Διαφωνίες 19/07/2019

Παραπολιτική

Διαβαστε τις "Διαφωνίες" από το τελευταίο φ. της εφημερίδας "Φωνή της Πάρου"

Διαβαστε τις "Διαφωνίες" από το τελευταίο φ. της εφημερίδας "Φωνή της Πάρου"

Ανακύκλωση


 

Το μπυράκι όταν πιω, 

απευθείας θα σκεφτώ,

το κουτάκι να ανακυκλώσω, 

και το αλουμίνιο να σώσω. 

Το ίδιο κάνω και με τ’ άλλα τα κουτάκια, 

πορτοκαλάδες, λεμονάδες και τσαγάκια, 

κονσέρβες, πελτέδες, γαλατάκια,

κι αυτά με τα μεταλλικά κουτάκια.

Πίνω και μεθώ, 

και τη μπουκάλα μου κρατώ, 

άμα δε την ξαναγεμίσω, 

στο ειδικό κάδο θα τη ρίξω. 

Σπασμένα μπουκάλια και γυαλιά,  

είμαι προσεκτικός με αυτά, 

γιατί άμα ραγίσει το γυαλί, 

είναι επικίνδυνο πολύ.  

Όσο για τα πλαστικά, 

θέλουν περιποίηση αυτά, 

να ξεπλύνω το κεσεδάκι, 

να ξεβιδώσω το καπάκι.  

Για να γίνει σωστός διαχωρισμός, 

πρέπει να είμαι κι εγώ πολύ προσεκτικός, 

άμα είναι λερωμένα, 

πάνε όλα πια χαμένα. 

Χάρτινες κούτες έχω πολλές, 

που τις διπλώνω και δεν τις πετάω γερές, 

γιατί τον μπλε κάδο γεμίζουν, 

και τον πολίτη σιχτιρίζουν. 

Φυσικά και αυτές,

δεν πρέπει να είναι λερωμένες, 

γιατί δεν είναι ανακυκλώσιμες, 

όταν είναι και βρεγμένες.   

Λάμπες φθορίου και απλές, 

ανακυκλώνονται και αυτές, 

μαζί με τις ηλεκτρικές συσκευές, 

σε αποθήκες ειδικές.  

Τα παλιά ελαστικά, 

είναι πολύ παραγωγικά, 

σόλες, δάπεδα ελαστικά, 

μερικά που φτιάχνονται από αυτά.

Έλαια, λίπη μαγειρικά, 

είναι απόβλητα αυτά, 

και πρέπει να συλλεχθούν , 

γιατί σε ενέργεια θα παραχθούν.  

 Για μπαταρίες κάθε λογής, 

σε περιμένει η «Αφής».


 

Χριστόδουλος Μαούνης


 

Οι γραφικοί


 

Ορισμός


 

Ο γραφικός τύπος ή ο «τρελός του χωριού», είναι συνήθως αυτός ο τύπος που ξεχωρίζει ανάμεσα στο πλήθος, έχει λίγο ψώνιο πάνω του και δεν αναγνωρίζει ότι ξεπερνά το όριο. Όλα αυτά βέβαια είναι κάπως γενικά και δεν πιστεύω ότι υπάρχει στάνταρ ορισμός. Αφήστε ότι για τους περισσότερους γραφικούς πιστεύω ότι μεταξύ των όλων των άλλων ακούς απ’ αυτούς και μεγάλες αλήθειες:


 

Ο γλωσσοπλάστης


 

Ο μελαχρινός Οδυσσεύς, ο γλωσσοπλάστης, ήταν ένας γραφικός τύπος των Αθηνών, στις αρχές του περασμένου αιώνα. Ήταν οικονομικά ανεξάρτητος και διέθετε τρία οικήματα στην πλ. Κουμουνδούρου της Αθήνας. Ο μελαχρινός Οδυσσεύς, όπως του άρεσε να τον αποκαλούν, έγινε γνωστός ως κατασκευαστής νέος λέξεων, που επέμενε να μπουν στα επίσημα λεξικά. Δείτε τώρα μερικές λέξεις που είχε «εφεύρει» και πείτε μου π.χ. αν είσαστε ποιητής, αν τις χρησιμοποιούσατε. Τον έρωτα τον μετέτρεψε σε πυροζάλη. Την ερωτιάρα γυναίκα την έλεγε ανδρομαζώστρα. Τον γάμο υποστήριζε ότι πρέπει να τον λένε ανδρογυναικομαρτύριον, ενώ το μπαστούνι έλεγε ότι πρέπει να το λέμε χειρστήρπους, αφού είναι το όργανο με το οποίο στηρίζεται το χέρι και το πόδι. Ακόμα, το καπέλο υποστήριζε ότι πρέπει να το λέμε καρκαλύπτη, αφού καλύπτει την κάρα. Όπως βλέπετε δε θα έλεγα ότι ήταν γραφικός και ας μιλούσε γι’ αυτόν όλη η Αθήνα, που τον φώναζε στις παρέες της για να διασκεδάζει.


