eklogesmaios2019-(2).jpg

Όταν παίρνω φόρα – κατηφόρα... | Του Δ.Μ.Μ.

> Απόψεις

Στην Πάρο, στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010, γέλασε και το παρδαλό κατσίκι, όταν η ΝΔ δεν ήταν σε θέση να στηρίξει συνδυασμό, πολύ περισσότερο να στελεχώσει. Τότε ειπώθηκαν πολλά γι’ αυτό. Από την ανικανότητα της τοπικής οργάνωσης έως την έλλειψη αυτοδιοικητικών στελεχών που είχαν «απορροφηθεί» ελέω της θητείας Γ. Ραγκούση στον δήμο.

Στην Πάρο, στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010, γέλασε και το παρδαλό κατσίκι, όταν η ΝΔ δεν ήταν σε θέση να στηρίξει συνδυασμό, πολύ περισσότερο να στελεχώσει. Τότε ειπώθηκαν πολλά γι’ αυτό. Από την ανικανότητα της τοπικής οργάνωσης έως την έλλειψη αυτοδιοικητικών στελεχών που είχαν «απορροφηθεί» ελέω της θητείας Γ. Ραγκούση στον δήμο.


Η πραγματικότητα είναι κάπου στη μέση, όπως και ο εφησυχασμός εκείνης της εποχής στη ΝΔ, από τη σιγουριά ότι ο τότε λιμενάρχης θα έφτανε στη συγκρότηση συνδυασμού. Η άλλη αλήθεια είναι ότι παρασύρθηκε από τις τότε εξελίξεις της πολιτικής ζωής της χώρας. Όσο και αν κάποιοι επιμένουν να ονειροπολούν, και να ισχυρίζονται ότι οι αυτοδιοικητικές εκλογές είναι για «ανεξάρτητους» υποψηφίους, η πραγματικότητα είναι ότι όπως κάθε εκλογική διαδικασία είναι πολιτική και συγκρούονται απόψεις και ιδεολογίες.

Το ΠΑΣΟΚ πολύ πιο πριν από την εξέλιξή του σε κυβερνητικό κόμμα (1981) μπόρεσε και άλωσε την τοπική αυτοδιοίκηση με πολλά τεχνάσματα. Άλλοτε με το αξέχαστο «ΠΑΣΟΚ και άλλες δημοκρατικές δυνάμεις» και άλλοτε με την πείρα  και «μαστοριά» στελεχών του. Άλλη μία μεγάλη αλήθεια είναι ότι το ΠΑΣΟΚ είναι το μοναδικό κόμμα στην Ελλάδα που είχε καθαρά αυτοδιοικητικά στελέχη και κάποια απ’ αυτά πετυχημένα. Κάτι που δεν κατάφερε ποτέ η ΝΔ, καθώς τα στελέχη της έβλεπαν την τοπική αυτοδιοίκηση ως ένα εφαλτήριο για την κεντρική πολιτική σκηνή.

Ο ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη, ουδέποτε είχε μία σοβαρή ενασχόληση με την αυτοδιοίκηση, και συνήθως ήταν παρατρεχάμενος και προσκολλούμενος σε άλλους συνδυασμούς. Ακόμα και όταν ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε κυβερνητικό κόμμα δεν κατάφερε να «εισέλθει» σοβαρά στον χώρο της αυτοδιοίκησης.

Στις αρχές αυτής της δεκαετίας και πιο συγκεκριμένα μετά το Μνημόνιο, ο ΣΥΡΙΖΑ ανέπτυξε μία δυναμική, που θα μπορούσε να συγκριθεί σε σμίκρυνση με τη δυναμική του ΠΑΣΟΚ το 1980 ή ακόμα πιο παλιά με τη δυναμική της ΕΡΕ τη δεκαετία του 1950 κλπ. Παρ’ όλα αυτά, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπόρεσε να «ηγηθεί» σε αυτοδιοικητικές εκλογές. Οι νίκες του ήταν σποραδικές και σε περιοχές (π.χ. Περιφέρεια Αττικής), που το Μνημόνιο «έπνιξε» περισσότερο από οπουδήποτε αλλού τους πολίτες.


 

Η ανικανότητα ΣΥΡΙΖΑ στην αυτοδιοίκηση φάνηκε και στα νησιά μας, όπως και στην Πάρο. Σε εποχές (2014) που σχεδόν ο ένας πολίτης στους δύο στήριζε το κυβερνητικό κόμμα, στην Πάρο ο συνδυασμός που υποστηρίχθηκε πήγε άκλαυτος! Η ανημποριά ΠΑΣΟΚ να σχηματίζει πλέον αυτοδιοικητικούς συνδυασμούς και οι ελιγμοί ΣΥΡΙΖΑ να προσκολλάται, ώστε να κρύβει την αδυναμία του, έφεραν και το σημερινό αποτέλεσμα στον δήμο Πάρου. Δηλαδή, να είναι παρατηρητές τόσο οι του πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ όσο και του κυβερνητικού κόμματος. Με λίγα λόγια ότι έπαθε η ΝΔ στην Πάρο το 2010…


 

Δ.Μ.Μ.



 

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.