Παιδιά και νέοι της Πάρου για την εφημερίδα "Φωνή της Πάρου" | Της Ελ. Χανιώτη

Πάρος

Με αφορμή την 75η επέτειο της εφημερίδας «Φωνής της Πάρου» και το ξεκίνημα της νέας μας απόπειρας να δώσουμε την ευκαιρία στα νέα παιδιά να μιλήσουν,

Με αφορμή την 75η επέτειο της εφημερίδας «Φωνής της Πάρου» και το ξεκίνημα της νέας μας απόπειρας να δώσουμε την ευκαιρία στα νέα παιδιά να μιλήσουν,

θέλησα να θέσω κάποια ερωτήματα σε παιδιά ηλικίας 15 έως 19 χρονών.

Στόχος ήταν να δούμε κατά πόσο είναι τα νέα παιδιά εξοικειωμένα με την εφημερίδα και τι είναι αυτό που θα μπορούσε να τα ωθήσει να την ξεφυλλίσουν. Σε μια εποχή που η έντυπη μορφή ενημέρωσης «απειλείται» από την ηλεκτρονική, είναι ευθύνη όλων μας να παλέψουμε για την επικράτησή της. Και, εφόσον, τα νέα παιδιά είναι το μέλλον, είναι δική μας υποχρέωση να τα κάνουμε να αγαπήσουν το χαρτί και το μελάνι. Τα όσα ειπώθηκαν και θα ειπωθούν στο μέλλον από τα παιδιά θα καταγράφονται ανώνυμα για δυο λόγους. Πρώτον  για να μπορούν τα ίδια να εκφράζονται ελεύθερα, και δεύτερο για να αντιμετωπιστούν απ’ όλους μας σαν ένα. Το καθένα θα αντιστοιχεί σε ένα χρώμα, γιατί τα παιδιά είναι χρώματα, που όταν ενώνονται, δημιουργούν το πιο όμορφο ουράνιο τόξο. Τα ευχαριστώ πολύ για το χρόνο που μου αφιέρωσαν, καθώς και για τη μεγάλη τους ανταπόκριση στο εγχείρημά μου.

Γνωρίζετε τη «Φωνή της Πάρου»; Την έχετε διαβάσει ή σας έχουν προτρέψει ποτέ να τη διαβάσετε;

Πράσινο: «Ναι τη γνωρίζω. Άμα τη δω θα ανοίξω να δω φωτογραφίες και να διαβάσω κάποιο ενδιαφέρον άρθρο».

Ροζ: «Ναι τη γνωρίζω αλλά δεν έχει τύχει να τη διαβάσω».

Κίτρινο: «Ναι τη γνωρίζω. Δεν έχει τύχει ποτέ να διαβάσω εφημερίδα».

Κόκκινο: «Ναι τη γνωρίζω. Όχι δεν την έχω διαβάσει ποτέ».

Μπλε: «Την γνωρίζω. Όχι δεν την έχω διαβάσει ποτέ».

Μωβ: «Ναι την ξέρω την εφημερίδα και τη διαβάζω όποτε τη βρω στο σπίτι. Η μαμά μου καμιά φορά θα μου πει να τη διαβάσω αν θέλω, αλλά γενικά είναι δική μου πρωτοβουλία να τη διαβάσω».

Πορτοκαλί: «Φυσικά και γνωρίζω την εφημερίδα αλλά δεν υπάρχει κάποιο άρθρο το οποίο να με κάνει να τη διαβάσω. Δεν μου έχει πει κανείς να διαβάσω εφημερίδα, μόνο μερικές φορές που την χρειάζομαι για καμιά εργασία τυχαίνει να διαβάσω κάποια πράγματα αλλά δεν μου κινούν το ενδιαφέρον».

Τί θα θέλατε να περιλαμβάνει η εφημερίδα για να μπείτε στη διαδικασία να τη διαβάσετε και να ανυπομονείτε κάθε εβδομάδα να εκδοθεί;

Πράσινο: «Θα μου άρεσε να μπαίνουν εκδηλώσεις που γίνονται κοντά. Και άμα ξέρω ότι έχει συνεντεύξεις παιδιών θα τη βλέπω κάθε εβδομάδα».

Ροζ: «Μια στήλη που θα μιλούσαν παιδιά θα ήταν αρκετά ενδιαφέρουσα πιστεύω».

