Για να γνωρίζουν οι νεώτεροι | Του Πολυχρόνη Μουρλά

> Απόψεις

Σε συνέχεια του προσωπικού μου περιστατικού και στην αφήγηση για την περιπέτεια των μελών της παριανής εθνικής αντίστασης, θέλω να μνημονεύσω το όνομα του Αργύρη Μαρινόπουλου μακρινού μου συγγενή.

Σε συνέχεια του προσωπικού μου περιστατικού και στην αφήγηση για την περιπέτεια των μελών της παριανής εθνικής αντίστασης, θέλω να μνημονεύσω το όνομα του Αργύρη Μαρινόπουλου μακρινού μου συγγενή.

Η γιαγιά του λεγόταν Μουρλά.

Σε αυτούς που καταδικάστηκαν σε θάνατο το 1943 από το ιταλικό στρατοδικείο, για την συμμετοχή τους στα γεγονότα της Αντιπάρου ήταν και ο Αργύρης Μαρινόπουλος, όπως έγραψα σε προηγούμενο φ., που δεν εκτελέστηκε η καταδίκη τους. Όμως για όλους αυτούς που φυλακίστηκαν και για τους άλλους που έχασαν τη ζωή τους οφείλουμε αιώνιο θαυμασμό, και μνήμη για τη δράση τους.

Ο Αργύρης Μαρινόπουλος, είχε τιμηθεί με το χρυσό αριστείο ανδρείας, το ανώτερο δηλαδή πολεμικό παράσημο, για τη δράση του ως έφεδρος αξιωματικός στην αντιμετώπιση των ανδρών του Χίτλερ, στο οχυρό Περιθώρι του Ρούπελ. Μετά την απελευθέρωση όλοι οι υπαξιωματικοί του ελληνικού στρατού που πήραν μέρος στην εθνική αντίσταση (ΕΑΜ-ΕΛΑΣ Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο, και Ελληνικός Λαϊκού Απελευθερωτικός Στρατός) συνελήφθησαν από την κυβέρνηση Ιωάννη Ράλλη και εξορίσθηκαν στη Πάρο.Τους είχαν περιορισμένους στο ξενοδοχείο Πάνδροσος. Δυστυχώς φύλακές τους ήταν συνάδελφοί τους, στρατιωτικοί που όχι μόνο δεν πήραν μέρος στην εθνική αντίσταση κατά των Γερμανο-Ιταλών, αλλά αντίθετα εξοπλισμένοι από τους γερμανούς, πολέμησαν την εθνική αντίσταση από τις γραμμές των ταγμάτων ασφαλείας.

Ο Αργύρης Μαρινόπουλος αναγνωρίζοντας τις θυσίες και την εθνική συμπεριφορά των εξορισμένων αυτών αγωνιστών, τους έκανε παρέα και γενικά έδειχνε μπροστά στον παριανό λαό ότι αναγνωρίζει τον ηρωικό τους αγώνα. Γι’ αυτό μια βραδιά οι ταγματασφαλίτες τον συνέλαβαν και αφού τον βασάνισαν οικτρά τον έστειλαν ετοιμοθάνατο σχεδόν σπίτι του. Τον βασανισμό του Αργύρη Μαρινόπουλου τον ενθυμούμαι πολύ καλά, αν και ήμουν μόλις 13 ετών. Τα γεγονότα και αυτά είχαν δημοσιευθεί στην εφημερίδα (Παριανή Γνώμη τον Δεκέμβριο του 1981).

Πολυχρόνης Μουρλάς του Ιωάννου

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.