Κτίριο Αγροτικής: Χάθηκε η πρώτη μάχη | Toυ Θ. Μαρινόπουλου

> Απόψεις

Ένα κτήριο «σημαία» για την Παροικιά και για όλη την Πάρο, που είχαμε την εντύπωση μετά τις διαβεβαιώσεις ακόμη και στα προεκλογικά φυλλάδια του δημάρχου ότι μας ανήκει, αποδεικνύεται μετά την απόφαση του πολυμελούς πρωτοδικείου Σύρου, ότι όχι μόνον δεν είναι έτσι, αλλά ακριβώς το αντίθετο.

Ήμασταν βαθιά νυχτωμένοι και είχαμε φτάσει στο σημείο να διεκδικούμε ενοίκια για κάτι που τελεσίδικα δεν ήταν δικό μας. Από το 2016 ήδη με δελτία τύπου ο δήμος Πάρου ανακοίνωνε ότι το κτήριο «αποδόθηκε στο Δήμο Πάρου». Παραμονή των αυτοδιοικητικών εκλογών παρουσιαζόταν ως ένα από τα επιτεύγματα της δημοτικής αρχής εξαπατώντας το εκλογικό σώμα. Σίγουρα ο νομικός σύμβουλος του δήμου είχε ενημερώσει για την πορεία του ζητήματος. Τα δελτία τύπου και το προεκλογικό φυλλάδιο δε συμβαδίζουν. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα αλλά ποιος αγιάζει τον σκοπό; Σίγουρα όχι η ηθική και η αλήθεια.

Το θέμα είναι πολύ σοβαρό και αφορά τη δημόσια περιουσία, την περιουσία του παριανού λαού. Όλο το ζήτημα εδράζεται στην «σωστή» παραχώρηση από την κοινότητα Παροικιάς οικοπέδου το 1959 για να ανεγερθεί υποκατάστημα της αγροτικής τράπεζας που εξυπηρετούσε στην αρχική της μορφή την ανάπτυξη του πρωτογενή τομέα και τους ανθρώπους του.

Περιείχε δε το συμβόλαιο τον κάτωθι όρο: «Εις περίπτωσιν καθ’ ήν καταργηθεί το εν Πάρω κατάστημα της Τραπέζης ή το Γραφείον αυτής ώστε να μην είναι αναγκαίον πλέον αυτή, το κτίριον μετά του εδάφους θα περιέρχηται τη κυριότητι και νομή της δωρητρίας Κοινότητας».

Η απόφαση του δικαστηρίου βασίζεται στον ισχυρισμό ότι η τράπεζα Πειραιώς υπεισήλθε στη θέση της Αγροτικής Τράπεζας, παρέχουσα τις υπηρεσίες τις οποίες στόχευε η δωρεά , δηλαδή επιτελεί το ίδιο «εθνωφελές έργο». Εδώ γελάμε αλλά… μάλλον κλαίμε (προσωρινά) το ακίνητο. Επίσης, να υποθέσουμε ότι όλα αυτά τα χρόνια με τα μνημόνια και τις αλλαγές μετόχων δεν άλλαξε τίποτα.

Για να εντρυφήσουμε ακόμη περισσότερο στο θέμα, το 1929 που ιδρύθηκε η αγροτική τράπεζα η σύμβαση μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της Εθνικής Τραπέζης «περί συστάσεως και λειτουργίας της Αγροτικής Τράπεζας» έγραφε τα εξής: «Ιδρύεται αυτόνομος τραπεζικός οργανισμός κοινωφελούς χαρακτήρος με έδρα την Αθήνα και υπό την επωνυμία «Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος», σκοπόν έχων την ενάσκηση της αγροτικής πίστεως υφ όλας αυτής τας μορφάς, την ενίσχυσιν της συνεταιριστικής οργανώσεως και την βελτίωση των όρων διεξαγωγής των γεωργικών εν γένει εργασιών και συναφών συναλλαγών. Η Αγροτική Τράπεζα (…) θα παρέχη αμέριστον την ηθική και υλικών αυτής αρωγήν δια καταλλήλου χειρισμού της πίστεως προς εφαρμογήν του γεωργικού προγράμματος του Κράτους επί των τέλει της αναπτύξεως τη εθνικής παραγωγής».

Αν πιστεύει κάποιος ότι η τράπεζα Πειραιώς είναι τραπεζικός οργανισμός κοινωφελούς χαρακτήρος, τότε η γη είναι επίπεδη. Υπάρχει όμως και το 1990 (κρίσιμο σημείο) που η ίδια η Αγροτική Τράπεζα μετατράπηκε σε ανώνυμη εταιρεία, αποβάλλοντας τον κοινωφελή της χαρακτήρα και αποκτώντας πλέον σκοπούς που δεν είχαν καμιά διαφορά από αυτούς μιας κοινής εμπορικής τράπεζας.

Τι γίνεται όμως τώρα; Η πρώτη μάχη χάθηκε.

Δεν πρέπει να χαθεί η τελική που θα κρίνει το ιδιοκτησιακό. Το δίκαιο είναι με το μέρος μας και υπάρχει σε όλους μας ζωντανή η ελπίδα ότι το εφετείο θα επιστρέψει το ακίνητο στον δήμο Πάρου.

Αθανάσιος Μαρινόπουλος

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.