eklogesmaios2019-(2).jpg

Η άλλη άποψη | Του Π. Δημόπουλου

> Απόψεις

Η φράση «της αρπαχτής», είναι μία έκφραση που συνήθως χρησιμοποιούμε για να δείξουμε δραστηριότητες που γίνονται γρήγορα, πρόχειρα, με μόνο σκοπό το κέρδος.

Η φράση «της αρπαχτής», είναι μία έκφραση που συνήθως χρησιμοποιούμε για να δείξουμε δραστηριότητες που γίνονται γρήγορα, πρόχειρα, με μόνο σκοπό το κέρδος.

Το γρήγορο και εύκολο κέρδος, που φτάνει στο βαθμό της αισχροκέρδειας. Κάτι που δεν συνηθίζεται από τις επιχειρήσεις του ποδαριού μόνο, αλλά το βλέπουμε να υιοθετείται ακόμα και από την δημόσια διοίκηση.

 

Πόσες φορές δεν έτυχε να αντιληφθούμε έργα, που έγιναν γρήγορα, με υλικά αμφιβόλου ποιότητας, ενώ δαπανήθηκαν μεγάλα ποσά; Έργα που ποτέ δεν εξυπηρέτησαν τον πολίτη, αλλά γίνανε προς όφελος κάποιων «φίλων», που βρίσκονται πλάι σε κάποιον πολιτικό, ή αιρετό του τόπου. Πόσες φορές δεν έχουμε βρεθεί μπροστά σε κάποιο έργο, κοιτάζοντας αμήχανα, αναρωτώμενοι προς ποίου το όφελος το έργο αυτό; Βλέπε, αντιπλημμυρικά έργα, που ποτέ δε λειτούργησαν και μάλλον ζημιά έκαναν στο μέλλον, αποχετευτικό, καθαρισμός ποταμών, που ο τρόπος που γίνεται περισσότερο ζημιά κάνει στον τόπο, τη στιγμή που αφαιρούνται καλαμιώνες και βλάστηση, τα φυσικά φρένα του βρόχινου νερού, που χάνεται στη θάλασσα, εφόσον το έδαφος δεν προλαβαίνει να απορροφήσει. Όλα αυτά από άγνοια; «Μα τα καλύτερα μυαλά έχουν φύγει έξω…» η πρόχειρη απάντηση. Σίγουρα οι περισσότεροι Έλληνες επιστήμονες βρίσκονται στο εξωτερικό και διαπρέπουν. Αλλά ο εδώ σχεδιασμός και μελέτες, έχουν γίνει χρόνια πριν, την όποια κρίση. Οπότε η δικαιολογία αυτή καταρρίπτεται, τη στιγμή που και εδώ υπάρχουν ακόμα αξιόλογοι επιστήμονες. Το θέμα είναι, ποιος τους ακούει.

Ευτυχώς στον τόπο μας τρανταχτά επιχειρήματα για τέτοιου είδους αρπαχτές δεν υπάρχουν. Πολλοί αιρετοί πράττουν ανιδιοτελώς και τα όποια έργα, γίνονται με σύνεση και με μικρά κονδύλια, τη στιγμή που λεφτά δεν υπάρχουν. Όλα αυτά μέχρι σήμερα όμως, γιατί στο βωμό του χρήματος και της ανάπτυξης το τοπίο αλλάζει. Και αλλάζει βιαίως, διότι ραγδαίες εξελίξεις όπως όλοι γνωρίζουμε, έρχονται στο νησί. Το νησί απειλείται και βομβαρδίζεται, από βόμβες ανάπτυξης όπως τις ονομάζουν σήμερα οι σοφοί του τόπου, βλέποντας το μακρινό μέλλον και πόσο κοντά είναι. Ανεμογεννήτριες τέρατα, κρουαζιερόπλοια τεραστίων διαστάσεων. Ξενοδοχεία τέρατα. Ένας πόλεμος τεράτων. Μια εισβολή όχι από εξωγήινους, αλλά από αναπτυξιακά τέρατα.

 

Ποιος θα το διαχειριστεί όμως όλο αυτό; Ποιος θα πολεμήσει έναντι τεραστίων οικονομικών συμφερόντων που έρχονται στο νησί; «Ψηφίζουμε συγκεκριμένους ανθρώπους, για την συγκεκριμένη διαχείριση του τόπου…» θα μου πείτε…

Τις όποιες αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου, που είναι για το κοινό συμφέρον και το καλό του τόπου τις σεβόμαστε. Αλλά είναι αρκετό αυτό, να σταματήσει αυτό του είδους ανάπτυξης που έρχεται να βουλιάξει τον τόπο; Πόσες αποφάσεις δημοτικών συμβουλίων δεν έχουμε δει να κλείνονται στο χρονοντούλαπο και ποτέ να μην υλοποιούνται; Πόσα ναι έχουμε ακούσει, που έχουν μετατραπεί με τέτοια δεξιοτεχνία σε όχι;

Το άσχημο είναι, ότι πάντα θα συμφωνήσουμε και θα δεχτούμε την καραμέλα, που θα μας καθίσει αργότερα στο λαιμό και δεν θα μπορέσουμε να αρθρώσουμε λέξη, για τα δεινά που θα πλήξουν τον τόπο. Εκεί οι αρπαχτές θα είναι πολλές και θα ρημάξουν τον τόπο. Αρπαχτές προς όφελος τρίτων, εκμεταλλευόμενοι την απραξία και σημερινή αδιαφορία και ωχαδερφισμό του πολίτη του τόπου.  

Μήπως ήρθε η ώρα, να σηκωθούμε από τον καναπέ του σαλονιού μας και να

γίνουμε ενεργοί πολίτες και πάλι; Μια εποχή, που τα δρώμενα του τόπου τρέχουν με γρήγορους ρυθμούς και παρασύρουν τον τόπο προς ολέθριες κατευθύνσεις.

Μήπως ήρθε η ώρα, να προβληματιστούμε σοβαρά για το μοντέλο ανάπτυξης του

νησιού μας;

Μήπως ήρθε η ώρα, να υπάρξει ένας μακροχρόνιος προγραμματισμός με κοινή

αποδοχή (Δημοτικών παραγόντων και κόσμου) και να υλοποιείται, ανεξαρτήτως το ποιά είναι η Δημοτική Αρχή; Γιατί αν δεν ενεργήσουμε τώρα – άμεσα, ίσως αύριο είναι αργά!

Αφύπνιση λοιπόν και συσπείρωση όλου του κόσμου, η μόνη λύση, για να δουλέψουμε προς ποιοτικές κατευθύνσεις, μήπως και προλάβουμε να σώσουμε το μέλλον του τόπου μας, προς όφελος των παιδιών μας.

 

Παναγιώτης Δημόπουλος

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.