 

Κώστας ο Ρήτορας


 

Ο Κώστας, ο Ρήτορας, ήταν ένας γραφικός τύπος κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Όθωνος. Το δυστύχημα για τον Κώστα τον ρήτορα, ήταν ότι ήταν σφοδρά αντιβασιλικός και εκείνη η εποχή δεν προσφερόταν γι’ αυτό… Πουλούσε εφημερίδες στους δρόμους της Αθήνας και ρητόρευε κατά του Όθωνος. Η αστυνομία τον ξυλοφόρτωνε συνεχώς. Κάποια στιγμή χάθηκαν τα ίχνη του! Όπως έγινε στη συνέχεια γνωστό, είχε πάει στην Εύβοια όπου πριν χρόνια είχε παντρευτεί εκεί. Βρήκε όμως τη γυναίκα του να έχει παντρευτεί με άλλον και την σκότωσε! Αφού έμεινε στη φυλακή για περίπου μία δεκαετία συνέχισε τη ζωή του στην Αθήνα και άρχισε πάλι να ρητορεύει κατά της βασιλείας. Στο τέλος της ζωής του πέθανε σ’ ένα δημοτικό νοσοκομείο, ξεχασμένος και πάμφτωχος. Ξεχασμένος απ’ όλους; Λοιπόν την επόμενη ακριβώς ημέρα της κηδείας του ο μεγάλος σατιρικός ποιητής μας Γ. Σουρής, τον ενθύμισε σε όλη την Αθήνα, αφιερώνοντας του το παρακάτω ποίημα:

«Με κάθε Κώστα ρήτορα, με κάθε «λαοπλάνο»

Την λευτεριά την έχομε και με το παραπάνω.

Μα σαν κοιτάς την λευτεριά να τρέχει μες στο δρόμο

Χωρίς κανένα χαλινό, χωρίς κανένα νόμο,

Δεν είναι τίποτε κι αυτή παρά μια δεσποτεία

Και ξαμολιέται πίσω της όλ’ η φαυλοκρατία».

Έτσι, για τον γραφικό Κώστα τον ρήτορα, που έλεγε η Αθήνα ότι είχα χαζέψει από το ξύλο, ο Σουρής έγραψε ποίημα, για να θρηνήσει τον θάνατό του!


 

Ο «στρατηγός» Διπλαράκος


 

Ο «στρατηγός» Διπλαράκος, ήταν τόσο διάσημος, που ακόμα και σήμερα αν δούμε κάποιον και φοράει πάνω του πολλά χρυσά ή αλυσίδες λέμε «Να και ο Διπλαράκος!». Ο Διπλαράκος ήταν βέρος Πειραιώτης και ζούσε κοντά στο δημοτικό θέατρο Πειραιώς. Εκεί, έβγαινε στην πλατεία με μία δήθεν στρατιωτική ράβδο, που την είχε ζωσμένη με κάθε φανταχτερή αλυσίδα που έβρισκε και έδινε στρατιωτικά παραγγέλματα στον στρατό του! Στο στήθος του έβαζε ψευτοπαράσημα, καρφίτσωνε στη ζώνη του πολλές αγκράφες, ενώ έβαζε και ψευτόχρυσα κουμπιά και ό,τι άλλο φανταχτερό πάνω στο σακάκι του, που του έδιναν οι πωλητές παλαιών αντικειμένων στην πλ. Ιπποδαμείας! Μια μέρα οι πειραιώτες πλήρωσαν μία μπάντα να παίζει μαζί του στρατιωτικά εμβατήρια και τον έβαλαν να κάνει παρέλαση με τον φανταστικό στρατό του στην πλ. Δημοτικού Θεάτρου! Λέγεται ότι ο Διπλαράκος ήταν τόσο αγαπητός στον Πειραιά και τόσο πολύ τον αγαπούσε ο κόσμος, όπου κανείς μα κανείς δεν αμφισβήτησε ποτέ του -όταν συζητούσε μαζί του- ότι δεν ήταν αληθινός στρατηγός!


 

Ο Γιαννάκης


 

Ο Γιαννάκης του Πειραιά είναι μία από τις αναγνωρίσιμες μορφές –ακόμα και σήμερα της πόλης-, αν και πλέον πρέπει να πλησιάζει τα 80 του χρόνια. Ο Γιαννάκης, που τον θυμάμαι από μαθητής του δημοτικού σχολείου, δε μεγάλωσε… Το μυαλό του έμεινε στην ηλικία των 6-7 χρονών. Ο Γιαννάκης είναι πάντα ευγενικός και το απαιτεί και από εσένα όταν σου μιλήσει. Το μόνο που ζητάει είναι ελάχιστα χρήματα από θαμώνες σε καφέ και ταβέρνες. Όταν ζητάει χρήματα, ποτέ μα ποτέ δεν του λες «όχι!», γιατί μετά κλαίει! Δώστου 10 λεπτά, 20 λεπτά, θα σου πει ευχαριστώ, «όχι» όμως να μην του πεις. Αν δε θες να του δώσεις του λες πολύ απλά: «Αύριο Γιαννάκη». Τότε φεύγει ικανοποιημένος, γιατί σκέπτεται ότι αύριο θα του δώσεις και έτσι υπάρχει η ελπίδα! Ο γραφικός Γιαννάκης εκφράζει την ελπίδα του ανθρώπου με τον πιο επίσημο τρόπο! Να ’ναι καλά!  


 

Δ.Μ.Μ.



 

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.