Έχω να πω… | Tης Eλευθερίας Xaνιώτη

> Απόψεις

Πολλές φορές σκεφτόμαστε και νιώθουμε πράγματα που θέλουμε να τα εξωτερικεύσουμε αλλά δεν το κάνουμε. Είτε από φόβο, είτε από ντροπή, είτε απλά επειδή πρέπει να είμαστε «σωστοί» και να μην προκαλούμε. Και όσο πιο κλειστή είναι η κοινωνία στην οποία ζούμε, τόσο πιο δύσκολο είναι να εκφραστούμε.

Πολλές φορές σκεφτόμαστε και νιώθουμε πράγματα που θέλουμε να τα εξωτερικεύσουμε αλλά δεν το κάνουμε. Είτε από φόβο, είτε από ντροπή, είτε απλά επειδή πρέπει να είμαστε «σωστοί» και να μην προκαλούμε. Και όσο πιο κλειστή είναι η κοινωνία στην οποία ζούμε, τόσο πιο δύσκολο είναι να εκφραστούμε.

Αυτή τη φορά, τα παιδιά απευθύνονται σε διάφορες κατηγορίες ανθρώπων, και λένε αυτό που σκέφτονται και νιώθουν. Χωρίς να φοβούνται τι θα πει ο γείτονας, αν θα υποστούν bullying, αν θα επιπληχθούν από γονείς, και αν θα πάρουν αποβολή.  Η παιδική ψυχή δεν πρέπει να κατακλύζεται από ενοχές. Το παιδικό μυαλό δεν πρέπει να «παλεύει» με την καρδιά. Και τα παιδικά στόματα δεν πρέπει να κλείνουνε ποτέ. Γιατί εκείνα μόνο λένε την αλήθεια.

Σημείωση: Τα ονόματα, ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα!

Προς τους συνομήλικούς μου…

Ελπίδα: «Να προσέχετε! Οι πειρασμοί (ναρκωτικά, τσιγάρα, κακές παρέες) είναι πολλοί, γι’ αυτό προφυλάξτε τους εαυτούς σας και μη λυγίζετε. Μην αφήσετε κανένα «πρόβλημα» να σας καταστρέψει. Αντιμετωπίστε το με κάθε άλλο τρόπο. Γιατί η αυτοκαταστροφή σου δεν είναι φυγή από το πρόβλημα».

Στέφανος: «Μην κάνετε bullying, μην κοροϊδεύετε και σταματήστε το πολύ βρίσιμο. Κάποια παιδιά είναι πιο ευαίσθητα».

Νίκος: «Μην καπνίζετε και μην πίνετε τόσο πολύ, γιατί μπορεί να θέλετε να τραβάτε τα βλέμματα, αλλά δεν τα τραβάτε με θετικό τρόπο. Μη τρέχετε με τα μηχανάκια και μη κάνετε σούζες. Κάποιοι νομίζουν ότι είναι μαγκιά, αλλά καλύτερα να μην είσαι τόσο μάγκας και να ’σαι ζωντανός, παρά να είσαι μάγκας νεκρός. Μη δίνετε σημασία σε όλους όσοι λένε άσχημα πράγματα για σας. Γιατί κάποιος που λέει κάτι μπορεί να είναι τρεις φορές χειρότερος απλά να μην το δείχνει. Βρείτε τη δύναμή σας και μη σας νοιάζει τι λέει ο καθένας. Ο μόνος που κάνεις κακό δίνοντας σημασία είναι ο εαυτός σου, γιατί πληγώνεσαι».

Αγάπη: «Να είστε ειλικρινείς. Εμένα προσωπικά με ενοχλεί η κοροϊδία και το ψέμα. Νιώθω πως έτσι δε μπορώ να εμπιστευτώ τον άνθρωπο απέναντί μου και να του εκφράσω ό,τι με απασχολεί. Η κοροϊδία είναι άσκοπη και χωρίς νόημα».

