Φοίνικας: Σύμβολο δόξας | Toυ Π. Δημόπουλoυ

Περιβάλλον

Η λέξη φοινικιά προέρχεται από την αρχαία λέξη «φοίνιξ» που σημαίνει πορφυρός, βαθυκόκκινος. Ο φοίνικας είναι αυτοφυές φυτό της Ελλάδας και μάλιστα με πάρα πολλούς συμβολισμούς και μύθους.

Η λέξη φοινικιά προέρχεται από την αρχαία λέξη «φοίνιξ» που σημαίνει πορφυρός, βαθυκόκκινος. Ο φοίνικας είναι αυτοφυές φυτό της Ελλάδας και μάλιστα με πάρα πολλούς συμβολισμούς και μύθους.

Βέβαια πολλοί το αμφισβήτησαν, λέγοντας ότι είναι φυτό εισαγωγής, αλλά αυτό δεν ευσταθεί, γιατί τον φοίνικα π.χ. στην Κρήτη εκτός του Βάϊ, τον βρίσκουμε και σε όλους τους άλλους νομούς και όπως αναφέρεται από τον Θεόφραστο, υπάρχει χαραγμένος στα νομίσματα της Ιεράπυτνας (Ιεράπετρας) ήδη από το 300 π.χ.

Ιστορικά ο φοίνικας ήταν γιός του Κάδμου, βασιλέα των Θηβών και ιδρυτής της Φοινίκης. Έτσι ονόμαζαν οι αρχαίοι Έλληνες, ολόκληρη τη γη της Παλαιστίνης, δηλαδή γη των φοινικόδεντρων. Στην αρχαία Ελλάδα, τα φοινικόδεντρα φύτρωναν και μάλιστα σε αφθονία και σε μεγάλες εκτάσεις. Απαντάται σε διάφορα είδη, όπως η χουρμαδιά, ο χαμαίρωπας, ο φοίνικας του Θεόφραστου, ο κανάριος και ο παλαμοειδής (palm tree).

Ο φοίνικας, δεν είναι απαιτητικό δέντρο όσον αφορά την ποιότητα του εδάφους, που φυτεύεται. Εδάφη αμμώδη και πλούσια σε οργανική ουσία όμως, ενισχύουν την ανάπτυξή του και καλό είναι να φυτεύεται σε ηλιόλουστα σημεία. Είναι ανθεκτικά δέντρα, τόσο στις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού, όσο και στην ξηρασία. Όμως τα συχνά ποτίσματα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, ενισχύουν το ανοσοποιητικό του σύστημα. Πολλαπλασιάζεται με τον σπόρο του και με παραφυάδες, την άνοιξη.

Ο φοίνικας στην αρχαία Ελλάδα, ήταν σύμβολο τόσο του αθλητισμού και της δόξας, όσο και της ενότητας – αδελφοσύνης, στην ολυμπιακή θρησκεία και αυτό επειδή ο φοίνικας έχει ωραίο παράστημα, όπως ο αθλητής. Έτσι, εκτός του στέφανου αγριελιάς ή δάφνης, ο αθλητής - νικητής λάμβανε και κλάδο φοίνικα.

Με κορμό ευθύ και κατακόρυφο, μπορεί να φτάσει τα 20 μέτρα ύψους και διάμετρο κόμης τα 8 μέτρα. Αναπτύσσεται αργά και τα φύλλα του φτάνουν τα 4 μέτρα μήκους. Παράγει μικρούς κίτρινους καρπούς. Το ρυγχοφόρο σκαθάρι, είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του, αφού έχει ήδη εξολοθρέψει χιλιάδες φοίνικες και απειλεί και τους υπόλοιπους. Ήρθε στην Ελλάδα μετά το 2.000 μετά από εισαγωγή για τα έργα των Ολυμπιακών αγώνων της Αθήνας. Το «κόκκινο» σκαθάρι εισχωρεί και αναπτύσσεται στα εσωτερικά τμήματα των φοινικοειδών από τα οποία τρέφεται, όπου συνεχίζει να αναπτύσσεται και να αναπαράγεται, μέχρι να καταστρέψει ολοκληρωτικά τα δέντρα. Οπότε, μετακινούνται στην επόμενη κοντινή φοινικιά.

Ο εντοπισμός της αρχικής προσβολής είναι δύσκολος, όπως δύσκολη είναι και η αντιμετώπισή του. Η δε ζημιά στα δέντρα, προκαλείται από τις προνύμφες. Στο νησί μας η προσβολή είναι μεγάλη. Εκτός από τον κανάριο που είναι η βασική τροφή του έχει εισβάλει και στις πιτσάρδιες (Βενταλοειδής) Η διαχείριση του προβλήματος για την αντιμετώπιση του σκαθαριού είναι δύσκολη και χρειάζεται συμβουλή γεωπόνου με γνώση του θέματος.

Παναγιώτης Δημόπουλος

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.