19
Τετ, Δεκ

Οικολογική διαστροφή ή ανθρώπινη βλακεία

Πάρος

Πριν από 4-5 χρόνια οι κάτοικοι της περιοχής Τσερδάκια στη δημοτική κοινότητα Μάρπησσας, άρχισαν να βλέπουν στον δρόμο προς τα σπίτια τους κάποια μικρά χαριτωμένα κουνελάκια (αυτά που πωλούνται στα καταστήματα μικρών ζώων), με μικρά αυτάκια και διάφορα χρώματα να λιάζονται ή να τρέχουν να κρυφτούν. 

Στην αρχή το θέαμα ήταν χαριτωμένο, τα παιδιά χαίρονταν και όλοι νόμιζαν ότι κάποιος τα άφησε και γρήγορα θα εξαφανιστούν από τους διάφορους εχθρούς τους (αρπακτικά πουλιά, σκυλιά, γάτες, ποντίκια, κλπ).

Σιγά σιγά ο πληθυσμός τους αυξάνονταν, άρχιζαν να μπαίνουν και να καταστρέφουν καλλιέργειες και κήπους με δένδρα και λουλούδια. Παρέμεναν όμως «αόρατα». Στην αρχή οι ιδιοκτήτες των σπιτιών νόμιζαν ότι οι κηπουροί δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους και ξεραίνονται τα φυτά, με αποτέλεσμα να τους αλλάζουν, να μην τους πληρώνουν, κλπ. Τα προβλήματα όμως συνεχίστηκαν, τα κουνέλια εγκαταστάθηκαν μέσα στους κήπους, οι ακαθαρσίες τους ήταν πάνω στις βεράντες, το δίκτυο λαγουμιών ήταν παντού, ενώ κάποιοι συμπολίτες μας έπεσαν μέσα στις τρύπες και τραυματίστηκαν στα πόδια τους.

Πλέον, η ακτίνα εξάπλωσης των κουνελιών μεγαλώνει και απειλεί και τις γύρω περιοχές. Το οικοσύστημα της Πάρου κινδυνεύει από ένα εισβολέα ξενόφερτο, αρκετά ανθεκτικό, και ευπροσάρμοστο.

Υπήρξαν όμως και «παράπλευρες» απώλειες. Πυροβολισμοί κατά καιρούς ακούγονται και δεν είναι από κυνηγούς, οι γάτες εξαφανίστηκαν, τα γεράκια το ίδιο, οι σκύλοι είναι αδύνατον να κάνουν έστω και βόλτα στην περιοχή, γιατί οι ιδιοκτήτες τους απειλούνται.

Υπάρχει κανείς που δημιούργησε το πρόβλημα αυτό, το συντηρεί και ωφελείται από την ανάπτυξη αυτής της ιδιόμορφης εκτροφής. Υπάρχει τρόπος αντιμετώπισης ή   αρμόδια υπηρεσία να επιληφθεί του θέματος;

Οι μέχρι τώρα καταγγελίες των κατοίκων ή μένουν αναπάντητες ή περιφέρονται από υπηρεσία σε υπηρεσία. Θα ασχοληθεί κανείς σοβαρά με το θέμα, πριν είναι πολύ αργά.

Πρόβλημα και αλλού

Χιλιάδες άγρια κουνέλια είχαν «πλημμυρίσει» τη βορειοανατολική Λήμνο πριν χρόνια, καταστρέφοντας στο πέρασμά τους αμπέλια και καλλιέργειες σιτηρών. 

Οι αγρότες βρίσκονταν σε απόγνωση και ζητούσαν τη συγκρότηση... εκτελεστικού αποσπάσματος κυνηγών, προκειμένου να μειωθεί άμεσα ο πληθυσμός των κουνελιών. H τότε νομαρχία Λέσβου, σε ένδειξη συμπαράστασης στους αγρότες είχε κλείσει όλες τις υπηρεσίες της, ενώ οι τοπικοί φορείς ζητούσαν την αποζημίωση των «κουνελο-πληγέντων» αγροτών και την ανάθεση μελέτης για την αντιμετώπιση του προβλήματος στο πανεπιστήμιο Αιγαίου.

Το πρόβλημα που έχει παρουσιαστεί στη Λήμνο ήταν σοβαρό και όπως είχε δηλώσει στην εφημερίδα «Καθημερινή» ο πρόεδρος της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Λήμνου, Δημ. Μαρινάκης: «[…] Οι ζημιές στο φυτικό κεφάλαιο του νησιού είναι σημαντικές. Ειδικά στο βορειοανατολικό τμήμα του νησιού έχουν καταστρέψει το 70-80% των καλλιεργειών με σιτηρά, κριθάρι, βρώμη και αμπέλια. Εμείς αποδίδουμε τη μη ισόρροπη αύξηση του πληθυσμού των αγριοκούνελων τόσο στον περιορισμό της λαθροθηρίας όσο και στο γεγονός ότι οι κυνηγοί... δεν τα προτιμούν ως θηράματα και, επομένως, δεν τα κυνηγούν συστηματικά!

Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα κουνέλια γίνονται ο χειρότερος εφιάλτης του παραγωγού. Χαρακτηριστικά, στο χωριό Καμίνια ένας παραγωγός αγόρασε έτοιμα μπολιασμένα αμπέλια και φύτεψε 15 στρέμματα. Ένα πρωί πήγε και είδε ότι τα είχαν φάει τα κουνέλια. O άνθρωπος καθόταν και έκλαιγε, γιατί είχε πάρει επιδότηση και σύντομα θα δεχόταν έλεγχο. Στο ίδιο χωριό τα κουνέλια έφτασαν μέχρι τα καφενεία. Αν πας βράδυ σε ένα χωράφι της περιοχής και ανάψεις ένα δυνατό φως, θα δεις να προβάλλουν... εκατοντάδες αυτιά κουνελιών!».

Σημειώνουμε ότι για αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, συστάθηκε στο νησί ειδική επιτροπή με εκπροσώπους των αγροτών, του επαρχείου Λήμνου, της τοπικής διεύθυνσης δασών, του τοπικού κυνηγετικού συλλόγου και άλλων φορέων.