Οδός Θεόδωρου Σκούφου

> Απόψεις

Ο Θεόδωρος Σκούφος, γεννήθηκε στην Παροικιά στις 5 Μαρτίου 1864

Ο Θεόδωρος Σκούφος, γεννήθηκε στην Παροικιά στις 5 Μαρτίου 1864

από παριανούς γονείς, τον Γεώργιο Σκούφο (Σκούφη) και την Χαρίκλεια  Θεοδ. Καμπάνη. Ήταν ένας από τους «σοφούς» παριανούς του 20ου αιώνα, γεωλόγος, παλαιοντολόγος, ορυκτολόγος και πολιτικός. Υπήρξε ένας από τους θεμελιωτές των φυσικών επιστημών στη νεότερη Ελλάδα.

Πρωτοπόρος στην επιστήμη της παλαιοντολογίας και πρώτος που δίδαξε στην έδρα της γεωλογίας στο πανεπιστήμιο Αθηνών από το 1906 έως το 1938, ενώ είχε αναγορευτεί διδάκτωρ από το 1888. Ακόμα, δίδαξε ορυκτολογία και πετρογραφική γεωλογία καθώς και ζωολογία. Απολύθηκε από το πανεπιστήμιο το 1917 ως αντιβενιζελικός (επί κυβέρνησης Ελ. Βενιζέλου) και ξανα-διορίστηκε το 1920 (επί κυβέρνησης Δημ. Ράλλη). Διετέλεσε τρεις φορές (1910-1911, 1929-1930 και 1932-1933) κοσμήτορας της σχολής Θετικών Επιστημών. Το ακαδημαϊκό έτος 1916-1917 διετέλεσε πρύτανης του πανεπιστημίου Αθηνών.

Το δημοτικό και ελληνικό σχολείο το τελείωσε στην Πάρο και το γυμνάσιο στην Αθήνα. Φοίτησε στο πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1888 σε ηλικία 24 ετών, πήρε το δίπλωμα των φυσικών επιστημών. Περιόδευσε ακούραστα και ερεύνησε την Πάρο, την Αντίπαρο και τα γύρω νησάκια, καταρτίζοντας σιγά σιγά την πρώτη λεπτομερειακή γεωλογική, πετρογραφική και παλαιοντολογική μελέτη τους. Το 1903 πραγματοποίησε παλαιοντολογικές ανασκαφές στη Μεγαλόπολη, κατά τις οποίες ανάσκαψε μεγάλο αριθμό απολιθωμένων θηλαστικών, όπως ελέφαντες, ρινόκερους, ιπποπόταμους και μαμούθ. Συνέχισε τις σπουδές του στο Μόναχο παρακολουθώντας μαθήματα γεωλογίας, ορυκτολογίας, σεισμολογίας και παλαιοντολογίας κοντά σε διακεκριμένους καθηγητές. Περιοδεύοντας σ’ όλα σχεδόν τα βουνά της Ευρώπης, θα ανακαλύψει σπουδαία ευρήματα στις Άλπεις κ.α. Στο τέλος του 19ου αιώνα επίστρεψε στην Ελλάδα, όπου βρέθηκε και πάλι ως επιμελητής, στο γεωλογικό και ορυκτολογικό εργαστήριο του πανεπιστημίου και παράλληλα εργάστηκε ως καθηγητής φυσιογραφίας στη μέση εκπαίδευση.

Το 1889 δημοσίευσε το πρώτο του βιβλίο για την κατώτερη εκπαίδευση, τη «Στοιχειώδη Φυσιογνωσία, τομ. Α’, Φυσική Ιστορία» που επαινέθηκε από το υπουργείο Παιδείας. Σε ηλικία 42 ετών, παντρεύτηκε την Ελένη Παντελοπούλου από την Τρίπολη και απέκτησε πέντε παιδιά, τον Γεώργιο, την Χαρίκλεια, την Ουρανία, την Αικατερίνη και τον Εμμανουήλ. Το επιστημονικό και ερευνητικό του έργο είχε αναγνωρισθεί διεθνώς. Δύο μελέτες του, τυπωμένες στα γερμανικά πρόσφεραν καινούργιες θεωρίες και προσδιόρισε δύο νέα γένη σαυρών που βρέθηκαν για πρώτη φορά και φέρουν από τότε το όνομα του. 

Πολιτεύτηκε και εκλέχτηκε δυο φορές βουλευτής Παροναξίας (1910, 1920), ενώ χρημάτισε και υπουργός Παιδείας και προσωρινά Γεωργίας επί Κυβερνήσεως Τριανταφυλλάκου το 1922.

Τα «Κυκλαδικά Νέα» σκέφτηκαν να τιμήσουν τη μνήμη του (με πρωτοβουλία του Κ. Ναυπλιώτη) εντοιχίζοντας αναμνηστική πλάκα στην πρόσοψη του πατρικού σπιτιού του κοντά στην τρίτη βρύση του Μαυρογένη. Έφυγε από τη ζωή στις 9 Οκτωβρίου 1938. 

Πηγές: α) Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών «Εκατονταετηρίς 1837-1937»

β) Ε.Κ.Π.Α.: Θεόδωρος Γ. Σκούφος (1864-1938)

γ) «Παριανά» τευχ. 31, 151

Η οδός ξεκινάει από την οδό «Ναυάρχου Ιπποκράτους Παπαβασιλείου», έως την οδό «Ανδρέα Σαρρή».

Χριστόδουλος Μαούνης

Μέλος της επιτροπής ονοματοδοσίας Παροικιάς

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.