Από το "Μένουμε σπίτι", στο "Μένουμε ασφαλείς" ή Tουρισμός στην Πάρο: Next Year! / Της Κατερίνας Βιτζηλαίου

Kυκλάδες

Το "απαγορευτικό" που βιώσαμε και η νέα πραγματικότητα με οδήγησε τις τελευταίες εβδομάδες να διαβάσω ό,τι διαβάζεται,  δίνοντας έμφαση σε αυτό που ονομάζω "πολύπαθο" τουρισμό.

Πριν και όποτε βρεθούμε στην ευχάριστη θέση να αφαιρέσουμε το επίθετο "πολύπαθος" και να αφήσουμε το ουσιαστικό Τουρισμός, να σταθεί μόνο του, αγέρωχο και δυνατό, χρειάζεται αν μη τι άλλο να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας και να επιδιώκουμε να επικοινωνούμε με ανθρώπους που μιλάμε την ίδια γλώσσα,  για να μπορέσουμε να βγάλουμε μια άκρη, να μη χαθούμε στον κυκεώνα της ανούσιας πληροφορίας και να κρατάμε τα χρήσιμα,  ως  το μάθημα που έχουμε για αύριο....

Οι πρωτόγνωρες συνθήκες που ζούμε όλοι μας, με κύριο διακύβευμα την προάσπιση της δημόσιας, της οικείας και της προσωπικής υγείας, δεν αφήνουν πολλά περιθώρια και καθορίζουν τα επόμενα βήματα της λεγόμενης "βαριάς βιομηχανίας" της χώρας μας. Τόσο "βαριάς" που η τρέχουσα κατάσταση τής προκαλεί κλυδωνισμούς, αναταράξεις και επιτακτικές αναδιαρθρώσεις .

Βιάζομαι να πω ότι το γνωστικό μου αντικείμενο δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την υγεία. Δε γνωρίζω, συμμορφώνομαι και πάνω απ'όλα σέβομαι τους ανθρώπους που έχουν επιλέξει να αφιερώσουν τη ζωή τους στην υγεία των όλων.  Ως άνθρωπος επιλέγω να συγκαταλέγομαι σε αυτούς που η "ατομική ευθύνη" είναι τρόπος ζωής και ως εργαζόμενη στον τουρισμό τηρώ και θα τηρώ ευλαβικά τις οδηγίες των ειδικών της υγείας. Παιχνίδια, ρίσκα, θεωρίες συνωμοσίας και λοιπές ακαιρες , άσκοπες ή και σκόπιμες τοποθετήσεις δεν χωράνε και σε καμία περίπτωση δεν προάγουν την παραγωγική σκέψη, αυτή που θα μας βοηθήσει να βγούμε όσο το δυνατόν  λιγότερο "λαβωμένοι" από αυτό που βιώνουμε και θα συνεχίσουμε να βιώνουμε.

Χωρίς να θέλω να κινδυνολογήσω, προτιμώ τις ρεαλιστικές, ενίοτε κυνικές και με τ΄όνομά τους, τοποθετήσεις  έτσι ώστε κάθε επόμενο βήμα να το εκλαμβάνω ως κατάκτηση, όχι ως αναπόφευκτο πισωγύρισμα σε υπέρμετρης αισιοδοξίας μανιφέστα.

Ως ανθρωπος του τουρισμού λοιπόν, το βιογραφικό μου γνωστό σε κάποιους, διαθέσιμο για τους υπόλοιπους, αισθάνομαι την ανάγκη να ασχοληθώ με αυτό που εγώ επέλεξα να αφιερώσω τη ζωή μου . Ειδικός? δεν θα αυτοπροσδιοριστώ , ο καθένας κρίνεται εκ του αποτελέσματος και της πορείας του στο χώρο. Της τουριστικής αγοράς όμως ναι!  απαντώ ευθαρσώς.

Τι θα γίνει με τον τουρισμό ?

Η φράση "τι θα γίνει με τον τουρισμό" που τις τελευταίες μέρες χρησιμοποιείται στο λόγο μας περισσότερο κι από το καλημέρα ή το ευχαριστώ, από γνώστες και μή,  αναδύθηκε ως πρόσφατος κι επίκαιρος προβληματισμός.

