Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία | Παναγιώτης Αναστ. Καλλίερος

> Απόψεις

 

Γεννήθηκε στην Παροικιά το 1861. Ο πατέρας του Αναστάσιος, δάσκαλος κι’ εκείνος, καλλιεργημένη προσωπικότητα με ιδιαίτερη ενασχόληση στη βυζαντινή μουσική.

Έτσι ο Παναγιώτης, πήρε την πρώτη μόρφωση από τον πατέρα του, ζώντας μέσα σε μια πνευματική ατμόσφαιρα, που ευνόησαν την διαμόρφωση και την ανάπτυξη της προσωπικότητας του.

Το 1880 σε ηλικία 19 χρόνων, ο Καλλίερος πήρε από το Διδασκαλείο Αθηνών, το δίπλωμα του δημοδιδασκάλου. Υπηρέτησε τη δημοτική εκπαίδευση μέχρι το 1917 με πάθος τα ιδανικά του. Σεμνός, ηθικός, ακάματος, ασυμβίβαστος, σμίλεψε τις ψυχές τόσων παιδιών αφήνοντας ανεξίτηλη τη σφραγίδα της προσωπικότητας του.

Αυτό που έκανε τον Καλλίερο να ξεχωρίζει απ’ όλους τους δασκάλους της εποχής του ήταν το σύστημα με το οποίο εργαζόταν και εφάρμοζε τις ιδέες του. Σε μια εποχή που το σχολείο έδινε ξερές μονάχα γνώσεις στους μαθητές, εκείνος εντελώς πρωτοποριακά, έδινε ιδιαίτερη σημασία στην ηθική, στην ψυχική αγωγή των παιδιών, παράλληλα με την πνευματική και την σωματική αγωγή.

Την εποχή που ήθελε τον παιδαγωγό αυστηρό και απλησίαστο, ο Καλλίερος γεννημένος παιδαγωγός, με το ανοικτό μυαλό του, ήθελε τα παιδιά να ζουν με τους δασκάλους και οι δάσκαλοι να ζουν τη ζωή των παιδιών, τα ενδιαφέροντας τους, τις χαρές και τις λύπες τους. Η συνεργασία του σχολείου με την οικογένεια ήταν η βασική του αρχή, στον κοινό σκοπό, για τη σωστή διαπαιδαγώγηση των παιδιών. Πέθανε στην Πάρο στις 19 Σεπτεμβρίου 1937.  

       

(πηγές «Παριανά» τευχ.123, άρθρο του Παναγιώτη Πατέλλη).

Η οδός του ξεκινάει από την πλατεία «Ζωοδόχου Πηγής», έως την οδό «Πιέρρου Καλακώνα».

 

Χριστόδουλος Μαούνης

Μέλος της επιτροπής ονοματοδοσίας Παροικιάς