eklogesmaios2019-(2).jpg

Νόμιμο το χύμα τσίπουρο!

Ειδήσεις

Με τροπολογία που κατατέθηκε στη Βουλή δίνεται η δυνατότητα στους διήμερους αποσταγματοποιούς να διαθέσουν με νόμιμα παραστατικά τα προϊόντα απόσταξης τσίπουρου που έχουν με τη δήλωση των αποθεμάτων τους.

Με τροπολογία που κατατέθηκε στη Βουλή δίνεται η δυνατότητα στους διήμερους αποσταγματοποιούς να διαθέσουν με νόμιμα παραστατικά τα προϊόντα απόσταξης τσίπουρου που έχουν με τη δήλωση των αποθεμάτων τους.


 

Επίσης, προβλέπεται ότι ακόμη κι αν κάποιοι κατέχουν ποσότητες και δεν είναι νόμιμοι αποσταγματοποιοί μπορούν να τις δηλώσουν και να τις διαθέσουν νόμιμα.

Επιπλέον όσοι (εστιατόρια, καφέ, κλπ) έχουν προς διάθεση χύμα προϊόντα, με τη νέα ρύθμιση οφείλουν να έχουν σε ευκρινές σημείο έγγραφο με την ταυτότητα προέλευσης αυτών των προϊόντων.


 

Η ιστορία


 

Η ιστορία του τσίπουρου χάνεται στους αιώνες. Παρόμοια με το τσίπουρο είναι το αράκ του Λιβάνου, η γκράπα της Ιταλίας, η ζιβανία της Κύπρου και το ρακί της Τουρκίας.

Σύμφωνα με την ιστορία οι πρώτοι που έφτιαξαν τσίπουρο ήταν οι καλόγεροι του Αγίου Όρους την εποχή του τουρκοκρατίας. Μ’ αυτόν τον τρόπο το τσίπουρο κατέκτησε την Οθωμανική αυτοκρατορία, αφού ο Μωάμεθ μαζί με την απαγόρευση του κρασιού δεν είχε υπολογίσει τα αποστάγματα…

Με τα χρόνια εξαπλώθηκε σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, κυρίως στη Μακεδονία, την Ήπειρο, τη Θεσσαλία και την Κρήτη, ενώ μέχρι τις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα η παραγωγή τσίπουρου γινόταν αποκλειστικά «κατ’ οίκον» και ήταν κατεξοχήν ποτό της υπαίθρου.

Τσίπουρο ονομάζεται στην Ελλάδα το απόσταγμα από στέμφυλα. Το κράτος έκανε παρέμβαση για πρώτη φορά το 1883(!) για να φορολογήσει το αλκοόλ. Συγχρόνως έδωσε και τον ορισμό στο εθνικό μας ποτό: «Απόσταξη σε άμβυκα των στεμφύλων σταφυλής». Δικαίωμα στον άμβυκα είχαν μόνο οι αμπελουργοί. Το 1896 δόθηκαν οι πρώτες επίσημες άδειες και πολύ αργότερα, το 1989, άρχισε να επιτρέπεται η παραγωγή και η εμφιάλωση από οργανωμένες αποσταγματοποιίες. Όταν μπήκαν στην αγορά του τσίπουρου τα μεγάλα οινοποιεία παρήγαγαν τσίπουρα μονοποιλιακά, που προάγουν τις τοπικές ποικιλίες. Η Θεσσαλία το «Μοσχάτο Αμβούργου», η Ήπειρος την «Ντεμπίνα» κλπ. Τέλος, μεγάλη επιτυχία γνώρισαν μέσω των οινοποιείων και τα παλαιωμένα τσίπουρα που ωριμάζουν σε βαρέλι.


 

Οι διαφορές


 

Για πολλούς, ρακή, τσικουδιά και τσίπουρο είναι το ίδιο πράγμα, με άλλο όνομα. Η διαφορά στο όνομα ανάμεσα στη ρακή και τη τσικουδιά οφείλεται στο γεγονός ότι η ρακή παίρνει το όνομα της από τον χώρο στον οποίο παράγεται, ο οποίος στη Κρητική διάλεκτο αποκαλείται ρακιδιό.

Το τσίπουρο από την άλλη παρασκευάζεται με τον ίδιο τρόπο που παρασκευάζεται και η τσικουδιά, ωστόσο παλιότερα το μείγμα του βρασμού περιείχε και άλλα υλικά πέρα από το σταφύλι. Για να εξηγήσουμε καλύτερα, το τσίπουρο χωρίς γλυκάνισο ή άλλα μυρωδικά δεν έχει καμία διαφορά με τη τσικουδιά ή τη ρακή. Το «αυθεντικό» τσίπουρο -το ποτό δηλαδή που πραγματικά διαφέρει από τα άλλα τρία- είναι αυτό με τον γλυκάνισο.

Στην Πάρο για τα τσίπουρα επικράτησε το όνομα «σούμα». Μ’ αυτό το όνομα ονομάζεται και σε μερικές ακόμα περιοχές, αλλά προσοχή! Αν π.χ. ζητήσετε «σούμα» στη Χίο, θα σας φέρουν ούζο!

Τέλος, η ονομασία «σούμα» προέρχεται από το λατινικό summa (άθροισμα) και εννοούμε όλο το απόσταγμα που προκύπτει από μια απόσταξη χωρίς διαχωρισμό, ή το προϊόν της πρώτης απόσταξης που θα επαναποσταχθεί.



 

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.