eklogesmaios2019-(2).jpg

Ο εισαγόμενος δήμαρχος

> Απόψεις

Το 1833 αποβιβάστηκε στο Ναύπλιο ο Όθων Φρειδερίκος Λουδοβίκος, ως εισαγόμενος βασιλιάς, για να κυβερνήσει την Ελλάδα. Οι τότε μεγάλες δυνάμεις επειδή έβλεπαν με καχυποψία τον Καποδίστρια, αποφάσισαν να μας επιβάλουν τον νεαρό Όθωνα. 

Το 1833 αποβιβάστηκε στο Ναύπλιο ο Όθων Φρειδερίκος Λουδοβίκος, ως εισαγόμενος βασιλιάς, για να κυβερνήσει την Ελλάδα. Οι τότε μεγάλες δυνάμεις επειδή έβλεπαν με καχυποψία τον Καποδίστρια, αποφάσισαν να μας επιβάλουν τον νεαρό Όθωνα. 

Κάπως έτσι έχουν τα πράγματα και σήμερα, εν έτει 2018, όταν μερικοί που ίσως και αυτοί βλέπουν με καχυποψία  τον δικό μας δήμαρχο, σκέφτηκαν να εισάγουν στο νησί κάποιον από τον Πειραιά, με το σκεπτικό: «Αφού τότε καλοπέρασαν οι Έλληνες  με τον εισαγόμενο Όθωνα, γιατί να μην εισάγουμε κάποιον δικό μας εκ Πειραιώς για να κυβερνήσει την Πάρο και να περάσουν όμορφα και αυτοί;».

Στο μεταξύ, ο εισαγόμενος που αναφέραμε, φαίνεται πως γνωρίζει πολύ καλά τι συμβαίνει στο νησί και είναι έτοιμος να αδράξει την ευκαιρία, εκμεταλλευόμενος το κενό εξουσίας που υπάρχει στην αντιπολίτευση, με εξαίρεση τη Λαϊκή Συσπείρωση, καθώς και την αδυναμία του δικού μας δήμαρχου να συγκροτήσει ψηφοδέλτιο, μετά από την μεγάλη αποστασία δικών του. 

Εικάζεται ότι πρώτη μέριμνα του εισαγόμενου θα είναι να πείσει τον παριανό λαό ότι  είναι ικανός να αναλάβει το τιμόνι της Πάρου καθώς είναι νέος, ωραίος, με πείρα στα αυτοδιοικητικά και πάνω από όλα οπαδός της γαλάζιας ομάδας. Στο μεταξύ επειδή οι Παριανοί θα προτιμούσαν ένα δικό τους παιδί για Δήμαρχο, ο εισαγόμενος θα προσπαθήσει να τους πείσει ότι και αυτός είναι παιδί δικό τους, αφού κάνει τα μπάνια του στην Πάρο από το 1993 και παρακολουθεί από κοντά τα τεκταινόμενα. Βέβαια άλλο να παραθερίζεις τα καλοκαίρια και να συναντάς στους δρόμους χαμογελαστούς έλληνες και ξένους, και άλλο να περπατάς στους έρημους δρόμους το χειμώνα  ζώντας τα πραγματικά προβλήματα του νησιού και να προσπαθείς να μεταφέρεις ασθενή στην Αθήνα με 10 μποφόρ. Γι’ αυτό δεν υπάρχει σύγκριση μεταξύ ενός Παριανού μόνιμου κατοίκου, γέννημα θρέμμα του νησιού, με κάποιον μη Παριανό που έρχεται σαν τουρίστας τα καλοκαίρια. Είναι σαν να προσπαθείς να συγκρίνεις ένα δέντρο φυτεμένο στη γη με ένα άλλο σε γλάστρα. Πάντως ο εισαγόμενος είναι καλά οργανωμένος και φαίνεται πως γνωρίζει άριστα το παιγνίδι. 

Άρχισε με την παρουσία του στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στη Νάουσα. Μετά έδωσε  συνέντευξη εφ όλης της ύλης, από την οποία μάθαμε ότι έχει σχέση με τις μεγαλύτερες οικογένειες στην Πάρο και με την εκκλησία, πράγμα που μεταφράζεται σε αρκετές ψήφους πιστών. Όμως, κούνια που τον κούναγε αν νομίζει ότι θα μπει στα πόδια του δικού μας Δήμαρχου. Δεν ξέρει πόσα χιλιόμετρα έχει διανύσει από εκκλησία σε εκκλησία για να τιμήσει ιερά μυστήρια συμπολιτών. Ο εισαγόμενος θα χρειαστεί να λιώσει πολλά ζευγάρια παπούτσια για να τον φτάσει. Εκεί όμως που θα είναι το Βατερλό του είναι στις ζεμπεκιές του δικού μας που είναι μοναδικός και ας τολμήσει να τον συναγωνιστεί. 

Γενικά φαντάζομαι ότι με την κάθοδο του εισαγόμενου θα ζήσουμε εμπόλεμες καταστάσεις και σε μια μεταξύ τους σύγκρουση, βλέπω όλους τους κατοίκους της Πάρου όλων των παρατάξεων να στοιχίζονται δίπλα στον δικό μας (το αίμα νερό δεν γίνεται) και να κραυγάζουν: «Εισαγόμενε, Μολών Λαβέ».


Παρόλα αυτά δεν αποκλείεται να έχουν συνεννοηθεί και να τα βρουν μεταξύ τους.

Δημήτρης Καλανδράνης
 

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.