Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία | Οδός Αγ. Αθανασίου του Πάριου

Πάρος

Ο Κωστιανός, μεγάλος διδάσκαλος του γένους, Όσιος Αθανάσιος Πάριος (1721-1813), από αγάπη προς τη γενέτειρα του αντικατέστησε το κοσμικό του όνομα, που ήταν Αθανάσιος Τούλιος.

Ο Κωστιανός, μεγάλος διδάσκαλος του γένους, Όσιος Αθανάσιος Πάριος (1721-1813), από αγάπη προς τη γενέτειρα του αντικατέστησε το κοσμικό του όνομα, που ήταν Αθανάσιος Τούλιος.

Την πρώτη μόρφωση την έλαβε στο χωριό του, ενώ το 1745 μετέβη για σπουδές στη Σμύρνη, όπου μαθήτευσε δίπλα στον Ιερόθεο Δενδρινό και αργότερα στην Αθωνιάδα σχολή, όπου και σπούδασε υπό τους Νεόφυτο Καυσοκαλυβίτη και Ευγένιο Βούλγαρη. Κατόπιν εκπαιδεύτηκε στη ρητορική και την ποιμαντική. 

Το 1758, μετά από παρότρυνση και πίεση του Ευγένιου Βούλγαρη, δέχθηκε τη διεύθυνση της σχολής του Γένους, στη Θεσσαλονίκη. Δίδαξε στη σχολή μόνο για δύο έτη, καθώς η σχολή έκλεισε λόγω επιδημίας πανώλης στην πόλη. Έτσι κατέφυγε στην Κέρκυρα, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του δίπλα στο Νικηφόρο Θεοτόκη, σπουδάζοντας φυσική. Τελικά οδηγήθηκε στο Μεσολόγγι, μετά από πρόσκληση του συμμαθητή του στην Αθωνιάδα Σχολή, Παναγιώτη Παλαμά, που είχε ιδρύσει από το 1760 την «Παλαμιαία σχολή». Το 1967 ως και το 1770 επίστρεψε στη Θεσσαλονίκη αναλαμβάνοντας και πάλι τη σχολή του Γένους και μετά από λίγο δέχθηκε τιμητική πρόσκληση από το Πατριαρχείο Κων/πολεως, για να αναλάβει τη διεύθυνση της Αθωνιάδας σχολής. Ο ίδιος δέχεται άμεσα και παρεπιδημεί στο Άγιο Όρος, οπού συνάντησε το Μακάριο Νοταρά, ο οποίος τον προτρέπει να χειροτονηθεί. Ο Αθανάσιος υπακούει και χειροτονείται απ’ τον ίδιο, πρεσβύτερος. 

Το 1786 αναχωρεί για την Πάρο, αλλά ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος δεν του επιτρέπει να προσαράξει στο νησί, με αποτέλεσμα να κατευθυνθεί προς τη Χίο. Εκεί αναλαμβάνει την περίφημη σχολή της Χίου, όπου την οδηγεί σε σημαντική ακμή, αποχωρώντας σε ηλικία 90 ετών. Συνολικά έζησε στη Χίο 32 χρόνια και εκοιμήθη στις 24 Ιουνίου 1813 στο μονίδριο του Αγίου Γεωργίου Ρεστών Χίου.

Στην επιτύμβια πλάκα ο συνασκητής του όσιος Νικηφόρος έγραψε:

«Η πολύκροτος Αθανασίου φήμη

Η περικλεής και πανένδοτος μνήμη

Πάντων τοις ωσίν ενηχεί θαυμασίως

Και εις έπαινον πάντας κινεί αξίως…».

Ο Αθανάσιος Πάριος, που ήταν «ο αξιολογώτερος των Ελλήνων θεολόγων μετά τον Ευγένιον Βούλαριν», όπως γράφει στο βιβλίο «Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος», ο Θεόδωρος Ζήσης, πρωτοπρεσβύτερος καθηγητής του πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, υπήρξε ενεργό, δραστήριο, τολμηρό και άφοβο μέλος της ευκλεούς τριάδος, μετά του Μακαρίου και Νικοδήμου, των Κολλυβάδων. Υπήρξε πιστός στις παραδόσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας και αγωνίσθηκε πολύ κατά των επιδράσεων του ρωμαιοκαθολικισμού και του γαλλικού διαφωτισμού. Τέλος, άφησε πίσω του, όπως και οι άλλοι Κολλυβάδες, ένα πλούσιο συγγραφικό έργο, που περιέχεται σε αξιόλογα βιβλία απολογητικού, δογματοκανονικού, λειτουργικού, παιδαγωγικού, αγιολογικού, υμνολογικού, ομιλητικού, επιστολογραφικού περιεχομένου.

Πηγές: «Βατοπαιδινό Συναξάρι», μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου, «Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος», Θεόδωρος Ζήσης, ηλεκτρονική σελίδα Μητροπόλεως Χίου, «Παριανά» τευχ. 45.

Η οδός του ξεκινάει από την επαρχιακή οδό Παροικιάς-Λευκών έως την επαρχιακή οδό Παροικιάς-Νάουσας, στην περιοχή του οικισμού Έλητα. 

Χριστόδουλος Α. Μαούνης

Μέλος της επιτροπής ονοματοδοσίας Παροικιάς

 

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.