Κίτρινο: «Είμαι παιδί που μου αρέσουν τα οχήματα και θέλω να διαβάζω ό,τι έχει σχέση με αμάξια και μηχανάκια».

Κόκκινο: «Θα ήθελα να γινόντουσαν μουσικές και θεατρικές παραστάσεις και να ανακοινώνονται από την εφημερίδα. Να μη γράφουν μόνο μεγάλοι αλλά και παιδιά».

Μπλε: «Ενημερωτικά προγράμματα για τους νέους, τη ζωή τους και  για τη ζωή μετά την ενηλικίωση που θα τους βοηθήσει να αποκτήσουν τη δική τους άποψη».

Μωβ: «Δε θέλω κάτι συγκεκριμένο, μου αρέσουν όλα τα άρθρα και οι συνεντεύξεις που περιλαμβάνει. Τα βρίσκω ενδιαφέροντα, όχι όλα αλλά τα περισσότερα. Αν μπουν και γνώμες παιδιών θα είμαι «φουλ» καλυμμένη».

Πορτοκαλί: «Πιστεύω ότι θα πρέπει να υπάρχει έστω ένα άρθρο το οποίο θα ενδιαφέρει τα παιδιά. Συνήθως στις εφημερίδες γράφει για πολιτικά και πράγματα που συμβαίνουν σήμερα που απασχολούν τους μεγάλους. Προσωπικά δε μου κινεί το ενδιαφέρον η εφημερίδα γιατί δεν έχει κάτι που να μου αρέσει».

Θεωρείτε πως η έκδοση της εφημερίδας είναι ωφέλιμη; Γιατί;

Πράσινο: «Είναι, γιατί ο καθένας εκφράζεται και μπορεί να πει τη γνώμη του».

Ροζ: «Είναι, γιατί βλέπουμε και ένα διαφορετικό τρόπο ενημέρωσης».

Κίτρινο: «Είναι ωφέλιμη γιατί μαθαίνεις πράγματα για τον τόπο που ζεις».

Κόκκινο: «Πιστεύω πως δεν είναι ωφέλιμη γιατί τη σημερινή εποχή οι άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα να ψάξουν το θέμα που θέλουν από ένα υπολογιστή ή από ένα κινητό».

Μπλε: «Όχι, δεν είναι ωφέλιμη γιατί όποιος θέλει να ενημερωθεί μπαίνει στο ιντερνέτ».

Μωβ: «Θεωρώ πάρα πολύ ωφέλιμη την έκδοση της εφημερίδας ειδικά σε ένα νησί. Διότι είναι μια μικρή και κλειστή κοινωνία όπου ο καθένας θέλει να μαθαίνει έστω και τα τελευταία γεγονότα. Επίσης κάποιοι μπορεί να μένουν λίγο πίσω, δηλαδή να μην εκσυγχρονίζονται με τα τελευταία τεχνολογικά μέσα, οπότε γι’ αυτούς είναι καλός τρόπος να μαθαίνουν τι γίνεται. Αλλά καλό θα ήταν όλοι να διαβάζουμε την εφημερίδα του τόπου ανεξάρτητα με την ηλικία και το πόσο «μπροστά» είμαστε διότι βλέποντας τα προβλήματα του νησιού κάποιοι από μας μπορούν να δραστηριοποιηθούν και να βοηθήσουν στην επίλυσή τους».

Πορτοκαλί: «Ναι, γιατί πολλοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν το διαδίκτυο και είναι εύκολο γι’ αυτούς να πάρουν και να διαβάσουν μια εφημερίδα».

Συζητώντας με τους νέους του νησιού μας, που αντιπροσωπεύουν ολόκληρη τη γενιά τους, συνειδητοποίησα το μεγάλο ρόλο που παίζει το ιντερνέτ πλέον στην  καθημερινότητά μας. Και πως πράγματα που για μας αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας, για τα περισσότερα παιδιά είναι απλά κάτι ξεπερασμένο και παλιομοδίτικο. Όπως οι βιντεοκασέτες, τα cd και οι φωτογραφικές μηχανές. Είναι ευθύνη όλων μας να «παλέψουμε» για να κρατήσουμε τις εφημερίδες ζωντανές και να μπορέσουμε να γιορτάσουμε πολλές ακόμα επετείους της «Φωνής της Πάρου».

Ελευθερία Χανιώτη

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.