από τα χέρια. Ο καιρός περνούσε. Καιρός δύσκολος μέσα στην κρίση και σε ένα παράξενο πένθος· χρόνια τώρα που περνάμε.

Όλα αυτά τα χρόνια όταν βρισκόμασταν ρωτούσα πάντα τον Παντελή τι έγινε με τα τραγούδια του Αλκαίου. «Γίνονται», μου έλεγε. Καταλάβαινα ότι ήθελε τον καιρό του. Όταν έχεις κάτι σπουδαίο στα χέρια σου θέλεις και ’σύ να φανείς αντάξιός του. Φέτος, στις αρχές του 2018, με πήρε τηλέφωνο και μου ανακοίνωσε ότι επιτέλους τα «12+1 ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΑ», έτσι ονόμασε τον κύκλο αυτών των τραγουδιών, με 12 τραγούδια σε στίχους του Αλκαίου και ένα το δικό μου, είναι έτοιμα. Κολακεύτηκα. Σε λίγες μέρες μού έστειλε πρώτα το δικό μου, ένα παράξενο «κουτσοζεϊμπέκικο», που μου άρεσε πολύ. Μετά από λίγον καιρό μού έστειλε και τα άλλα τραγούδια της εργασίας αυτής και τα άκουσα όλα. Αυτό που με κάρφωσε από την αρχή ήταν ότι πάλι τα τραγούδια αυτά με πιάσανε από τον γιακά και με κολλήσανε σφιχτά στον τοίχο.

Ο Παντελής Θαλασσινός τόσο λυρικός και ευαίσθητος, όπως πάντα, με τις νότες να αναδεικνύουν τα λόγια του ποιητή με τον πιο ωραίο τρόπο. Τα λόγια του Αλκαίου είναι κουβέντες διπλανές, καθημερινές, σαν πέτρες στις τσέπες μας για όλον τον κόσμο, στους λιθοβολισμούς των αναμάρτητων και των πετυχημένων! Οι μελωδίες εδώ του Θαλασσινού είναι μία ακόμη δυνατή στιγμή στην καριέρα του, που έτσι κι αλλιώς τον έχει καθιερώσει ως έναν από τους σπουδαιότερους τραγουδοποιούς, σχεδόν σαράντα χρόνια τώρα (…)».

Η συζήτηση με τον Παντελή

Με τον Π. Θαλασσινό ο εκδότης της εφημερίδας μας, Ν. Ραγκούσης-Λαουτάρης, συναντήθηκε προ ημερών και εκτός των καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων του συζήτησε και για τα κοινά του νησιού μας.

Στην ερώτηση για τις δημοτικές εκλογές και τους προβληματισμούς του ο Παντελής είπε:

«Η Πάρος μας, ας μου επιτραπεί αυτή η έκφραση, βρίσκεται μπροστά σ’ ένα μεγάλο σταυροδρόμι. Η αναπτυξιακή πορεία του νησιού που έχει ξεκινήσει τα τελευταία χρόνια, μας βάζει μπροστά σ’ ένα μεγάλο δίλημμα. Τι είδος ανάπτυξη θέλουμε; Ανάπτυξη για ποιόν;

Η άναρχη και χωρίς όραμα εξέλιξη των ζητημάτων - προβλημάτων που προϋπήρχαν και με την πάροδο των ετών οξύνονται παραπέρα, αλλά και τα νέα που δημιουργήθηκαν, οδηγεί την Πάρο στην αστικοποίηση και στην τσιμέντωση. Η ρουσφετολογική λογική και η «εξυπηρέτηση» των μεγαλοσυμφερόντων που «επενδύουν» στο νησί μας, καταστρέφει τις ομορφιές της παριανής φύσης, ιδιωτικοποιεί τις παραλίες, δυναμιτίζει τα αποθέματα του νερού κλπ. Αυτό το είδος της ανάπτυξης οι παριανοί πρέπει να το εμποδίσουν και θα έλεγα έχουν την ευκαιρία να το σταματήσουν και να το ανατρέψουν. Μπροστά στις κάλπες πρέπει να σκεφτούν το μέλλον του νησιού μας, το μέλλον των παιδιών τους.

