Χωρίς γνώση κι επίγνωση | Της Αγ. Παυλάκη

> Απόψεις

Τα τελευταία χρόνια όλο και γίνεται εντονότερο το φαινόμενο δριμείας κριτικής από τους πάντες προς την εκπαιδευτική κοινότητα της Ελλάδας.

Οι «τεμπέληδες» της κοινωνίας, σύμφωνα και με τη δήλωση του Αρχιεπισκόπου μας Ιερώνυμου, είναι οι Έλληνες εκπαιδευτικοί. Γίναμε μάλιστα πρόσφατα και μάρτυρες διάφορων σχολίων στο facebook εξαιτίας του πολυήμερου απαγορευτικού στο Αιγαίο, για τους «κακούς» εκπαιδευτικούς που δε φρόντισαν να είναι στα σχολεία τους  την επόμενη ημέρα της Πρωτοχρονιάς, εάν ήταν δυνατό!

Όλοι λοιπόν, μπορούν να κρίνουν τους εκπαιδευτικούς, ανά πάσα ώρα και στιγμή, αφού βεβαίως όλοι έχουν σπουδάσει την παιδαγωγική επιστήμη και την παιδαγωγική ψυχολογία, έχουν καμιά δεκαριά πτυχία παραπάνω από αυτούς, γνωρίζουν τέλεια τις μεθόδους διδασκαλίας των μαθημάτων, ενημερώνονται τακτικά με επιμορφωτικά σεμινάρια πάνω στις εξελίξεις των γνωστικών αντικειμένων, αλλά και της παιδαγωγικής εν γένει.

Το κυριότερο όμως να μην ξεχάσουμε! Για όλα τα στραβά και άσχημα του εκπαιδευτικού συστήματος αυτής της χώρας, καλώς ή κακώς -τι να κάνουμε τώρα!-  φταίνε οι εκπαιδευτικοί, αφού τους πληρώνει ο ελληνικός λαός, για να δουλεύουν 5 ώρες την ημέρα και να κάθονται 15 ημέρες τα Χριστούγεννα και το Πάσχα και 2 μήνες το καλοκαίρι. Και σα να μη φτάνει αυτό, να πληρώνονται κιόλας… που κάθονται! Μάλιστα… Αυτά είναι γνωστά λίγο πολύ και μια καραμέλα που όλοι πιπιλούν αβίαστα και απερίσκεπτα. Αλήθεια τώρα -εάν ισχύουν όλα αυτά- είναι πολύ εύκολο να γίνουν όλοι δάσκαλοι και καθηγητές. Δεν είναι τίποτα να δώσεις πανελλαδικές και μετά να φοιτήσεις 4 έτη στο πανεπιστήμιο. Δεν είναι τίποτα να τελειώσεις τις σπουδές σου και να μπεις σε μια αίθουσα διδασκαλίας με 20 μαθητές (εάν είσαι τυχερός και προσληφθείς σε σχολείο). Αρκετές φορές παράλληλα με τη διδασκαλία κάνεις και το μεταπτυχιακό σου… Αυτό είναι παιχνιδάκι πια!

Δεν είναι τίποτα το γεγονός ότι τις περισσότερες φορές διδάσκεις σε μέρη που είναι πολύ μακριά από το σπίτι σου –αναπληρωτής γαρ- αφήνοντας πίσω παιδιά, συζύγους, γονείς, φίλους κι έρχεσαι με τον «τεράστιο» μισθό, με τον οποίο σου αναγνωρίζει η πολιτεία το λειτούργημά σου, να πληρώνεις ενοίκια (εάν βρεις σπίτι και δε μένεις σε καμία σκηνή στην παραλία), διατροφή, λογαριασμούς, μετακίνηση. Δεν είναι τίποτα που κάθε χρόνο είσαι η μητέρα, ο πατέρας, ο φίλος, η φίλη για 20 παιδιά, που πέρα από τη γνώση που θα τους δώσεις, εάν φυσικά είναι επιτρεπτό και δεν απαιτηθεί να προσαρμόσεις το μάθημά σου σύμφωνα με του καθενός τον επιθυμητό τρόπο και ομολογουμένως παιδαγωγικότερο, αφού είπαμε, όλοι ξέρουν καλύτερα από τους εκπαιδευτικούς. Θα ακούσεις τα παράπονά τους, τις αγωνίες τους, τους φόβους τους, τους πρώτους έρωτες, τους πολύ «σοβαρούς» τσακωμούς τους με τον /την καλύτερο/ή τους φίλο/η και οφείλεις βέβαια να δώσεις δίκαιη λύση, γιατί αυτό περιμένουν από εσένα, αφού στα μάτια τους δεν επιτρέπεται να κάνεις λάθος… Δεν είναι τίποτα που μπορείς να αγαπάς 20 διαφορετικές προσωπικότητες με τον ίδιο τρόπο και να συγκινείσαι από την καθεμία για διαφορετικούς λόγους.