Να το ανασκευάσω λίγο? να το μετατρέψω στο "τι έχει γίνει ως τώρα με τον τουρισμό που βάσει αυτού,  καλούμαστε να βρούμε απαντήσεις για την πολυπόθητη επόμενη μέρα"?

Δεν θα μιλήσω για φορείς, κλαδικά όργανα, το "κράτος" που αυτό μας φταίει  πάντα και για τα πάντα, αλλά για εμάς τους ίδιους.... τους άμεσα απασχολούμενους (επιχειρήσεις και υπαλλήλους) που ο βιοπορισμός μας   εξαρτάται από τη "βαριά βιομηχανία"

Πριν ασχοληθώ με τον τόπο μου, θέλω να διευρύνω λίγο το τοπίο και χωρίς καμία πρόθεση παράδοσης μαθήματος γεωγραφίας που όπως και να χει στα σχολειά του τουρισμού είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τα υπόλοιπα τεχνικά μαθήματα, να υπενθυμίσω ότι η Πάρος μας βρίσκεται στις Κυκλάδες και αποτελεί μέλος της Περιφέρειας Ν. Αιγαίου. Δεν θα κουράσω με αριθμούς, ωστόσο ο τουρισμός καθιστά την Περιφέρεια Ν. Αιγαίου πρώτη, ανάμεσα στις υπόλοιπες περιφέρειες, στο ποσοστό του ΑΕΠ της χώρας που προέρχεται από τον κλάδο. Η περιφέρεια που αποτελείται από τα Δωδεκάνησα και τις Κυκλάδες, τόσο όμορφοι, αγαπημένοι, ελκυστικοί προορισμοί μα συνάμα, τόσο ανομοιογενείς μεταξύ τους. Η αγαπημένη Ρόδος δεν είναι καθόλου ίδια με την αγαπημένη Πάρο... Η πανέμορφη Σύμη δεν έχει καμία σχέση με την κοσμοπολίτισσα Μύκονο. Ο κάθε ένας προορισμός έχει τις δικές του ανάγκες, ιδιαιτερότητες και ιδιομορφίες.

Κι εδώ θα σταθώ.  Θα μιλήσω για τον τόπο μου αν και είμαι σίγουρη ότι πολλοί θα βρουν,  σ'αυτές τις γραμμές, πολλά κοινά και  με άλλους τόπους.

Πώς φτάσαμε στο σήμερα

Μία συνεχής και προσφάτως επαναληφθείσα κι επίσημη τοποθέτηση, που όμως δίνει λάθος εντυπώσεις:   " εδώ, στην Πάρο δουλεύουμε τρεις μήνες για να ζήσουμε τους υπόλοιπους", είναι αυτή που σηματοδοτεί κι εντοπίζει το πραγματικό πρόβλημα, που δεν το λύνει , αντιθέτως το διαιωνίζει και τα αποτελέσματα, θα τα βιώσουμε ωσονούπω.  Δέχομαι, όμως,  την επισήμανση της μικρότερης σαιζόν σε διάρκεια, σε σχέση με άλλους προορισμούς.

Λυπούμαι που λέω ότι είναι προσβλητική και υποτιμητική τουλάχιστον, κυρίως προς τους επαγγελματίες του χώρου και όχι τους ρηξικέλευθους,  αλλά για να μπορέσεις να δουλέψεις σε απάνθρωπους ενίοτε ρυθμούς,  τους  όποιους "τρεις"  μήνες,   έχεις φροντίσει να προετοιμαστείς αδιάλειπτα όλους τους προηγούμενους!  Αυτά για αυτούς που ξέρουν κι αν δεν ξέρουν,  ας φροντίσουν να ρωτήσουν να μάθουν. Τι πιο ωραίο και θαρραλέο  να αναζητάς και να λαμβάνεις γνώση!   Δεν ασχολούμαι άλλο με την άσχετη επιχειρηματολογία, ήδη αφιέρωσα με ελπίδα,  αρκετό από τον πολύτιμο και πρωτόγνωρα ελεύθερο,  χρόνο μου. Εις μάτην ...

