Το κράτος και εμείς… | Του Δ.Μ.Μ.

> Απόψεις

Σαφώς και όλοι μας έχουμε καταλάβει ότι η λεγόμενη «ομπρέλα» του κράτους είναι κάτι που ισοδυναμεί στο νησί μας με το παράλληλο σύμπαν και δεν υπάρχει καμία υπερβολή σ’ αυτό που γράφω!

Από πού να αρχίσεις και πού να τελειώσεις με τα όσα συμβαίνουν στον τόπο μας με τη λεγόμενη κρατική μέριμνα. Δεν ξέρω αν έχω αρχίσει και γίνομαι κουραστικός (επειδή το έχω γράψει αρκετές φορές), αλλά πρέπει να είμαστε ο μοναδικός τόπος σ’ αυτή τη χώρα, που οτιδήποτε κι αν έχει γίνει, έχει γίνει διότι συνεισέφερε σ’ αυτό η τοπική μας κοινωνία.

Σχολεία φτιάχνονται; Εμείς τα οικόπεδα, εμείς τα λεφτά. Αεροδρόμια φτιάχνονται (βλ: παλαιό αεροδρόμιο), εμείς τα οικόπεδα, εμείς τα λεφτά. Κέντρα Υγείας; Εμείς και πάλι. Στέγαση δημοσίων υπηρεσιών. Εμείς! Τράπεζες; Εμείς! Όπου και να κοιτάξεις γύρω σου η παριανή κοινωνία είναι από πίσω. Και δε μιλάμε για μία περιοχή που δε συνεισφέρει στο δημόσιο κορβανά. Μιλάμε για μία περιοχή που ελέω τουρισμού δίνει απ’ όλες τις πάντες. Να για το ένα, να για το άλλο. Εκατοντάδες εκατομμύρια κάθε χρόνο για το ελληνικό δημόσιο.

Και από την άλλη τι; Τις αποφάσεις τους ακούμε, σε εγκαίνια τους βλέπουμε πρώτη μούρη - πρώτο τραπέζι πίστα. Ειλικρινά ήθελα να ήξερα κανείς δεν έχει λίγο τσίπα πάνω του από τους εκάστοτε επίσημους; Ποια τσίπα όμως και ποιος να συγκινηθεί όταν για να έχουμε ένα-δύο γιατρούς παραπάνω πρέπει η φιλήσυχη ντόπια κοινωνία να κατέβει έως και τα πεζοδρόμια των Αθηνών, για να διεκδικήσει τα αυτονόητα. Να διεκδικήσει δηλαδή αυτό που της αναλογεί και μόνο (βλέπετε είμαστε και τίμιοι στις διεκδικήσεις μας…).

Όλο αυτό το μακρινάρι πρόλογο το έγραψα διότι έφθασα στο όριό μου βλέποντας την κατάσταση που επικρατεί στο Κ.Υ. Πάρου, καθώς εκεί αντιμετωπίζουμε πρόβλημα καθαριότητας. Κι όταν μιλάμε για πρόβλημα καθαριότητας σ’ έναν τέτοιο χώρο, αντιλαμβανόμαστε όλοι μας την υπόθεση. Ειλικρινά αδιαφορώ αν το πρόβλημα είναι γραφειοκρατικό, αν το πρόβλημα είναι θέμα ύψους μισθού και οτιδήποτε άλλο. Δε με ενδιαφέρει η αιτία. Αυτό που γνωρίζω είναι ότι δεν είναι δυνατόν το περασμένο Παρασκευοσαββατοκύριακο οι κάδοι απορριμμάτων να είναι ως επάνω, ενώ μέσα στα ιατρεία με τα επείγοντα περιστατικά η όλη εικόνα να θυμίζει… ας μην πω τι… Επειδή δε δημοσίευσα στον «Φιλελεύθερο» φωτογραφίες από την εικόνα που παρουσιαζόταν εκεί, θα σας πω ότι μου «διαμήνυσαν» ότι «αποκρύβω» πράγματα και η εικόνα ήταν πολύ χειρότερη!

Τέλος, για μία ακόμα φορά φαίνεται ότι το ζήτημα αυτό πρέπει να το λύσουμε μόνοι μας. Όταν λοιπόν φτάνεις στο έσχατο σημείο και η πολιτεία δεν είναι ικανή να λύσει το πρόβλημα των καθαριστριών, τότε αντιλαμβανόμαστε τι μπορεί να κάνει σε άλλα πιο σοβαρά ζητήματα…

Δ.Μ.Μ. 

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.