Σπύρος: «Πρέπει να δείχνουμε στους φίλους μας και στους αγαπημένους μας ανθρώπους ότι τους χρειαζόμαστε. Να σεβόμαστε και να βοηθάμε τους συνανθρώπους μας. Δεν ξέρουμε τι έχουν περάσει και γιατί βρίσκονται σε αυτή τη θέση που βρίσκονται. Πρέπει να προστατέψουμε το περιβάλλον μας, το νησί μας. Σκύψε, μάζεψε το σακουλάκι που κάποιος χωρίς συνείδηση πέταξε στο δρόμο χωρίς να ξέρει τις συνέπειες. Επειδή δεν το μάζεψε κανείς δε σημαίνει ότι είναι ντροπή να το κάνεις εσύ, ίσα ίσα που είναι ευχαρίστηση να κάνεις το σωστό».

Ελευθερία: «Μη φοβάστε να δείξετε και να πείτε ότι είστε διαφορετικοί επειδή οι πιο μεγάλοι το θεωρούν παράλογο. Τίποτα δεν είναι «αφύσικο».

Γιάννης: «Αγόρια και κορίτσια, ας σταματήσουμε να ακολουθούμε τη φράση «μεγάλωσε», καθώς όλοι το εκλαμβάνουμε ως «ενηλικιώσου». Αλλά δεν εννοούν αυτό. Ώριμος κατά τη γνώμη μου είναι αυτός που φέρεται όπως πρέπει για την ηλικία του. Δηλαδή ο 17ρης ως 17ρης, ο 40ρης ως 40ρης κλπ. Βρείτε όλοι το χρόνο για τον εαυτό σας, μην καταπιέζεστε χωρίς λόγο και αιτία».

Προς τους γονείς…

Ελπίδα: «Μαμά και μπαμπά σας ευχαριστώ που με μάθατε να σκέφτομαι λογικά πριν πράξω, να έχω κίνητρο για τις πράξεις μου την καλοσύνη και όχι το συμφέρον, να σέβομαι και να συγκρατώ τον εαυτό μου και άλλα πολλά. Αγαπητοί γονείς πρέπει να είστε τα σωστά πρότυπα για τα παιδιά σας. Μακάρι να ήταν όλοι οι γονείς σαν τους δικούς μου».

Σωτήρης: «Αφήστε τα παιδιά σας να κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα και μη βάζετε μπροστά τα δικά σας όνειρα».

Ειρήνη: «Κάποιοι λέτε πως ευθύνεται η έλλειψη χρόνου, αλλά δεν είναι έτσι. Να κάθεστε και να αφιερώνετε έστω μια ώρα από τη μέρα σας για να μιλάτε στα παιδιά σας και κυρίως να τα ακούτε. Γιατί τα παιδιά έχουν ανάγκη από επικοινωνία και να ξέρουν ότι έχουν κάποιον να τα ακούει και να τα καταλαβαίνει».

Νίκος: «Να μην είστε υπερβολικά καταπιεστικοί και μη σας νοιάζει τι θα πει ο κόσμος. Μη περιμένετε ότι η επιτυχία θα έρθει από το διάβασμα μόνο και από τα πτυχία. Η ευτυχία έρχεται από αυτό που «γεμίζει» τον καθένα. Αφήστε τα παιδιά να βγαίνουν και δείξτε τους εμπιστοσύνη. Αν δεν αφήσεις τα παιδιά να βγουν τώρα, θα βγουν στα 18 και θα κάνουν ό,τι δεν έκαναν όλα τα χρόνια που τα είχες κλεισμένα μες στο σπίτι. Και εννοείται μη χτυπάτε τα παιδιά σας. Δεν υπάρχει δικαιολογία. Απλά μη χτυπάτε τα παιδιά σας».

Σπύρος: «Αγαπητοί γονείς, σίγουρα αγαπάτε τα παιδιά σας. Τα παιδιά όμως χρειάζεται να το ακούνε. Αποδεχτείτε τα με ό,τι παραξενιές κι αν έχουν και αγκαλιάστε τα. Δείξτε τους ότι μπορούν να σας εμπιστεύονται χωρίς να αντιδράτε, γιατί διαφορετικά θα τα κάνετε να μη σας λένε τίποτα. Αφιερώστε μας χρόνο, αφήστε τις δουλειές σας και βγείτε μια βόλτα, παίξτε ένα επιτραπέζιο και αναθέστε τους δουλειές, έτσι ώστε να σας βοηθούν και να κάνετε παρέα ταυτόχρονα».