Όμως, αυτή η φράση δυστυχώς είναι που κίνησε τα νήματα τα τελευταία χρόνια,  την ενστερνίστηκε πολύς κόσμος που λαμβάνοντας τον τουρισμό ως την λύση για εύκολο και γρήγορο χρήμα, οδηγήθηκε να αναζητήσει πόρους, προκειμένου να στρέψει τις δραστηριότητές του προς τα εκεί. Και βρισκόμαστε μπροστά στη νέα πραγματικότητα,  στο αρκτικόλεξο ΚΑΔ, που μπήκε για τα καλά στη ζωή μας, ΚΑΔ λοιπόν,  που έχουν άμεση σχέση με τον τουρισμό (φιλοξενία-διαμονή σε όλες τις εκφάνσεις, επισιτιστικά, σκάφη αναψυχής, εταιρείες μεταφορών-τρανσφερς, εταιρείες ενοικιάσεως αυτοκινήτων, τουριστικά καταστήματα κλπ) .  

Για να φτάσουμε σήμερα να αντιμετωπίζουμε , όπως όλοι, τις συνέπειες, που επιφέρει η πανδημία,  στον τουρισμό, ας κάνουμε μια σύντομη καταγραφή:  

Στην καλύτερη περίπτωση να έχω, αλλά πιο συχνά, να αναζητώ, με διάφορες ενέργειες οπως αγοραπωλησίες γης, δανεισμοί κλπ,  τους πόρους, που μου διασφαλίζουν κάποια πολλά ή λίγα χρήματα και αποφασίζω να επενδύσω σε δραστηριότητες, άμεσα συνυφασμένες με τον τουρισμό.   

Και ξαφνικά, βρισκόμαστε μπροστά στο "θαύμα". Επειδή ο διπλανός μου διαθεσε το σπίτι του πέρσι και το νοίκιασε για βραχυχρόνια μίσθωση, φέτος θα το κάνω κι εγώ ή  θα φροντίσω να το επεκτείνω κιόλας και θα συστήνομαι ως "πάροχος διαμονής". Πόσα καταλύματα βραχυχρόνιας μίσθωσης λειτουργούν με αυτόν τον τρόπο εδώ στην Πάρο?  Επειδή ο διπλανός μου πέρσι δραστηριοποιήθηκε με κάτι (τράνσφερ, εστίαση, ενοικιάσεις αυτοκινήτων κλπ) και δεν προλάβαινε,  γιατί ήταν "καλή χρονιά" , εγώ φέτος θα τρέξω να κάνω κάτι από αυτά, γιατί αυτός κι όχι εγώ , γνωρίζω, δεν γνωρίζω.  Παραδείγματα καθημερινής, θερινής τρέλας,  άπειρα, που όμως στην παρούσα φάση δεν χρήζουν περαιτέρω αναφοράς.  Βρεθήκαμε αίφνης,  υπερπλήρεις από προσφορά και πέρα από τις δυνατότητές μας  και αυτό γιατί θεωρούσαμε τη ζήτηση δεδομένη και συνεχώς αυξανόμενη.

Ελεύθερη αγορά θα βιαστεί κάποιος να μου πει. Συμφωνώ και επαυξάνω , μάλιστα, ελεύθερη αγορά.  Να κάνει ο καθένας ό,τι θέλει αλλά ταυτόχρονα, να είναι και έτοιμος να αναλάβει τις ευθύνες του, τις συνέπειες των ρίσκων του κλπ.

Σε αυτό που δε συμφωνώ και με βρίσκει εκ διαμέτρου αντίθετη, είναι ότι οι άνθρωποι που αποφάσισαν να προβούν στις οποιεσδήποτε προαναφερθείσες δραστηριότητες,  λόγω της υπεραυξημένης ζήτησης, και της υποψίας εύκολου κι ευκαιριακού χρήματος,  δε φρόντισαν τουλάχιστον από πριν,   οι ίδιοι, να επιμορφωθούν και να αποκτήσουν στοιχειώδεις γνώσεις   που θα τους επιτρέψουν όχι μόνο να παρέχουν υπηρεσία επιπέδου αλλά και να είναι ικανοί να διαχειριστούν την όποια κρίση. Στην ευθεία, οδηγούμε όλοι με αυξημένη ταχύτητα, τρέχουμε να προσπεράσουμε εντυπωσιακά, στις στροφές όμως, αν δεν ξέρουμε να κρατήσουμε το όχημα, βγαίνουμε εκτός πορείας και με ολέθρια αποτελέσματα. Και τότε για όλα φταίει το οδόστρωμα, ποτέ ο τρόπος που οδηγήσαμε....  