Δεν είναι τίποτα που στο πανεπιστήμιο όλα σου φαίνονται ιδανικά κι όταν μπεις στην αίθουσα και βιώσεις την πραγματικότητα, αγανακτείς ΕΣΥ περισσότερο απ’ όλους για το σαθρό, ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, για το οποίο ο εκπαιδευτικός, ως μάχιμος, δεν ερωτάται ποτέ, αφού το υπουργείο και η εκάστοτε κυβέρνηση το  οργανώνει, βλέπον τας μαθητές κι εκπαιδευτικούς απλά σαν αριθμούς… αλλά ο εκπαιδευτικός είναι αυτός που δέχεται όλα  τα παράπονα, μιας και είναι ο πιο οικείος στόχος. Δεν είναι τίποτα που το μόνο που έχει σημασία είναι η ολοκλήρωση της πραγματικά μεγάλης διδακτέας ύλης, όπου και πάλι ο «κακός» εκπαιδευτικός επειδή ακριβώς έχει επίγνωση ότι βρίσκεται μπροστά στο μόνο υγιές κομμάτι αυτής της πολυπολιτισμικής, προβληματικής κοινωνίας, είτε οι μαθητές του κατάγονται από την Ελλάδα, είτε από τη Συρία, είτε από την Αλβανία, είτε από τη Βουλγαρία, είτε μιλούν  τη γλώσσα του είτε όχι, οφείλει να βρει τρόπους να αναπτύξει τη συναισθηματική και πνευματική νοημοσύνη των αυριανών πολιτών, γιατί σε αυτούς ελπίζουμε όλοι και γι αυτούς αγωνιούμε.

Δεν είναι τίποτα που το ελληνικό σχολείο πάσχει από παντού, αλλά αυτοί οι έρημοι οι  εκπαιδευτικοί, θέλοντας να κάνουν πράγματα με τους μαθητές τους, που προάγουν την αφύπνιση της συνείδησής τους -ώστε να μάθουν από πολύ νωρίς πως κανένας δεν έχει το  δικαίωμα να υποτιμάει το μυαλό τους- πολλές φορές με δικά τους έξοδα, αναλαμβάνουν να διεκπεραιώσουν διάφορες εποικοδομητικές δράσεις προς όφελος των μαθητών τους. Δεν είναι τίποτα που κάθε ημέρα οφείλεις να είσαι προετοιμασμένος για το μάθημα της επομένης, δηλαδή να έχεις αφιερώσει αρκετές  ώρες διαβάσματος σπίτι σου και βέβαια να έχεις διορθώσει τις εργασίες που έδωσες την προηγούμενη, ώστε να μπορείς να πας παρακάτω... Επειδή οι εκπαιδευτικοί δουλεύουν 5 ωρούλες την ημέρα…

Δεν είναι τίποτα που στα διαλείμματα πρέπει να έχεις μάτια 104, έχοντας γύρω σου 150 παιδιά  -το ελάχιστο- που δεν πρέπει να χτυπήσουν, γιατί εσύ είσαι υπεύθυνος αυτές τις 6 ώρες του πρωινού τμήματος και άλλες 3 του ολοήμερου (ο Θεός να το κάνει ολοήμερο έτσι όπως λειτουργεί στην Ελλάδα, αλλά τουλάχιστον είναι ασφαλής  φύλαξη για τους μαθητές, αφού έτσι αντιμετωπίζεται από το νόμο). Δεν είναι τίποτα όταν ένας «απλός» εκπαιδευτικός έχει να διαχειριστεί οικογενειακές υποθέσεις, μπαίνοντας στη μέση, αφού η ίδια η οικογένεια τον βάζει, αδυνατώντας να λύσει αρμονικά τα όποια προβλήματα, αφήνοντας το παιδί απ’ έξω. Δεν είναι τίποτα να  παρατηρήσεις μέσα από την εκπαιδευτική διαδικασία, τυχόν μαθησιακά θέματα στο μαθητή ή άλλου είδους  δυσκολίες, να ενημερώσεις τον κηδεμόνα και να τον πείσεις  να επισκεφτούν μαζί με το παιδί, ειδικό παιδαγωγό ή παιδοψυχολόγο –αναλόγως την περίπτωση- αφού το σημαντικότερο βήμα είναι η αποδοχή της δυσκολίας και η αναζήτηση βοήθειας από τους ειδικούς.

Εμπιστεύεστε στους εκπαιδευτικούς τα παιδιά σας.

Σεβαστείτε μόνο αυτό το γεγονός και σταθείτε πλάι τους, συνοδοιπόροι τους στο δύσκολο έργο τους με τις πολλές  αντίξοες συνθήκες που αντιμετωπίζουν καθημερινά, αφού ο στόχος είναι κοινός… Το παιδί.

Αγγελική Γ. Παυλάκη

Εκπαιδευτικός

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.