Ας δούμε λίγο παραπέρα κι ας αναλογιστούμε αυτή η ανάπτυξη σε πόσα λίγα χρόνια έχει αλλάξει τη νησιωτική και γραφική μορφή του νησιού. Στην κοινωνία που ζούμε δε θα έπρεπε να χει πρώτο λόγο το χρήμα, καταστρέφοντας κάθε τι που μας χαρίζει η φύση, σκεπτόμενοι την άνεση του επισκέπτη και μόνο. Άσε που ο επισκέπτης δε θα θέλει η Πάρος να γίνει Παλαιό Φάληρο».

THALASSINOS_2.jpg

Η άποψή του

Στη συνέχεια της συζήτησης ρωτήσαμε τον κ. Θαλασσινό, ποια είναι η δική του άποψη για το μέλλον της Πάρου; Ο κ. Θαλασσινός μας είπε:

«Είναι ώρα να επιλεγεί δήμαρχος και δημοτικοί σύμβουλοι από τη βάση του κόσμου, που από τη θέση τους θα αποφασίζουν για το μέλλον αυτού του τόπου. Το κύριο κριτήριο ψήφου δεν μπορεί να είναι μόνο ή κυρίως τα πρόσωπα, και οι «κουμπαριές», γιατί αυτό που καθορίζει την ταυτότητα και τις προθέσεις τους είναι ποια πολιτική στηρίζουν με τη δράση τους, και ποια είναι η αισθητική τους.

Σήμερα, χρειαζόμαστε τοπική διοίκηση που να μπορεί να κινητοποιεί τον λαό, να αντιπαλεύει τις αντιλαϊκές πολιτικές των κυβερνήσεων, να διεκδικεί δυναμικά μέτρα ανακούφισης και στήριξης. Να εκφράζει την αγανάκτηση, τη διαμαρτυρία και την καταδίκη της πολιτικής που εφαρμόζεται από την κυβέρνηση, και ουσιαστικά σιγοντάρεται απ’ όλα τα άλλα κόμματα του υπάρχοντος συστήματος, και των μνημονίων».

Η πρόταση

Συνεχίζοντας τη συζήτηση με τον κ. Θαλασσινό, μας είπε και τη δική του πρόταση για το τι βλέπει εκείνος να γίνεται την Πάρο.

«Την απάντηση μας τη δίνει η θητεία των δημάρχων που εκλέχτηκαν με τη Λαϊκή Συσπείρωση στις προηγούμενες εκλογές. Την απάντηση μας δίνει ο Κώστας Πελετίδης δήμαρχος Πατρών. Οι δημοτικές αυτές αρχές με επικεφαλής τους κομμουνιστές δημάρχους στόχευσαν τις λαϊκές ανάγκες, οργάνωσαν την πάλη για την διεκδίκησή τους με σειρά αγωνιστικών πρωτοβουλιών και με μέτρα ανακούφισης των λαϊκών νοικοκυριών.

Η Λαϊκή Συσπείρωση Πάρου με επικεφαλής τον Κώστα Ροκονίδα έχει να παρουσιάσει δείγματα αγωνιστικής δράσης για σειρά προβλημάτων που απασχόλησαν την παριανή κοινωνία. Πρωτοστάτησε στους μεγάλους αγώνες των παριανών για τα ζητήματα υγείας. Έχει μάθει ως απλός πολίτης και δημότης, και λόγω στάσης ζωής και θέσεων στην πάλη, και να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των κινητοποιήσεων Έχει εμπειρία, έχει συνέπεια αγωνιστική τιμιότητα.

Επαναλαμβάνω την ανάρτηση μου στο Facebook: «Κάνε έναν κομμουνιστή δήμαρχο, για να τον έχεις σύμμαχο και φίλο, κι όχι απέναντί σου.. Είναι ο μόνος που θα είναι παρών... Οι άλλοι είναι επαγγελματίες απόντες…».

Θέλω να πω ότι καταδικάζω κι ένα ψέμα που κυκλοφορεί, ότι «ο Ροκονίδας δε  θέλει  ο ίδιος να εκλεγεί». Άρα η απάντηση μου είναι εύκολη. Η Πάρος μπορεί και πρέπει να έχει τον δικό της Πελετίδη. Ο Κώστας Ροκονίδας επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Πάρου είναι η λύση».

 

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.