Η σύντομη και πολύ πρόσφατη αναδρομή φτάνει στο σήμερα.

Σήμερα,  που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε τη μεγαλύτερη στην ιστορία,  κρίση στον τουρισμό.

Σήμερα, που καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι το 90% των ανθρώπων της Πάρου ασχολούνται με τον τουρισμό, έχοντας αφήσει πίσω τους άλλες δραστηριότητες.

Σήμερα, που αδυνατούμε να προβλέψουμε το μέγεθος της ζημιάς.  Λυπάμαι που θα γίνω ακόμη μία φορά δυσάρεστη, αλλά διανύουμε τη φάση του σεισμού ή ας ελπίσουμε τα τελευταία δέκατα του δευτερολέπτου της διάρκειάς του, όμως το τσουνάμι που συνεπάγεται, δεν είμαστε σε θέση ακόμη να το τοποθετήσουμε στο χώρο και το χρόνο, μόνο εικασίες μπορούμε να κάνουμε.....         Το ταμείο του θα γίνει μετά από αρκετό καιρό....

Έχουμε να κάνουμε με πανδημία, με θέματα δημόσιας υγείας. Άνθρωποι νοσούν, χάνουν αγαπημένα πρόσωπα, τις δουλειές τους, η καθημερινότητά τους δεν θα είναι η ίδια, το ίδιο κι η δική μας.

Εδώ στην Πάρο, γίνονται ομολογουμένως , κάποιες ενέργειες για να μπορέσει το άλλο "πολύπαθο"  θέμα που απασχολεί εμάς τους κατοίκους, το Κέντρο Υγείας,  να μπορεί να ανταπεξέλθει αξιοπρεπώς , όχι στις ανάγκες ενός κρούσματος ή νοσούντα από κορονωιό , αλλά ενός πρωτοβαθμίως νοσούντα,  ή τραυματία γενικότερα, πριν τη διακομιδή του σε μεγάλο νοσοκομείο της πρωτεύουσας. Αυτό τα λέει όλα, δεν θα υπεισέλθω σε άλλες ειδικές λεπτομέρειες,  θα επικαλεστώ την κοινή λογική.

Όμως την κοινή λογική θα την επικαλεστώ κι ευθύς αμέσως και στα θέματα που άπτονται των αρμοδιοτήτων  και του γνωστικού μου επιπέδου.

Δεν θα επιχειρήσω να παραθέσω εύλογα και χιλιοειπωμένα πλέον ερωτήματα   του κλάδου,  θα προσπαθήσω να τα περιορίσω σε τοπικό επίπεδο και πάντα με γνώμονα το τουριστικό ενδιαφέρον.

- Δεδομένου ότι η Πάρος είναι ένας προορισμός με ένα ΚΥ, όχι νοσοκομείο , κι όλες οι φιλότιμες προσπάθειες, δωρεές κλπ,  ευπρόσδεκτες κι αξιέπαινες,  πώς μπορεί να ανταπεξέλθει σε ένα ενδεχόμενο κρούσμα εγχώριο ή εισαγόμενο?

- Καλούμαστε να ανοίξουμε ξενοδοχεία - αποστειρωμένα ως νοσοκομεία , αυτό είναι σίγουρο...  Το όποιο εγκεκριμένο υγειονομικό πρωτόκολλο θα καθορίσει και το πλαίσιο .  Το σίγουρο  επίσης είναι ότι αυτός που θα ανοίξει, οφείλει  να τηρήσει τους κανόνες με θρησκευτική ευλάβεια,  να αναπροσαρμόσει τους σχεδιασμούς , να επαναπροσδιορίσει τα κόστη του, το ανθρώπινο δυναμικό του κλπ και να το αντιπαραβάλει με τα ενδεχόμενα και όποια δυνητικά έσοδα.. Και δεν είναι ώρα να σταθούμε στους επιμέρους περιορισμούς (πρωινά, πισίνες, ξαπλώστρες, υγιεινή και καθαρισμός δωματίων, συμπεριφορά προσωπικού κλπ) ούτε και στις τιμές των υπηρεσιών και τον έλεγχό τους

- Εκτός όμως από τα υγειονομικά πρωτόκολλα, που προσεχώς θα ανακοινωθούν και θα τεθούν σε ισχύ, υπάρχει και το νομικό πλαίσιο που διέπει την καθημερινότητα της δραστηριότητάς μας .  

