eklogesmaios2019-(2).jpg

Τι κατάντια! | Του Νίκου Μ. Γαβαλά

> Απόψεις

Διάβασα, μετά λύπης, δύο άρθρα σε παριανή σελίδα στο διαδίκτυο, μέσα στα οποία ρίχνει λάσπη και παίζει πολύ βρώμικο προεκλογικό παιχνίδι ένας συμπατριώτης μας.

Διάβασα, μετά λύπης, δύο άρθρα σε παριανή σελίδα στο διαδίκτυο, μέσα στα οποία ρίχνει λάσπη και παίζει πολύ βρώμικο προεκλογικό παιχνίδι ένας συμπατριώτης μας.


 

Αρχικά είπα να μη σχολιάσω το γεγονός, αλλά μετά από πιο ώριμη σκέψη, αποφάσισα να δώσω μια πλάγια απάντηση, αλλά από εντελώς «άλλη οπτική γωνία».

Το γεγονός ότι Ναουσαίος μπορεί, χωρίς έλεος, να δημοσιεύσει άρθρο τέτοιου είδους εναντίον άλλου Ναουσαίου πραγματικά με σοκάρει! Το κύριο θέμα είναι ο τόπος μας, ΚΑΙ στον τόπο αυτό, στη Νάουσα, δε δημοσίευσε κανείς ΠΟΤΕ κακίες και συκοφαντίες εναντίον συμπατριώτη. Η απάντηση των παλαιών Ναουσαίων όταν άκουγαν κάποια κατηγορία για άλλον κάποτε ήταν, «νοικοκύρης είναι, ό,τι καταλαβαίνει». Μπορεί να συζητούσαν μεταξύ τους θέματα και απόψεις, αλλά όχι να δημοσιεύσουν τέτοια σχόλια! Άφηναν «τον καρπό», τα έργα να μιλήσουν!

Είμαστε μια χούφτα συγγενικών ανθρώπων! Δε θα ειδωθούμε στο δρόμο αύριο; Αύριο τα παιδιά μας δε θα παίξουν μαζί; Αν χρειαστούμε μια βοήθεια, δε θα φωνάξουμε τον Ναουσαίο γείτονά μας; Δε θα κλάψουμε μαζί στην απώλεια ζωής συγγενών; Μαζί δε θα γεμίσουμε τις εκκλησιές να τιμήσουμε τα πεθαμένα μας; Μεθαύριο, δε θα χορέψουμε μαζί στους γάμους των παιδιών μας; Δε θα ανάψουμε τη λαμπάδα μας από την φλόγα του διπλανού μας; ΜΙΑ οικογένεια είμαστε! Πως μπορεί κάποιος να πέσει τόσο χαμηλά, στο σημείο να κατηγορεί συγχωριανό και να το δημοσιεύσει; Δεν ισχύει πια το «φτύνω πάνω, φτύνω τα μούτρα μου, φτύνω κάτω φτύνω τα γένια μου;».


 

Ο καθένας έχει το δικαίωμα να διαφωνεί με οτιδήποτε, αλλά δεν πιστεύω ότι έχει ξανά δημοσιευτεί προεκλογικό άρθρο το οποίο κάνει σκουπίδι κάποιον συμπατριώτη! Ναουσαίοι είμαστε ευλογημένε, μια φαμελιά! Στο σχολείο μοιράζατε τα παξιμάδια και τα λιγοστά τετράδια σας. Μεγαλώσατε, παίξατε και γλεντήσατε μαζί. Μαζί δεν ήπιατε το πρώτο σας ούζο στου Στρατή; Οι μάνες σας μαζί τάιζαν τα παιδιά τους… Στον ποταμό μαζί έπλεναν τα ρούχα τους και μεταξύ ντό’νε μοίραζαν τους πόνους και τα όνειρα τους!... Και τώρα αυτό… Τι κατάντια! Ξεφύγαμε συμπατριώτες, πέσαμε σε σημείο αίσχους και ντροπής!


 

Νίκος Μ. Γαβαλάς



 

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.