Το «άλλο» εκλογικό σώμα… | Του Δ.Μ.Μ.

> Απόψεις

Οι βουλευτικές εκλογές της περασμένης Κυριακής έχουν κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά για τα νησιά μας, τα οποία καλό θα ήταν να τα προσέξουμε λίγο παραπάνω.

Οι βουλευτικές εκλογές της περασμένης Κυριακής έχουν κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά για τα νησιά μας, τα οποία καλό θα ήταν να τα προσέξουμε λίγο παραπάνω.


 

Ο Νομός Κυκλάδων έως και πριν λίγα χρόνια ήταν τριεδρική περιφέρεια. Πλέον εκλέγονται τέσσερεις βουλευτές (και πολύ γρήγορα και πέντε), αφού ο πολυνησιακός τόπος μας είναι από τους ελάχιστους της χώρας που παρουσιάζει αύξηση πληθυσμού. Παρόμοια είναι η κατάσταση σε Πάρο και Αντίπαρο. Στην Πάρο έχουμε πλέον 27 εκλογικά τμήματα από 24 που υπήρχαν πριν λίγα χρόνια και στην Αντίπαρο τρία εκλογικά τμήματα, από τα δύο που υπήρχαν παλαιότερα.


 

Πιο χαρακτηριστικό ακόμα παράδειγμα είναι ότι στις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 στην Πάρο ψήφισαν 1.022 ψηφοφόροι περισσότεροι από το 2015 (7.345 την περασμένη Κυριακή, από 6.323 το 2015) και στην Αντίπαρο 145 περισσότεροι ψηφοφόροι περισσότεροι (823 την περασμένη Κυριακή, από 678 το 2015).

Ιδιαίτερα η Πάρος έχω την εντύπωση ότι αστικοποιείται περισσότερο, ενώ η εκλογική συμπεριφορά της τείνει να ομοιάσει σ’ αυτή των μεγάλων πόλεων. Αυτό το γεγονός θα το κατανοήσει κάποιος καλύτερα όταν διαβάσει τους εκλογικούς καταλόγους, όπου θα διαπιστώσει ότι οι μισοί περίπου ψηφοφόροι στο νησί δεν έλκουν την καταγωγή τους από την Πάρο. Έχω την εντύπωση δε, ότι οι περισσότεροι Παριανοί στην καταγωγή ψηφίζουν στην Αθήνα, απ’ ότι στο ίδιο τους το νησί!


 

Ανέκαθεν στην ελληνική επαρχία είχαμε ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στην ψήφο των πολιτών. Έτσι, π.χ. στην Ικαρία («κόκκινος βράχος»), οι ψηφοφόροι ψήφισαν υπέρ του ΚΚΕ λόγω του επηρεασμού τους από τους εξόριστους κομμουνιστές και της συμμετοχής στη συνέχεια των ιδίων στον εμφύλιο πόλεμο με την πλευρά του Δημοκρατικού Στρατού, στην Καστοριά και στην Κόνιτσα ψήφιζαν υπέρ της παραδοσιακής Δεξιάς, αφού σ’ αυτές τις περιοχές διαδραματίστηκαν θλιβερά γεγονότα που είχαν πρωταγωνιστικό λόγο στην κορύφωση του εμφυλίου πολέμου, στη Μάνη ψήφιζαν ανέκαθεν φιλοβασιλικούς πολιτευτές, καθώς ο τόπος είχε εδώ και εκατονταετίες σχέση με φιλομοναρχικά καθεστώτα, κλπ.


 

Κύρια σε πάρα πολλές περιοχές της επαρχίας η ψήφος είχε ή και έχει να κάνει με γεγονότα και τις μνήμες του εμφυλίου πολέμου. Στην Πάρο δεν είχαμε γεγονότα στον εμφύλιο πόλεμο (πλην μίας περίπτωσης στην Πάρο με ναυτική δύναμη του ΕΛΑΣ, που κράτησε μερικές ώρες). Έτσι, ανέκαθεν η Πάρος είχε ένα εκλογικό σώμα συντηρητικών απόψεων, που αυτό άρχισε να «αλλοιώνεται» στα μέσα της δεκαετίας του ’70, όταν άρχισαν να έρχονται στο νησί οι πρώτοι εσωτερικοί οικονομικοί μετανάστες. 


 

Πλέον η Πάρος, με εξαίρεση τη δημοτική κοινότητα Μάρπησσας και κατά δεύτερο λόγο τη δημοτική κοινότητα Λευκών, συμπεριφέρεται εκλογικά όπως όλα τα αστικά κέντρα. Η παγκοσμιοποίηση βλέπετε, δεν μπορούσε να αφήσει απέξω το μικρό νησί μας…


 

Δ.Μ.Μ. 



 

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.