eklogesmaios2019-(2).jpg

Ένας ανυποψίαστος, υποψιασμένος υποψήφιος | Του Γ. Δεκάριστου

> Απόψεις

Ανασκαλεύοντας τα ημερολόγια της προσωπικής μου ρότας, έπεσα στα συναισθήματα, που μου δημιουργήθηκαν συμμετέχοντας στις δημοτικές εκλογές του 2010 και 2014.

Ανασκαλεύοντας τα ημερολόγια της προσωπικής μου ρότας, έπεσα στα συναισθήματα, που μου δημιουργήθηκαν συμμετέχοντας στις δημοτικές εκλογές του 2010 και 2014.

Συμμετοχές με πενιχρά μέσα και υποστήριξη, ως δηλωμένος ανεξάρτητος και αναρχοαυτόνομος από κομματικές εξαρτήσεις-αγκυλώσεις (φατριών και μη). Σύμφωνα με τις αρχές και τα ιδανικά μου, υποψιασμένος-ανυποψίαστος καλοπροαίρετος και άπειρος, σε προεκλογικές ζυμώσεις, μετά των ανταλλαγμάτων του εκάστοτε διακυβεύματος….

Το 2010, ο συνδυασμός που συμμετείχα, δεν είχε την πρόνοια του επιμελή ελέγχου της εκλογικής διαδικασίας ή είχε την αφέλεια της ισχύς του τοπικού συστήματος μετά των κυβερνητικών συμπλεγμάτων-διαπλοκών, με αποτέλεσμα να μην εκλεγεί για ελάχιστους ψήφους… Είχε όμως, ως ανεξάρτητη δημοτική παράταξη, δυναμική νέων άξιων, άφθαρτων και ανεξάρτητων ανθρώπων με όραμα, για την τοπική αυτοδιοίκηση. Δημιούργησε το μεράκι, να προσφέρουμε με ηθική, δικαιοσύνη, αποτελεσματικότητα και συνέπεια, στην πράξη για το συμφέρον του συνόλου, με μακροκοινωνικά κριτήρια. Δυστυχώς όμως, παραμονές του 2ου γύρου άρχισαν να φαίνονται τα διαχρονικά κατάλοιπα των εκάστοτε φατριών και καιροσκοπικών ιδιοτελών απωθημένων. Απομακρυνόμενη ως παράταξη, σταδιακά από την ιδρυτική της διακήρυξη αξιών και αρχών, που εξέπνευσε τελικά και ως αντιπολίτευση. Λησμονώντας, το προλεχθέν «Η Πάρος να αποτελεί την πιο σημαντική ΑΞΙΑ για μας».

Το 2014, ως αναρχοαυτόνομος και ένεκα της προσωπικής υπόσχεσής μου, εμπνεόμενος από την προσωπικότητα (οξυδέρκεια, αγωνιστικότητα και της αυτοδιοικητικής εμπειρίας, άνευ κομματικής προέλευσης). Θεώρησα και προσδοκούσα ότι, ο συνδυασμός θα ακολουθούσε ακομμάτιστη γραμμή στα τοπικά δρώμενα για το συμφέρον της Παριανής Συσπείρωσης δίνοντας, δύναμη στη δύναμη μας. Με συντεταγμένες, τις απαιτήσεις της πυξίδας της παριανής πραγματικότητας.

Γιατί, υπήρχαν τα εχέγγυα να στηριχθεί, το παριανό όραμα άνευ εποχικότητας και των στείρων βολεμένων ποσοστών του κομματισμού. Σ’ εκείνες τις εκλογές, ήμουν και εκλογικός αντιπρόσωπος. Με το πέρας της καταμέτρησης, ξημερώματα της 19ης Μαΐου, είμαι πλέον αυταπόδεικτα, ανυποψίαστα υποψιασμένος με γεύση δυσαρέσκειας, απελπισίας και προβληματισμού μου, για τις διαχρονικές φατρίες με τους αυλικούς τους. Αυτό το συναίσθημα μετέφερα την επόμενη, σε παλιό συμμαθητή μου, όταν με ρώτησε, πως αισθάνομαι για την συμμετοχή μου. Λέγοντας του ότι, άλλο το δήθεν θέλω και άλλο μπορώ και θέλω!

Ιδιαίτερα σήμερα, θεωρώ και πιστεύω ότι, οι αυτοδιοικητικές εκλογές δεν πρέπει να είναι αγκιστρωμένες από αυστηρά κομματικά κριτήρια και κομματικά άρματα. Οι τοπικοί άρχοντες επιβάλλεται, να προασπίσουν τα συμφέροντα του τόπου τους, διαχειριζόμενοι και επιλύοντας τα προβλήματα. Επιδιώκοντας, την κοινωνική συνοχή, ευημερία της τοπικής κοινωνίας, που είναι υποσύνολο μιας εθνικής ισχυρής κοινωνίας, ταυτότητας και κράτους.

Επιτέλους, είτε Δεξιά είτε Αριστερά, ο προορισμός της τοπικής ανάπτυξης και ευημερίας, πρέπει να είναι κοινός στόχος και όχι άρμα εφήμερων καιροσκόπων, ιδιοτελών και κλακαδόρων. Πεποίθηση μου είναι, οι μικρές κοινωνίες να αναγεννηθούμε από την κάθε κρίση που βιώνουμε σήμερα. Η αειφόρος ανάπτυξη να αποτελεί εφαλτήριο για αξιόπιστες ειλικρινείς ανθρώπινες σχέσεις. Λειτουργώντας, για κοινό καλό ή κατά τον Αριστοτέλη για την όρεξη των πολιτών του συζείν και όχι της άκρατης ατομικότητας του εκάστοτε πολίτη.

Επιπροσθέτως, οι υποσχέσεις του εκάστοτε συνδυασμού, να είναι λελογισμένες, των λεχθέντων και πεπραχθέντων. Με στόχο, την μη ύπαρξη οποιασδήποτε πολιτικής κατάπτωσης και σαθρότητας, στα κοινά του τόπου μας.

Τέλος, αισθάνομαι -έστω και καθυστερημένα!- την ανάγκη να ευχαριστήσω από καρδιάς, όσους με τίμησαν, τότε, με την ψήφο τους. Η Πάρος μας, αξίζει να λάμπει μοναδικά, στο βαθύ γαλάζιο του Αιγαίου μας, στις ψυχές, στις καρδιές και στις ζωές των παιδιών μας, με συνέχεια, φρόνηση, αρετή και δικαιοσύνη. Η δικαιοσύνη, είναι στοιχείο συστατικό, που συγκρατεί την τάξη στην πολιτική κοινωνία.

Γιώργος Ε. Δεκάριστος (Γαβαλάς)

Οικονομολόγος-Λογιστής

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.