Τριανταφυλλιά, πανδαισία χρωμάτων | Του Π. Δημόπουλου

> Απόψεις

 

Η τριανταφυλλιά, από τα αγαπημένα φυτά του κάθε κηποτέχνη, αφού η μεγάλη ποικιλία χρωμάτων καθώς και το άρωμά της, είναι οι βασικοί λόγοι που της εξασφαλίζουν μια θέση στον κήπο, στις περισσότερες κηποτεχνικές κατασκευές.

 

Η τριανταφυλλιά, από τα αγαπημένα φυτά του κάθε κηποτέχνη, αφού η μεγάλη ποικιλία χρωμάτων καθώς και το άρωμά της, είναι οι βασικοί λόγοι που της εξασφαλίζουν μια θέση στον κήπο, στις περισσότερες κηποτεχνικές κατασκευές.

 

Ανήκει στην οικογένεια «Rosaceae» στο γένος «Rosa», όπου βρίσκουμε περισσότερα από 200 είδη, ενώ μέχρι σήμερα συνεχίζεται η δημιουργία νέων ειδών.

Όλα τα είδη τριανταφυλλιάς έχουν ξυλώδη μορφή και φέρουν αγκάθια. Υπάρχουν αειθαλείς και φυλλοβόλες, θαμνώδεις, δενδρώδεις, αναρριχώμενες, νάνες, μινιατούρες ακόμα και έρπουσες. Είναι πολύ ανθεκτικές στο κρύο και φυτεύονται ακόμα και στον βαρύ χειμώνα. Ακόμα και στα βουνά μας συναντάμε συχνά άγριες τριανταφυλλιές. Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα και εμβολιασμό. Τα συχνά ποτίσματα και λιπάνσεις βοηθούν την ανθοφορία της. Κλαδεύεται μία φορά το χρόνο αυστηρά (βαθιά) ανάλογα την περιοχή, Ιανουάριο μέχρι και μέσα Φεβρουαρίου. Καλό είναι να κλαδεύεται από ειδικό για να διατηρείται σε σωστό σχήμα (κυπελοειδές).

Συχνή ασθένεια το ωίδιο, που εμφανίζεται ένα λευκό χνούδι στα καινούρια φύλλα και τα μπουμπούκια, τα οποία παραμορφώνονται (σγουραίνουν – κατσαρώνουν). Συνήθως δημιουργείται όταν βρέχονται τα φύλλα της κατά το πότισμα. Γι’ αυτό καλό είναι να ποτίζεται με σταλακτοφόρο κοντά στις ρίζες του φυτού. Καταπολεμείται εύκολα με θειάφισμα. Άλλες ασθένειες ο περονόσπορος και σκωρίαση. Άλλοι εχθροί είναι τα ζωικά παράσιτα, αφίδες, θρίπες, κοκκοειδή, τετράνυχοι. (Ψεκασμός για την καταπολέμηση από ειδικό, με ακαρεοκτόνα).

Το τριαντάφυλλο εμφανίστηκε στη γη πολύ πριν τον άνθρωπο. Απολιθώματα ανθέων και φύλλων έχουν βρεθεί και χρονολογούνται πάνω από 35 εκατομμύρια χρόνια. Σε απεικονίσεις το συναντάμε το 4.000 π.Χ. σε νομίσματα στην κεντρική Ασία, ενώ στην Ευρώπη το βρίσκουμε αρχικά στην Ελλάδα, στο παλάτι της Κνωσού. Πιστεύεται ότι στην Ελλάδα το έφερε ο Μίδας ο βασιλιάς της Φρυγίας. Πολλοί ιστορικοί ποιητές και κλασικοί συγγραφείς, εξύμνησαν το «άνθος της Αφροδίτης» όπως το ονόμαζαν οι αρχαίοι Έλληνες, γιατί κατά τη μυθολογία πήρε το χρώμα του από το αίμα της θεάς Αφροδίτης. Οι αρχαίοι Έλληνες το καλλιέργησαν με αγάπη και αφοσίωση και το διέδωσαν σε άλλους λαούς. Ο Επίκουρος λέγεται ότι καλλιεργούσε έναν υπέροχο κήπο με τριανταφυλλιές στην Αθήνα, ενώ μεγάλη συλλογή με ρόδα διατηρούσε και η Σαπφώ το 600 π.Χ.

 

Σήμερα το χρώμα των ανθέων έχει ταυτιστεί με διάφορα χαρακτηριστικά όπως αγνότητα, αγάπη, εκτίμηση, ελπίδα, σεβασμός, ευτυχία. Εκτός όμως από την καλλωπιστική χρήση του φυτού, τα φύλλα του χρησιμοποιούνται και ως αφέψημα, πηγή φαρμακευτικών και αρωματικών ουσιών, καθώς και σαν πηγή βιταμίνης C. Πολλοί οι μύθοι για το τριαντάφυλλο σε όλο τον κόσμο. Ένας ελληνικός γνωστός μύθος λέει ότι το τριαντάφυλλο το δημιούργησε η θεά των λουλουδιών και της βλάστησης, Χλωρίδα, που βρίσκοντας το άψυχο σώμα μιας νύμφης στο δάσος το μεταμόρφωσε σε λουλούδι.

 

Παναγιώτης Δημόπουλος

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.