Μπορώ να αναφέρω πλείστα όσα  δυνητικά παραδείγματα  (case study).  Όμως σκοπεύω να το εξειδικεύσω σε προσεχή μου παρέμβαση. 

Accessibility και target groups : Δύο τεχνικοί, θεμελιώδεις όροι  στον τουρισμό,  που δεν πρέπει να απαξιώνουμε.

Όταν ήμουν φοιτήτρια, το πρώτο που μας δίδασκαν στις τουριστικές σχολές, ήταν οτι αν θέλεις να αναδείξεις ένα χώρο , πρέπει πρώτα να διασφαλίσεις την προσβασιμότητά του (accessibility)!         Τι να το κάνεις ένα στολίδι στην κορφή ενός βουνού αν ο άλλος δεν μπορεί να φτάσει εκεί για  να το θαυμάσει?

Και το αμέσως δεύτερο που μας μάθαιναν είναι να απαντήσουμε στο ερώτημα " πού απευθύνεσαι" (target groups), ποιος θέλεις / θέλει να έρθει να σε δει?.  Θα απαντήσω ευθύς σε αυτό το ερώτημα με δεδομένα των τριών τελευταίων ετών και τη δυναμική των αγορών. Το 50% τουλάχιστον των εισερχόμενων τουριστών στην Πάρο για Ιούλιο και Αύγουστο προέρχεται από τη Γαλλία και την Ιταλία. Το υπόλοιπο 50% του πελατολογίου της Πάρου από τις υπόλοιπες χώρες του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας,  με θεαματική άνοδο πέρσι των αγγλόφωνων χωρών , ΗΠΑ, Καναδά, Ηνωμένο Βασίλειο και Αυστραλία.... Να συνεχίσω?

Ερώτημα πρώτο και αφού έχει ξεπεραστεί ο σκόπελος των κλειστών συνόρων και των διεθνών αερομεταφορών.... Δύσκολο , όταν βλέπεις ότι χώρες που αποτελούν τη δεξαμενή τουριστών σου πλήττονται συνεχώς και συνιστούν στους πολίτες τους να ενισχύσουν τον εσωτερικό τουρισμό της χώρας τους, πώς όχι?. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, δεν έχει άρει κανένα καθεστώς πανδημίας προς το παρόν, αυτή υφίσταται, τα επιβατικά αεροπλάνα πώς θα "σηκωθούν" για τουριστικούς προορισμούς?

Πού βρίσκεται λοιπόν η Πάρος? Στην καρδιά των Κυκλάδων είναι η απάντηση,  που σε άλλες εποχές με άπειρους συνδυασμούς θαλάσσιων μεταφορών, τη χρησιμοποιούσε ο επισκέπτης ως ορμητήριο για την εξερεύνηση των υπόλοιπων νησιών.

Πώς έρχεται κανείς στην Πάρο? Με αεροπλάνο (πτήσεις εσωτερικού) και με πλοίο.... Χρειάζεται να πω εδώ και να κουράσω τον αναγνώστη ότι ήδη έχουν δημοσιοποιηθεί κάποιοι σχεδιασμοί και προτάσεις στις μεταφορές (ένας παρα ένας στα αεροπλάνα) και ένας επιβάτης ανα 10 ή 15τμ στο πλοίο της γραμμής? ότι το Blue Star Delos ας πούμε αντί για 2400 άτομα που έχει πρωτόκολλο, αν επανέλθει στη γραμμή θα μπορεί να μεταφέρει το 10 ή 20% του συνολικού αριθμού επιβατών του? Κι αυτό για τα τρία κυρίως  νησιά  που εξυπηρετεί?

