Made in Αγκαιριά… | Του Δ. Καλανδράνη

> Απόψεις

Δε θα μπορούσε να είναι διαφορετικά.

Δε θα μπορούσε να είναι διαφορετικά.

Όπως όλα όσα συμβαίνουν στον τόπο μας, έτσι και το παιχνίδι με τις μπάλες που αρχίσαμε να παίζουμε τον περασμένο μήνα στην Αγκαιριά, είναι διαφορετικό από το κανονικό που παίζεται σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ας αρχίσουμε από το όνομα του παιχνιδιού. Το ονομάσαμε μπάλες ενώ το πραγματικό όνομα είναι «μπότσε» από το Ιταλικό «bocce». Παλιά στην Πάρο το άθλημα ήταν διαδεδομένο και ειδικά στις Λεύκες και την Αγκαιριά. Το ονόμαζαν «μπάλες» ή «μπότσε». Σε άλλες χώρες, μπάλες (boules) ονομάζουν ένα άλλο παιγνίδι το «πετάνκ» και έτσι έγινε το μπέρδεμα. Για κάποιο άγνωστο λόγο παραγγείλαμε μπάλες για πετάνκ και όχι για μπότσε. Η διαφορά τους είναι στο βάρος και στις διαστάσεις. Έτσι αρχίσαμε να παίζουμε και χωρίς να το καταλάβουμε κάναμε το «Αγκαιριανό θαύμα».

Συνεχίσαμε να παίζουμε αυτό που αποκαλούσαμε μπότσε με μπάλες πετάνκ και σε γήπεδο πετάνκ ακατάλληλο για μπότσε, με αποτέλεσμα να έχουμε δημιουργήσει ένα νέο παιγνίδι το οποίο βέβαια θα έπρεπε να είσαι Έλληνας από την Αγκαιριά για να μπορέσεις να το παίξεις.

Ένας συμπαίκτης από την ομάδα κάτι αντιλήφθηκε και μπήκε στο διαδίκτυο για να μάθει περισσότερα για το παιγνίδι που παίζαμε και εκεί ανακαλύψαμε ότι παίζαμε ένα παιγνίδι στο οποίο δεν ταίριαζαν ούτε οι μπάλες ούτε το γήπεδο. Οι μπάλες της μπότσε ζυγίζουν ένα κιλό με διάμετρο δέκα εκατοστά ενώ της πετάνκ ζυγίζουν 700 γραμμάρια με διάμετρο 7,5 εκατοστά. Το κανονικό γήπεδο της μπότσε πρέπει να είναι τελείως επίπεδο και λείο για να κυλάει η μπάλα, ενώ της πετάνκ είναι στρωμένο με γαρμπίλι για να μην κυλάει η μπάλα. Το δικό μας γήπεδο σε πολλά σημεία δεν  είναι λείο και έχει και μια μοναδική ιδιαιτερότητα: Είναι ανισόπεδο και παντού υπάρχουν διάσπαρτα χαλίκια και κάθετες αυλακιές από τα νερά της βροχής. Οι μπάλες απελπισμένες αναγκάζονται πολλές φορές να αλλάξουν κατεύθυνση, πηγαίνοντας πότε δεξιά πότε αριστερά αλλά και όπισθεν. Ο συμπαίκτης μας επιχείρησε να εξηγήσει ότι είχαμε μπερδέψει μπάλες και γήπεδο αλλά ήταν αργά γιατί είχαμε ήδη συνηθίσει να παίζουμε με ενθουσιασμό το νέο ιδιόρρυθμο παιγνίδι- κατασκεύασμα μπότσε-πετάνκ: Μια κλασική ελληνική περίπτωση αγνόησης διεθνών κανόνων.

Το ευχάριστο είναι ότι αυτή η διαφορετικότητα του παιχνιδιού μάς ενθουσιάζει και περνάμε πολύ ευχάριστα στην ομάδα μας στην οποία συμμετέχουν και γυναίκες, για πρώτη φορά στα χρονικά του νησιού.

Το διασκεδαστικό και απίθανο που συνέβη το άφησα στο τέλος. Ένας φίλος μου αφηγήθηκε πως πριν από χρόνια, η ομάδα των Λευκών γνωρίστηκε με κάτι Ιταλούς οι οποίοι ένα καλοκαίρι κάλεσαν την εθνική ομάδα Ιταλίας bocce σε αγώνα με την ομάδα των Λευκών. Όταν έφτασε η ομάδα των Ιταλών, επισκέφτηκαν το γήπεδο όπου θα διεξαγόταν ο αγώνας. Με έκπληξη διαπίστωσαν ότι το γήπεδο ήταν ακατάλληλο. Ήταν ανισόπεδο με διάσπαρτα χαλίκια και άλλα εμπόδια. Έχοντας κάνει τόσο ταξίδι και μη έχοντας άλλη επιλογή, δέχτηκαν να παίξουν. Στο τέλος οι Ιταλοί πρωταθλητές έχασαν 10-0 ενώ δεν σταματούσαν να γελάνε καθόλη τη διάρκεια του παιχνιδιού.

Το ίδιο θα πάθει και όποια ξένη ομάδα θελήσει να παίξει με την ομάδα της Αγκαιριάς.

Δημήτρης Καλανδράνης

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.