«Κρεμαστοί κήποι» του Χ. Μαούνη

> Απόψεις

 

Πριν από μερικά χρόνια, δεν είχαν κάνει την εμφάνιση τους οι πλαστικές γλάστρες. Είχαμε πήλινες και ντενεκέδες.

Περιμέναμε καρτερικά τους μπακάληδες της αγοράς να πετάξουν κανένα γκαζοντενεκέ που μόλις είχε αδειάσει από φέτα, λάδι, πετρέλαιο, κλπ, τον οποίο δεν ήθελαν γιατί ήταν στραπατσαρισμένος. Εκείνη την εποχή ήταν χρησιμότατο σκεύος.

 

Αφού γινόταν η επισκευή με το σκεπάρνι, κόψιμο του καπακιού και γύρισμα της λαμαρίνας, άρχιζε η χρήση του. Ο ψαράς για τη θάλασσα, ο γεωργός για να βγάζει νερό από το πηγάδι και η νοικοκυρά για τη λάτρα του σπιτιού ή για γλάστρα. Από ότι λέγανε ο ντενεκές ήταν η καλύτερη γλάστρα.

 

Σε συνδυασμό χώματος, με την κοπριά από «βερβελιές» και «καβαλίνες» ήταν ότι καλύτερο για να ευδοκιμήσουν τα λουλούδια. Πραγματικά σε κάθε σκάλα, σε κάθε πεζούλα, οι γκαζοντενεκές είχαν την τιμητική τους. Αφού τους έβαφαν πρώτα, στόλιζαν οι νοικοκυρές τις γειτονιές, επειδή τα περισσότερα σπίτια δεν είχαν χώρο για κήπο. Τα φρόντιζαν, με τόση αγάπη που πολλές φορές υπήρχε και συναγωνισμός μεταξύ τους, για το ποια έχει π.χ. τον καλύτερο βασιλικό ή γιασεμί.              

 

Μερικοί φύτευαν και αναρριχώμενα φυτά όπως αγιόκλημα, γιασεμί, νυχτολούλουδο, βουκαμβίλλια, ιβίσκο, τριανταφυλλιές, κληματαριές, κ.α., τα οποία όταν ρίζωναν καλά και άρχιζε να σαπίζει ο γκαζοντενεκές, τα φύτευαν σε μια γωνιά του δρόμου, τα οποία υπάρχουν μέχρι σήμερα και κοσμούν τις γειτονιές μας, ευωδιάζοντας τις με τα αρώματα τους.

 

Στους ανθρώπους αρέσει να δημιουργούν κήπους εκεί που ζούνε, αλλά έχουν και την υποχρέωση να τους φροντίζουν. Τα φυτά μεγαλώνουν, αναπτύσσονται και ομορφαίνουν την πόλη, σκαρφαλώνοντας στις πέργολες, στις ταράτσες, στους τοίχους, στις μάντρες των ορίων ιδιοκτησίας μας, μετατρέποντας τους σε τεράστιους κρεμαστούς κήπους.

Μέχρι εκεί όμως._

 

Αυτοί οι κρεμαστοί κήποι χρειάζονται λίγο περισσότερη φροντίδα και προσοχή. Δεν πρέπει να είναι ανεξέλεγκτοι, δημιουργώντας προβλήματα στο πέρασμα των πεζών, που αρκετές φορές είναι αιτίες τραυματισμού, αλλά και στους αμαξωτούς δρόμους, στην προσπάθεια του οδηγού να τους αποφύγει, μπορεί να προκαλέσει σοβαρό ατύχημα. Εμείς πρέπει να φροντίζουμε τον κήπο μας και να κλαδεύουμε τα φυτά πριν αρχίσουν να ενοχλούν. Δεν είναι υποχρέωση του δήμου μας, είναι υποχρέωση δικιά μας. Η υπηρεσία καθαριότητας και πρασίνου του δήμου, η οποία είναι υποστελεχωμένη, καταβάλει υπεράνθρωπες προσπάθειες για να διατηρήσει το πράσινο στον δημόσιο χώρο. Επιτακτική ανάγκη η στελέχωση της!                            

 

Σύμφωνα με το άρθρο 20 του κανονισμού καθαριότητας: «Οι δημοτικοί και αγροτικοί δρόμοι που φράζονται από καλαμιώνες, αλυγαριές, δένδρα και οι ιδιοκτήτες αδιαφορούν για την περιποίηση ή ακόμα και την κοπή αυτών, εάν απαιτείται θα κόβονται από την υπηρεσία καθαριότητας του δήμου και θα τους επιβάλλεται πρόστιμο 200 ευρώ».

 

Δυστυχώς στη χώρα μας δεν έχουμε μάθει να φροντίζουμε τον δημόσιο χώρο, είναι το τελευταίο πράγμα στο οποίο θα δώσουμε σημασία. Κι όμως μικρές παρεμβάσεις θα μπορούσαν να κάνουν τη διαφορά και η πόλη να αλλάξει πρόσωπο.

 

Χριστόδουλος Μαούνης