Η Αιώνια Αρχόντισσα | Του Π. Αυλήτη

> Απόψεις

Η Παροικιά, όπως και οι υπόλοιποι παραδοσιακοί οικισμοί της Πάρου, έχει κτήρια με ηλικία αρκετών αιώνων.

Τα περισσότερα κατοικούνται ή χρησιμοποιούνται σαν καταστήματα συνεχώς, από την εποχή της κατασκευής τους, με επισκευές και μετατροπές που ακολουθούν τις ανάγκες της εκάστοτε εποχής. Η πόλη σταδιακά μεταμορφώθηκε από μεγάλο ήρεμο χωριό, σε πολύβουη πόλη κατακλυσμένη από τουρίστες το καλοκαίρι.

Οι περισσότεροι μόνιμοι κάτοικοι μετακόμισαν σε νέες, σύγχρονες κατοικίες είτε στην Πάρο είτε αλλού, αφήνοντας πίσω λίγους «παλιούς» και περισσότερο οικονομικούς μετανάστες, στις περιμετρικές παλιές συνοικίες. Η πλειονότητα των χρήσεων άλλαξε από μόνιμες κατοικίες, μόνιμα καταστήματα και Υπηρεσίες, σε κυρίως καλοκαιρινά καταστήματα, λίγες κατοικίες, βραχυχρόνια ενοικιαζόμενα, καλοκαιρινές κατοικίες και εγκαταλελειμμένα.

Τα τελευταία δεν είναι μόνο τοπικό «προνόμιο». Στην Αθήνα υπάρχουν από 1400 έως 1600 εγκαταλελειμμένα κτήρια. Η νομοθεσία σαφής μεν, πεπαλαιωμένη και εξωπραγματική για τα τρέχοντα οικονομικά δεδο- μένα δε: Ο νόμος 1512/1985 στο άρθρο 1 επιβάλλει υποχρέωση των ιδιοκτητών για τη συντήρηση των ακινήτων τους και σε περίπτωση αδυναμίας, παρέμβαση του δήμου.

Στην πράξη, οι ιδιοκτήτες αυτών των κτηρίων, αδυνατούν σε πολλές περιπτώσεις να κάνουν ακόμα και τις απολύτως απαραίτητες ενέργειες υποτυπώδους συντήρησης (χρονοβόρα και πανάκριβη γραφειοκρατική διαδικασία, απαρχαιωμένοι νόμοι που αγνοούν την πραγματικότητα, πανάκριβη επισκευή) και οι οικείες αρχές αδιαφορούν. Επιπλέον, ο ολοένα αυξανόμενος ΕΝΦΙΑ, λόγω προνομιούχων τουριστικών περιοχών, και η συσσώρευση δημοτικών τελών, καταλήγουν τους ιδιοκτήτες σε περαιτέρω οικονομικά αδιέξοδα. Κατά καιρούς εμφανίζονται φιλόδοξα σχέδια νόμων, για ηλεκτρονική καταγραφή, απαλλαγή από ΕΝΦΙΑ - δημοτικά τέλη, και επιχορηγήσεις για συντήρηση και επανάχρηση. Στην πράξη, δεν γίνεται τίποτα από όλα αυτά και αποτελεί αναγκαστικό μονόδρομο η πώληση σε αλλοδαπούς. Τα προνομιούχα (και ακριβά) έχουν καλή τύχη, καθώς οι ευκατάστατοι ιδιοκτήτες σέβονται την παραδοσιακότητα και τους νόμους, ενώ στα υπόλοιπα γίνονται συνήθως παράνομες φθηνοεπισκευές για να γίνουν υποτυπωδώς κατοικήσιμα ή εκμεταλλεύσιμα, υποβαθμίζοντας ακόμα περισσότερο το δομημένο περιβάλλον.

Στην όλη διαδικασία, ο δήμος δεν είναι καν παρατηρητής, αλλά κάνει τις ελάχιστες παρεμβάσεις και μόνο μετά από αλλεπάλληλες οχλήσεις.

Ο Σύλλογος Παραδοσιακού Οικισμού Παροικιάς είχε ξεκινήσει ενέργειες καταγραφής των εγκαταλελειμμένων, που κανονικά είναι καθήκον του δήμου, για λόγους στοιχειώδους προστασίας και της δημόσιας Υγείας αλλά και της πολιτιστικής κληρονομιάς μας.

Στην Παροικιά, υπάρχουν 49 κλειστά/εγκαταλελειμμένα κτήρια σε κακή έως πολύ κακή κατάσταση (8 τουλάχιστον από αυτά προς πώληση), και 27 παλαιά, κλειστά και συντηρούμενα κτήρια, που αρκετά χρησιμοποιούνται για καλοκαιρινές κατοικίες παλαιών ιδιοκτητών. Απόπειρα του συλλόγου για καθαρισμό και προστασία ενός από αυτά, μοναδικού και ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ πλέον δείγματος καταστήματος, μετά από 2,5 χρόνια προσπαθειών, δεν έχει ευοδωθεί, συναντώντας την αδιαφορία (στην καλύτερη περίπτωση) και όλα τα πιθανά και απίθανα εμπόδια. Παράλληλα με τα παραπάνω, οι προεκλογικές υποσχέσεις και των δύο δημοτικών παρατάξεων, αναγνώριζαν το οξύ πρόβλημα στέγης, τόσο σε εργαζόμενους (Νοσηλευτές, εκπαιδευτικό και υπαλληλικό προσωπικό, σώματα ασφαλείας κτλ) χώρους εκπαίδευσης (νηπιαγωγεία, παιδικοί σταθμοί) για να μην αναφέρουμε στεγάσεις φορέων, μουσεία, πολιτιστικούς χώρους κτλ.

Υπάρχουν λοιπόν πάνω από 65 κτήρια, εμβαδού από μερικές δεκάδες έως μερικές εκατοντάδες τ.μ., μέσα στον Παραδοσιακό Οικισμό, εν δυνάμει διαθέσιμα, που θα μπορούσαν να καλύψουν μεγάλο ποσοστό των αναγκών του δήμου για στέγη, να δώσουν ζωή στην πόλη μας και να διατηρήσουν την πολύτιμη παραδοσιακότητα μας.

Παρόλη όμως την εξόφθαλμα πασιφανή λύση, η δημοτική αρχή εξακολουθεί να υποβάλλει προσκλήσεις ενδιαφέροντος για ενοικίαση χώρων, ξέροντας ότι θα είναι άγονες! Η Νομοθεσία υποχρεώνει στην ενοικίαση ήδη έτοιμων ακινήτων.

Ποιος ιδιοκτήτης θα νοικιάσει διατηρητέο ακίνητο του Παραδοσιακού Οικισμού στον δήμο, ΑΦΟΥ ΤΟ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ ΠΛΗΡΩΣ, χωρίς την παραμικρή επιδότηση, για ένα ελάχιστο ενοίκιο, σταθερό για μια δεκαετία, και με δεσμευτικό συμβόλαιο; Ή η δημοτική αρχή ανακοινώνει μεγαλεπήβολα σχέδια σε αμφισβητούμενες ιδιοκτησίες, με ορίζοντα 15ετίας.

Η πολλαπλά επικερδής λύση, μας κοιτά στα μάτια! Εμείς που έχουμε στραμμένο το βλέμμα;

Πέτρος Αυλήτης

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.