Ελευθερία: «Το ότι δε σας μιλάμε για πολλά θέματα δεν είναι δικό μας φταίξιμο. Εσείς οι ίδιοι δεν τα αποδέχεστε και διαφωνείτε, γι’ αυτό και αποφεύγουμε να σας μιλήσουμε για κάτι που ξέρουμε πως θα καταλήξει σε καυγά».

Προς τους καθηγητές…

Σωτήρης: «Εκτός από το να διδάσκετε, να προσπαθείτε να κρατάτε φιλίες με τα παιδιά και να τα βοηθάτε σε προβλήματα ζωής και επαγγελματικού προσανατολισμού».

Μαρία: «Με ενοχλεί το γεγονός ότι δεν κρίνετε αντικειμενικά τους μαθητές. Δηλαδή κάποιες φορές μας κρίνετε με βάση συμπάθειας, πράγμα που ισχυρίζεστε ότι δεν κάνετε, αλλά ισχύει. Ο βαθμός που παίρνουμε δεν είναι με βάση την αξία μας ή αυτό που έχουμε δείξει. Όμως ανεξάρτητα από αυτό, σας είμαστε ευγνώμων γιατί χάρη σε εσάς καταφέρνουμε να εμπλουτίζουμε τον εαυτό μας με γνώσεις».

Νίκος: «Σε παιδιά με νοητικά προβλήματα δεν υπάρχει λόγος να φωνάζετε και να τα προσβάλετε. Μην είστε πολύ αυστηροί μαζί τους, σκεφτείτε πως αν ήταν δικά σας παιδιά ούτε εσείς θα θέλατε να τα μειώσει κανείς. Όλα τα παιδιά είναι παιδιά και είναι ίσα. Το αν διαβάζουν δεν τα κάνει ξεχωριστά ή πιο έξυπνα από τα υπόλοιπα, ούτε τα κάνει καλύτερα παιδιά».

Θάνος: «Θα ήθελα να εξηγούσατε κάποια πράγματα που βλέπετε ότι δεν καταλαβαίνουμε καλύτερα και να μας δίνατε περισσότερα παραδείγματα και εικόνες. Επίσης, να μη μας θέλετε στρατιωτάκια γιατί είμαστε παιδιά και σε αυτή την ηλικία μπορεί να κάνουμε λίγο παραπάνω φασαρία».

Σπύρος: «Αγαπητοί καθηγητές, κάντε τους μαθητές σας παιδιά σας, βοηθήστε τους και μη διστάζετε να ρωτάτε συνέχεια αν δεν καταλαβαίνουν κάτι. Κάντε το μάθημα ενδιαφέρον ώστε τα παιδιά να το αγαπήσουν. Προσωπικά έχω δει μαθητή με μαθησιακές δυσκολίες να μειώνεται επανειλημμένα από καθηγητή, χωρίς να του έχει δώσει τη παραμικρή αφορμή».

Ελευθερία: «Το να κρίνεις ένα παιδί και να βγάζεις συμπεράσματα γι’ αυτό από τις ικανότητές του και την πρόοδό του στο σχολείο ή από την εμφάνισή του είναι άδικο».

Δεν έχουν σημασία κάποιες φορές οι προθέσεις μας, αλλά το πως εκλαμβάνονται και τι συνέπειες έχουν στους γύρω μας. Τίποτα δεν εννοείται και τίποτα δεν είναι δεδομένο για τα παιδιά. Και κάτι που πιστεύουμε πως θα περάσει απαρατήρητο, κάποιες φορές αφήνει σημάδι. Μιλήστε στα παιδιά, και κυρίως, ακούστε τα παιδιά. Ακόμα κι όταν ψιθυρίζουν…

Ελευθερία Χανιώτη

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.