Με πόσους αφικνούμενους επιβάτες ημερησίως θα είμαστε ικανοποιημένοι?  Πόσους εμείς στοχεύουμε? Στοχεύουμε ή παρακαλάμε την Εκατονταπυλιανή να μας βοηθήσει?  Πώς μπορούν να έρθουν αυτοί οι επιβάτες?  Επισημαίνω  ότι ο αριθμός των επισκεπτών που έρχονται με low cost airlines κυρίως στη Μύκονο και κατά δεύτερο λόγο στη Σαντορίνη, με τελικό προορισμό την Πάρο,   δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητος  και συναγωνίζεται με αυτούς που έρχονται απο την Αθήνα/Πειραιά.

- Τα ταχύπλοα από /προς τη Μύκονο αν υπάρχουν,  θα φεύγουν  με άνεση προκειμένου να διασφαλίσουν την εύκολη μετάβαση των επιβατών "transit"  στην Πάρο, όταν οι ίδιοι οι Μυκονιάτες είναι έτοιμοι να αναλάβουν με μεγάλη δαπάνη της ιδιωτικής τους πρωτοβουλίας,   να αναδείξουν το νησί τους covid19 free destination? Τους εύχομαι από καρδιάς να το καταφέρουν, να ξεπεράσουν τις όποιες αγκυλώσεις τρίτων (εγκεφαλικές κυρίως)  κι όπως χρόνια έδειχναν το δρόμο έτσι να συνεχίσουν.... πόσες φορές άλλωστε εδώ στην παριανή καθημερινότητα δεν ακούγεται η φράση   " η Μύκονος είναι χρόνια μπροστά στον τουρισμό" , το αρνείται κάποιος? Τουριστική συνείδηση.... άλλο μεγάλο κεφάλαιο.... θα επανέλθω προσεχώς.

- Η μοναδική Σαντορίνη απ'την άλλη .  Η κρουαζιέρα δεν υφίσταται, το αδιαχώρητο των Κινέζων αποτελεί ανάμνηση προς το παρόν. Γιατί να μην επιδιώξει να "κρατήσει" η Σαντορίνη τους πελάτες που την προτιμάνε για τη μοναδικότητά της, φτάνουν στο διεθνές αεροδρόμιό της, προσφέροντας ενδιαφέρουσες τιμές στα καταλύματά της προκειμένου να ενισχύσει την πέρα από δύο διανυκτερεύσεις, μέση παραμονή στο νησί? Υπάρχουν τεχνικές που κρατάς τον πελάτη  (added values).  Άλλο κεφάλαιο κι αυτό. ..

 Οι Κυκλάδες μοναδικές.... όμως ούτε κι αυτές ίδιες μεταξύ τους.... Η Μύκονος κι η Σαντορίνη μια κατηγορία μόνες τους . Η ανάγκη να ενσκύψει λοιπόν κάποιος πάνω από την ιδιαιτερότητα του κάθε νησιού μας,  πιο επιτακτική από ποτέ.  Οι γενικεύσεις του τύπου ο εσωτερικός τουρισμός, τα τσάρτερ από τον Ιούλιο και ενδεχόμενο επιμήκυνσης της σαιζόν, οι Tour Operators κλπ,  άτοπες, άστοχες  και απευθύνονται σε άλλους προορισμούς, όχι σε εμάς....

Στην ίδια μοίρα με την Πάρο, που αναδείχτηκε ως ο πρώτος σε προτιμήσεις προορισμός στις Κυκλάδες  κι εύχομαι να μη γίνει μια γλυκιά ανάμνηση και να δουλέψουμε σοβαρά να το ξαναπετύχουμε αυτό,  η Μήλος, άλλος δυνατός προορισμός χωρίς εύκολη προσβασιμότητα, η Νάξος, με μεγάλες  ξενοδοχειακές μονάδες εξαρτώμενη περισσότερο από τις θαλάσσιες διαδρομές.

