Περί φύσης γενικά... | Του Π. Δημόπουλου

> Απόψεις

 

Ούτε για μια στιγμή δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι είμαστε παιδιά της φύσης και ότι μπροστά της είμαστε πολύ μικροί.

 

Ούτε για μια στιγμή δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι είμαστε παιδιά της φύσης και ότι μπροστά της είμαστε πολύ μικροί.

Σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας του, ο άνθρωπος έπρεπε να παλεύει με τη φύση για να επιβιώσει. Ίσως με τεχνάσματα, καταφέρνουμε να δημιουργούμε την ψευδαίσθηση ότι μπορούμε να της επιβληθούμε, όμως πάντα μας δείχνει ότι είναι υπεράνω. Ακόμα και όταν την πληγώνουμε και την καταστρέφουμε, το μόνο που καταφέρνουμε, είναι να θέτουμε σε κίνδυνο τη δική μας ύπαρξη.

 

Πρέπει να καταλάβουμε, ότι η αρμονία της συμβίωσης με ό,τι μας γέννησε, θα μας βοηθήσει να ζήσουμε πιο ισορροπημένα και έτσι θα μπορούμε να απολαμβάνουμε όλες τις ομορφιές της ζωής. Η φύση πάντα μας προσκαλεί να περπατήσουμε στα μονοπάτια της και εμείς πρέπει να είμαστε πάντα εκεί, αλλά και να εκτιμάμε αυτό που μας προσφέρει.

 

Το φώς και τα χρώματα που συναντάμε σε όλα τα τοπία της φύσης, είναι πάντα διαφορετικά, γαληνεύουν την ψυχή και ξεκουράζουν το νου. Στον τόπο μας, η φύση δείχνει την περιουσία της, με αλμυρίκια, αθάνατους, κέδρους, θάμνους και αρωματικά φυτά, που συντονίζονται με τον παφλασμό των κυμάτων και το πέταγμα των γλάρων, ενώ εμείς ζούμε παράλληλα, απολαμβάνοντας την επιβλητική της ηρεμία, αλλά και τα πολλά πρόσωπα που έχει η διαφορετικότητα αυτή, του φυσικού τοπίου του τόπου μας.

 

Η επαφή με τη φύση, φέρνει τον άνθρωπο σε επαφή με τον ίδιο του τον εαυτό, το σώμα του, τις σκέψεις και τα συναισθήματά του. Του δίνει την δυνατότητα να αναμετρηθεί με τις δυνάμεις του και να γνωρίσει τα όριά του. Κεντρίζει την φαντασία, προσφέρει γνώσεις και νέες εμπειρίες. Τον βοηθάει να ξεφύγει από τα άγχη της καθημερινότητας. Όταν οι άνθρωποι έρχονται σε επαφή με τη φύση, αισθάνονται ένα μεγαλύτερο αίσθημα αυθεντικότητας και προσωπικής αυτονομίας. Αυτό κατά τους ερευνητές, οδηγεί σε μείωση της αλλοτρίωσης και αποξένωσης, αισθήματα που ταλανίζουν τον σύγχρονο άνθρωπο, ιδίως των πόλεων, ο οποίος είναι πιο αδιάφορος για τους συνανθρώπους του σε σχέση με τους  ανθρώπους της υπαίθρου. Τα ερεθίσματα που δεχόμαστε από τη φύση, μας συγκινούν και μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους.

 

Είμαστε τυχεροί λοιπόν, που ζούμε στον ευλογημένο αυτό τόπο και πρέπει να εκτιμάμε τις ομορφιές του, προστατεύοντάς τον και απολαμβάνοντας παράλληλα ότι μας προσφέρει.

Το νησί μας όλες τις εποχές, έχει μοναδικές ομορφιές όλο τον χρόνο. Αυτές πρέπει να αναδείξουμε και θα πετύχουμε μόνο, όταν καταφέρουμε στον επισκέπτη να κάνει κτήμα του, τα μονοπάτια, τις διαδρομές, διαλέγοντας ο καθένας και κάνοντας δικό του κάθε κομμάτι του τόπου μας, ώστε οι διακοπές του να γίνουν εμπειρία ζωής.

 

Παναγιώτης Δημόπουλος

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.