Επάγγελμα… κηπουρός | Του Π. Δημόπουλου

> Απόψεις

 

Το επάγγελμα του κηπουρού -παρεξηγημένο για δεκαετίες- αφορούσε κατά το πλείστον άτομα μεγάλης ηλικίας, που ασχολούνταν με την περιποίηση των κήπων ευπόρων οικογενειών.

 

Το επάγγελμα του κηπουρού -παρεξηγημένο για δεκαετίες- αφορούσε κατά το πλείστον άτομα μεγάλης ηλικίας, που ασχολούνταν με την περιποίηση των κήπων ευπόρων οικογενειών.

Άτομα που είχαν εμπειρίες στις αγροτικές εργασίες, αλλά καμία εξειδικευμένη γνώση, σε καλλωπιστικά φυτά, σε αρχιτεκτονική κήπων ή σε αρδευτικά συστήματα.


 

Σήμερα το επάγγελμα του κηπουρού ακολουθεί τον σχεδιασμό, ο οποίος απαιτεί φυτό -τεχνικά κριτήρια και εξειδικευμένες γνώσεις άρδευσης. Ο κηπουρός σήμερα είναι «τεχνίτης», που χρειάζεται ειδικές γνώσεις για να ακολουθήσει και να εφαρμόσει τις οδηγίες του κηποτέχνη.

Το επάγγελμα του κηπουρού έχει μεγάλη ζήτηση σήμερα, λόγω της σημασίας που δίνουμε στο πράσινο, ως παράγοντα ποιοτικής αναβάθμισης της ζωής μας. Και όπως όλα τα επαγγέλματα – τέχνες, πρέπει να το αγαπάει κάποιος για να αποδώσει και προπαντός να αγαπάει τα φυτά, τη φύση και πάνω από όλα να έχει οικολογική ευαισθησία. Και έτσι, σιγά – σιγά έρχεται και η γνώση, που αποκτάται με την εμπειρία και την παρατήρηση. Είναι πολλές πλέον οι μέθοδοι, για τη σωστή διαχείριση ενός κήπου. Απαιτούμενες δεξιότητες ενός κηπουρού δεν είναι μόνο να χειρίζεται σωστά τα μηχανήματα και τον απαραίτητο εξοπλισμό, που μαθαίνεται ούτως ή άλλως με την εμπειρία, αλλά πρέπει παράλληλα να διαχειρίζεται και τον εσωτερικό του κόσμο. Να είναι άτομο ευαίσθητο, να έχει καλό γούστο, αισθητική αντίληψη, καλλιτεχνική διάθεση και γνώση των ειδών των φυτών και του περιβάλλοντος, που αναπτύσσονται καλύτερα.

Έρευνες δείχνουν ότι το επάγγελμα του κηπουρού εντάσσεται στα πιο ευτυχισμένα επαγγέλματα προσφοράς. Τρίτο στη σειρά, μετά της δασκάλας και της νοσοκόμας, τη στιγμή που κάποιος εργάζεται στη φύση, όπως ο κηπουρός, γεμάτος χαρά και ευτυχία, αφού προσφέρει και βλέπει τα αποτελέσματα του έργου του, να ευδοκιμούν.

Ο κήπος είναι μεγάλο σχολείο, που προσφέρει δια βίου μάθηση. Μέσα σ’ ένα κήπο μαθαίνεις να αγαπάς τη ζωή, αλλά και να αποδέχεσαι τον θάνατο. Μαθαίνεις να εξελίσσεσαι. Μαθαίνεις να τα βάζεις με τα στοιχεία της φύσης και να αντιμετωπίζεις την κακή πλευρά των ανθρώπων. Μαθαίνεις να αναγνωρίζεις την ανωτερότητα, αλλά και να σέβεσαι την ταπεινότητα. Μαθαίνεις στο να αγαπάς και να προσφέρεις. Ένας παλιός μου δάσκαλος θα συμπλήρωνε ... και αν ασχολείσαι με όλα αυτά, δεν προλαβαίνεις να γεράσεις.

Ο Κομφούκιος έλεγε: «Διάλεξε ένα επάγγελμα που σου αρέσει και δεν θα ξαναχρειαστεί να δουλέψεις στην ζωή σου». Και όταν τον ρωτούσαν, που να αναζητήσουν την ευτυχία, τους έλεγε: «Αν θες να ζήσεις 100 χρόνια ευτυχίας, τότε γίνε κηπουρός».

Από έκθεση μαθητή δημοτικού σχολείου διαβάζουμε: «[…] το όνειρό μου, είναι να γίνω κηπουρός. Γιατί μου αρέσει να φροντίζω τα λουλούδια και τα δέντρα. Και γενικά το περιβάλλον. Να φυτεύω, να αγαπάω τη φύση και να ζω μέσα σ’ αυτήν».

Τελικά βλέπουμε τα μικρά παιδιά, να είναι πάντα ευαίσθητα και κοντά στο επάγγελμα…


 

Παναγιώτης Δημόπουλος



 

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.