Οι επιχειρήσεις και οι εργαζόμενοι στην αβεβαιότητα, ψάχνουν να δουν πώς μπορούν να ελιχθούν, να διασφαλίσουν το βιοπορισμό τους, την επιβίωσή τους . Προλαβαίνω να επισημάνω σε αυτούς που δεν ξέρουν και θα βιαστούν να πουν , τι λέτε? θα δουλέψετε Ιούλιο και Αύγουστο, πως ένας αξιοπρεπής σε πληρότητα και κύκλο εργασιών Αύγουστος πάλαι ποτέ, στηρίζει σε μεγάλο βαθμό την πεντάμηνη λειτουργία ενός καταλύματος, (προμηθευτές, προσωπικό , οικονομικές - ασφαλιστικές υποχρεώσεις κλπ )  Ένας Αύγουστος όπως διαφαίνεται ο φετινός πώς μπορεί να συμπεριφερθεί? τι ακριβώς θα στηρίξει?  επαναλαμβάνω, αφήνω στην άκρη τις όποιες υγειονομικές τρικλοποδιές.

Ο τουρισμός είναι οι ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Οι όποιες διορθωτικές επικουρικές κινήσεις της Κυβέρνησης ευπρόσδεκτες και αναγκαίες, όχι όμως επαρκείς.    Θέλει κάποιος να μου πει ότι αν ανασταλεί π.χ ο φόρος διανυκτέρευσης θα αποτελέσει κίνητρο για έναν πελάτη να έρθει με μεγαλύτερη ευκολία φέτος ? ή μήπως η ζητούμενη μείωση του ΦΠΑ θα οφελήσει τις επιχειρήσεις μόνο φέτος? Κι αν η Κυβέρνηση δεχτεί τις προτάσεις του κλάδου, ο κλάδος σώθηκε?  

Επιπροσθέτως να λάβουμε υπόψη μας εμείς οι εργαζόμενοι,  ότι δεν είμαστε οι μόνοι. Πόσο και τί να περιμένουμε από την όποια κρατική στήριξη ? Κι αν είναι να πέσουμε όλοι στην ανεργία, και  μέχρι να ξανασηκωθούμε , ας επωφεληθούμε τουλάχιστον όσο το δυνατόν περισσότεροι.

 Εδώ χρειάζονται τομές και παρεμβάσεις και από τους ίδιους τους επιχειρηματίες. Άλλωστε στις παρτίδες δεν μπορούμε πάντα να κερδίζουμε.  Όμως η ήττα είναι αυτή που δίνει αξία στη νίκη!  

Ως επαγγελματίας πρεσβεύω στο ανθρώπινο πρόσωπο του τουρισμού κι έτσι θα συνεχίσω να κάνω. Στα ανθρωποκεντρικά επαγγέλματα οι ΑΝΘΡΩΠΟΙ κάνουν τη διαφορά.

 Κι αν αυτό είναι οπως λέγεται κάτι σαν παγκόσμιος πόλεμος, σκεφτείτε ότι στους προηγούμενους, εκτός απ'τις αναρίθμητες ανθρώπινες απώλειες,  τα κράτη έπρεπε να χτιστούν απ'τις κυριολεκτικές στάχτες τους. Ας ευχόμαστε μόνο να εκμηδενιστούν οι ανθρώπινες απώλειες, να συνεχιστούν οι έρευνες,  να αποφέρουν αποτελέσματα και να μην ξαναζήσουμε αυτή,  η οποιαδήποτε άλλη απειλή. Το να ζήσουμε να τα θυμόμαστε είναι καλύτερο απ'οτι το αντίθετο.  

Ας αφήσουμε τη γκρίνια, κι ας επιδείξουμε ψυχραιμία, σύνεση και οξυδέρκεια. Το ουσιαστικό Τουρισμός,  διασωληνωμένο , στην εντατική. Το κρούσμα σχετίζεται με τα ταξίδια.  

Ας προσπαθήσουμε να αντέξουμε, δεν είναι πρώτη φορά που βάλαμε πλάτη στις κρίσεις , όμως παράλληλα πρέπει να δουλέψουμε με ενότητα, όραμα και προοπτική.

Ο ασθενής πρέπει  να  βγεί  πίσω στην αγορά, αγέρωχος , δυνατός και υγιής! 

Καλή δύναμη σε όλους μας.

Κατερίνα Βιτζηλαίου

Hotel Operations - Reservations Manager

Hotel Saint George , Paros

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.