19
Τρι, Φεβ

eklogesmaios2019-(2).jpg

Αλεξανδρινό | Του Π. Δημόπουλου

> Απόψεις

Είναι ένα να από τα κορυφαία ανθόφυτα σε πωλήσεις παγκοσμίως, την περίοδο των Χριστουγέννων. Μπορεί να τοποθετηθεί, σε οποιοδήποτε σημείο του σπιτιού μας και να συμπληρώσει την διακόσμηση του.

Είναι ένα να από τα κορυφαία ανθόφυτα σε πωλήσεις παγκοσμίως, την περίοδο των Χριστουγέννων. Μπορεί να τοποθετηθεί, σε οποιοδήποτε σημείο του σπιτιού μας και να συμπληρώσει την διακόσμηση του.

Ποϊσέντια, λουλούδι των Χριστουγέννων, αστέρι της Βηθλεέμ, λουλούδι της άγιας νύκτας. Πολλές οι ονομασίες που έχει πάρει κατά καιρούς, ανάλογα με τους θρύλους που το ακολουθούν, στα βάθη των αιώνων. Πολύ δημοφιλές φυτό, την εποχή των Αζτέκων από τον 14ο αιώνα. 

Κατά την παράδοσή τους, το φυτό αυτό είχε δοθεί από τους θεούς, ως υπενθύμιση των θυσιών τους. Διακοσμούσαν τα παλάτια τους με άπειρα αλεξανδρινά, ενώ από τα κόκκινα φύλλα του έπαιρναν τη χρωστική ουσία και έφτιαχναν βαφές για τα ρούχα τους. Τον γαλακτώδη χυμό που βγαίνει από τα κλωνάρια του, τον χρησιμοποιούσαν ως φάρμακο για τη θεραπεία του πυρετού. Το 1828 ο πρώτος πρέσβης των Η.Π.Α. στο Μεξικό, γοητευμένος από τα χρώματα του, έστειλε μοσχεύματα στην πατρίδα του (Νότια Καρολίνα) όπου καλλιεργήθηκε και εξαπλώθηκε σε Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο. 

Υπάρχουν δε πολλοί μύθοι για τον αλεξανδρινό. Ένας από αυτούς, μιλάει για ένα φτωχό κορίτσι από το Μεξικό, την Πεπίτα, που δεν είχε χρήματα για να αγοράσει δώρο για τον μικρό Ιησού. Βλέποντάς την ένας άγγελος να κλαίει, εμφανίζεται και της λέει να μαζέψει αγριόχορτα. Καθώς τα μάζευε, τα δάκρυά της έπεσαν επάνω τους και αυτά άρχισαν να ανθίζουν και να μετατρέπονται σε όμορφα αλεξανδρινά. Έτσι, τα ονόμασαν λουλούδια της «άγιας νύκτας». Τα κόκκινα φύλλα τους συμβολίζουν το αίμα του Χριστού, ενώ τα λευκά αντιπροσωπεύουν την αγνότητά του.

Όλοι θα έχουμε ακούσει τη φήμη, ότι το αλεξανδρινό είναι δηλητηριώδες και φυσικό είναι, να φοβόμαστε για τα κατοικίδιά μας. Η φήμη είναι αληθής. Αλλά το δηλητήριό του είναι τόσο λίγο, που δεν μπορεί να βλάψει ούτε ποντικό. Τα φύλλα του αλεξανδρινού έχουν πικρή γεύση, αλλά όχι τόσο ώστε να αποτρέψουν τα κατοικίδιά μας (σκύλους, γάτες, κουνέλια, κλπ) να τα μασουλήσουν. Βέβαια αν συμβεί κάτι τέτοιο, το πολύ-πολύ να υποφέρει για λίγο από πονόκοιλο.

Τώρα για να επιλέξουμε ένα υγιές φυτό προσέχουμε το χρώμα του να είναι έντονα σκούρο πράσινο και να μην έχει κιτρινισμένα ή μαραμένα φύλλα. Να μην γέρνει ο κορμός του και να μην υπάρχουν κηλίδες στα φύλλα του. Το ποτίζουμε, όταν στεγνώνει το χώμα και για να το διατηρήσουμε και για την επόμενη χρονιά, το κλαδεύουμε μετά την ανθοφορία του. Το μεταφυτεύουμε σε λίγο μεγαλύτερη γλάστρα και περιμένουμε την επόμενη ανθοφορία. 

Τα φυτώρια, ακολουθούν ειδικές τεχνικές για να ανθίζουν μέσα στα Χριστούγεννα. Εμείς όμως, αφήνουμε τη φύση να κάνει το έργο της και δεν απογοητευόμαστε, αν το δικό μας φυτό ανθίσει την άνοιξη.

Παναγιώτης Δημόπουλος