Αν δεν υπήρχαν μηχανάκια και γουρούνες

> Απόψεις

Από τον αναγνώστη μας κ. Δημήτρη Καλανδράνη, λάβαμε επιστολή με αφορμή τα ατυχήματα με τις τετράτροχες μηχανές («γουρούνες»), οι οποίες κρατούν κάθε καλοκαίρι το σκήπτρο των τροχαίων ατυχημάτων στους επαρχιακούς δρόμους.

Η επιστολή έχει ως εξής:

«Τι θα συνέβαινε στο νησί αν ένα πρωί για κάποιο λόγο δεν θα υπήρχαν ενοικιαζόμενα μηχανάκια και γουρούνες; Το ερώτημα είναι υποθετικό και ίσως χρησιμέψει σαν θέμα διδακτορικής διατριβής.

Οι φίλοι επαγγελματίες του κλάδου ενοικίασης αυτών των τροχοφόρων να μη θεωρήσουν ότι υπάρχει κάποιο σχέδιο στα συρτάρια του Δήμου ή κάποιας άλλης υπηρεσίας για την απαγόρευσή τους. Πού να τολμήσει κανείς ν’ αγγίξει τις γουρούνες. Θα τον κατασπαράξουν όχι οι γουρούνες αλλά αυτοί που τις εκμεταλλεύονται. Ίσως και ο Δήμος να μην τολμά να ασχοληθεί με το θέμα αφού ούτως ή άλλως δεν μπορεί να μετακινήσει αυτά τα τροχοφόρα από τα πεζοδρόμια στο Λιμάνι. Πόσο μάλλον να τα απαγορέψει. Λοιπόν, θέτουμε ξανά το ερώτημα:

«Τι θα συνέβαινε στο νησί αν ξαφνικά για κάποιο λόγο ένα πρωί δεν υπήρχαν δίκυκλα μηχανάκια και γουρούνες;».

Αυτοί που τα νοικιάζουν θα πουν ότι τους «κόβουμε το ψωμί τους» και θα ισχυρισθούν επίσης ότι οι επισκέπτες θα στερηθούν ένα χρήσιμο μέσον μεταφοράς, και θα έχουν δίκιο.

Αν ρωτηθούν οι ντόπιοι κάτοικοι, θα ανάψουν ένα κερί στην Παναγία.

Αν ρωτηθούν οι οδηγοί αυτοκινήτων θα ανάψουν δυο κεριά.

Οι μανάδες των σκοτωμένων και σακατεμένων παιδιών θα ανάψουν μια λαμπάδα, το ίδιο και το Κέντρο Υγείας και το ΕΚΑΒ.

Αν ρωτηθούν οι τουρίστες τι θα πουν; Απλά δεν θα πουν τίποτα γιατί όταν επισκέπτονται μια χώρα δεν περιμένουν να βρουν γουρούνες και μηχανάκια. Και ούτε θα ακυρώσουν το ταξίδι τους αν πληροφορηθούν ότι δεν υπάρχουν.

Και εδώ έρχεται το εύλογο ερώτημα: «Μα όλοι αυτοί οι τουρίστες, πώς θα επισκεφθούν τα αξιοθέατα του νησιού;». Και η απάντηση: «Αν δεν υπήρχαν τα μηχανάκια πώς θα τα επισκεπτόντουσαν; Απλά, θα χρησιμοποιούσαν ό,τι μέσο θα υπήρχε σε μια οργανωμένη κοινωνία με σωστά δρομολόγια λεωφορείων, που δεν κοιτάζουν το δικό τους συμφέρον άλλα το συμφέρον των επισκεπτών και των ντόπιων κατοίκων. Θα υπήρχαν τουριστικά πούλμαν για ημερήσιες εκδρομές, καθώς και ενοικιαζόμενα μικρά αυτοκίνητα αλλά και βανάκια. Ενδεχομένως να υπήρχε και ένας πολύ περιορισμένος αριθμός μηχανακιών.

Και εδώ τίθεται ένα άλλο ερώτημα: «Καλά αξίζει τον κόπο να μπούμε σε αυτήν την διαδικασία;». Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι ότι οι επαγγελματίες του κλάδου θα βρουν καινούργιους τρόπους εξυπηρέτησης των τουριστών με πιο ασφαλή μέσα τα οποία θα αποδεχθούν οι τουρίστες αφού δεν θα υπάρχει άλλη επιλογή. Το όφελος για το νησί θα είναι πολλαπλό: Μείωση της συμφόρησης στους δρόμους. Μείωση μέχρι και εξάλειψη των ατυχημάτων. Μείωση του θορύβου. Θα ανασάνει και η πλατεία της Μαντώς. Λυπάμαι που θα το πω αλλά σε πολλούς Δήμους της χώρας δε γίνονται έρευνες ούτε αναλύονται οι στατιστικές (αν υπάρχουν) και θριαμβολογούν όταν αυξάνονται τα νούμερα στις αφίξεις, χωρίς όμως να προβληματίζονται ότι κάθε 1000 νέοι επισκέπτες σημαίνουν μεγαλύτερη επιβάρυνση του οδικού δικτύου και των παρεχομένων υπηρεσιών, με παράλληλη αύξηση των δυσαρεστημένων επισκεπτών. Η απουσία γουρουνών και μηχανακιών θα βοηθούσε αρκετά. Όσον αφορά τους φίλους επαγγελματίες ενοικιαζόμενων μοτοποδηλάτων και γουρουνών τους διαβεβαιώνω να είναι ήσυχοι γιατί δεν πρόκειται να συμβεί το παραμικρό. Απλά μια σκέψη έκανα. Στην αραχνιασμένη ελληνική νοοτροπία, πελατειοκρατία και γραφειοκρατία, τίποτα δεν αλλάζει».