Έφυγες νωρίς… | Του Δ.Μ.Μ.

> Απόψεις

Ο Χρήστος Βλαχογιάννης είχε μεγάλο ενδιαφέρον κατά την άποψή μου και για τις γνώσεις του εκτός θεμάτων πολιτικής και γι’ αυτό τον γούσταρα, και φυσικά δε θέλω να κάνω καμία νεκρολογία. Θέλω να τον θυμάμαι όπως τον γνώρισα.

Καταρχάς, ο Χρήστος, είχε ποδοσφαιρικές γνώσεις και άποψη. Αφήνω στην άκρη ότι έπαιξε και μπάλα στο νησί. Αυτό από μόνο του για μένα είναι προσόν για έναν άνθρωπο, αφού κατανοεί το μεγαλύτερο κοινωνικό γεγονός του 20ου και 21ου αιώνα στον κόσμο. Έτσι, μου αρέσουν πάντα τύποι σαν τον Χρήστο, που με το που ακούνε για μπάλα ανοίγουν συζήτηση.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα με τον Βλαχογιάννη ήταν το καλοκαίρι του 2013 που βρεθήκαμε σε μία παρουσίαση τουριστικής προσπάθειας από την Ουκρανία και τη Ρωσία, για την Πάρο. Η εκδήλωση είχε πραγματοποιηθεί σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο του νησιού. Σ’ αυτή την εκδήλωση όχι απλά βαριόμουν αλλά παρακαλούσα να τελειώσει γρήγορα για να φύγω. Έλα όμως που… Η εκδήλωση είχε καμία δεκαπενταριά κοπέλες από την Ουκρανία, που η καθεμία ήταν καλύτερη εμφανισιακά από την άλλη. Κυριολεκτώ! Έτσι, «χαλβάδιαζα» ατελείωτα τα ουρί του παραδείσου, άρχισα να πίνω και στο μπαρ του ξενοδοχείου, και τελικά κατά τις 10 το βράδυ, δεν ήθελα να τελειώσει η εκδήλωση. Στη συνέχεια είχε γεύμα η εκδήλωση. Μας έβαλαν στο κεντρικό τραπέζι και ο Βλαχογιάννης μου είπε να καθίσω δίπλα του για να τα λέμε. Άσε που πέταξα για να την εντυπωσιάσω μία Ουκρανή και ένα «I am the vice president», καθώς σκέφτηκα ότι με το «I am a journalist», δε θα είχα και πολλές ευκαιρίες να ανοίξω συζήτηση επιπέδου…

Τελικά, στη συζήτηση επάνω –ο Θεός να την κάνει συζήτηση- αφού κανείς μας δεν καταλάβαινε τι έλεγε ο άλλος, μας είπαν ότι οι κοπέλες ήταν από το Ντόνετσκ. Ο Βλαχογιάννης όταν του είπα από πού είναι οι κοπέλες προβληματίστηκε πολύ. Βρε αμάν, βρε ζαμάν, «τι έπαθε αυτός τώρα» σκέφτηκα. Σε κάποια στιγμή και αφού είχε περάσει κανένα δεκάλεπτο ο Χρήστος γυρνάει και μου λέει: «Ρε Δημητράκη, από αυτή την πόλη δεν ήταν η ομάδα που απέκλεισε τον Ολυμπιακό στην Ευρώπη; Άει στο καλό και πήγα να τους συμπαθήσω!». Όπως καταλαβαίνετε ακόμα να συνέλθω από το γέλιο που έκανα και του είπα ότι για να περάσει το θέμα από το δημοτικό συμβούλιο και να υπάρχει αποδοχή για συνεργασία μαζί τους, να βάλει τον Λούη εισηγητή, που σίγουρα θα συμπαθεί αυτή την ομάδα!

Αχ Χρήστο μου. Αυτά θα μου λείψουν από εσένα. Οι ατελείωτες «παρεμβάσεις» σου σε συζητήσεις που έχανα την μπάλα με τις ατάκες σου. Έφυγες νωρίς κι ας τσακωνόμαστε πάντα για θέματα που δεν είχαν καμία σχέση με την πολιτική, και μου ανέτρεπες κάθε λογική σκέψη!

Δ.Μ.Μ.

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.