"Διαφωνίες" 20/9/2019

Παραπολιτική

Γλυκιά Συμμορία

Γλυκιά Συμμορία

Όλοι όσοι ήταν έφηβοι ή νέοι στη δεκαετία του ’80 ένιωσαν ένα σφίξιμο στην καρδιά και την ψυχή την περασμένη Παρασκευή με τη «φυγή» για τον άλλο κόσμο, του Τάκη Σπυριδάκη. Η ταινία «γλυκιά συμμορία» του 1983 σφράγισε τη γενιά του ’80 και κανείς μας –στο τέλος του έργου- δεν είχε μείνει δίχως να έχει ρίξει ένα δάκρυ. Η ταινία του Νίκου Νικολαΐδη με την πρωτότυπη μουσική του Γ. Χατζηνάσιου έμεινε στην ιστορία όχι μόνο για την υπόθεσή της, αλλά και τους ρόλους των ηθοποιών και τις ατάκες τους. Σχεδόν κανείς ηθοποιός, πλην ίσως του Άλκη Παναγιωτίδη (που ήταν ο «κακός» της υπόθεσης), δεν ήταν «φίρμα» πριν παρουσιαστεί η ταινία στους κινηματογράφους. Τότε γνωρίσαμε όλοι και τον Τάκη Σπυριδάκη.

Γλυκιά Συμμορία 2

Ο Σπυριδάκης, που σε όλες του τις ταινίες δεν είχε ποτέ πρωταγωνιστικό ρόλο, κατάφερε να γίνει «ένα» με τους προβληματισμούς της γενιάς του ’80, τα «γιατί» και την «επαναστατικότητα» της εποχής. Ο Σπυριδάκης, που η σημερινή γενιά τον έμαθε μέσα από τη διαφήμιση του «Αγαπούλα», ήταν μόνιμα αντιστάρ και είχε μια δική του λογική και θεώρηση των πραγμάτων. Τον θυμάμαι λίγο μετά από τη μεγάλη επιτυχία της ταινίας, που ήταν ίσως το πιο αναγνωρίσιμο πρόσωπο στη νεολαία, να περνά ατελείωτες ώρες σε ένα «ουφάδικο» στην πλ. Εξαρχείων και να παίζει ασταμάτητα «πακ μαν». Τον θυμάμαι στην υπόγα του «Αν» να πίνει σε μία γωνία και να ακούει τον «πρίγκιπα» Παύλο Σιδηρόπουλο. Ο Τάκης έφυγε, αλλά μας έμεινε η κορυφαία ατάκα του από τη «γλυκιά συμμορία», όταν μένοντας στο περικυκλωμένο σπίτι από την αστυνομία, φώναζε με την ντουντούκα στους ασφαλίτες: «Λοιπόν μάγκες μου κρυφτείτε… Εγώ τώρα είμαι μια χαρά… Κρύβομαι σ’ ένα υπέροχο σπίτι γεμάτο στερεοφωνικά και μαρμελάδες… και μ’ έναν π@ύστη κάτω στο πεζοδρόμιο που κοιτάζει κατά δω!».

Τροφεία

Εν τω μεταξύ η ΚΔΕΠΑΠ σε εποχές μνημονίου «χτύπησε» μία αύξηση 43% στα τροφεία των νηπίων σε παιδικούς και βρεφικούς σταθμούς στην Πάρο. Τώρα το γιατί είναι άγνωστο, αλλά τι να πεις… Κατά τα άλλα η ΚΔΕΠΑΠ –που δε θα πλουτίσει από την αύξηση των τροφείων- είναι δημοτική εταιρεία, που στόχο δεν έχει το κέρδος, αλλά την ανταποδοτικότητα προς τους πολίτες του νησιού…

Δημοτικό μέγαρο…

Πριν μερικά χρόνια, το 2013, βγήκε ένα κονδύλι ενός εκ. ευρώ, από το υπουργείο Εσωτερικών, για την ανέγερση νέου δημοτικού μεγάρου στην Πάρο. Έτσι, κάθε χρόνο έμπαιναν στον προϋπολογισμό 99.000 ή 100.000 ευρώ, για το ξεκίνημα του έργου. Κάποια στιγμή αποφασίστηκε να μη γίνει ανέγερση νέου δημαρχείου, αλλά να γίνει γενική επισκευή στο υπάρχον –που μεταξύ μας όχι μόνο βρίσκεται σε άθλια κατάσταση, αλλά λέγεται ότι έχει και πρόβλημα στατικότητας-. Μην τα πολυλογούμε, και ενώ ο κωδικός έμπαινε κάθε χρόνο στον προϋπολογισμό, ο κωδικός δεν υπήρχε(;) για το 2019. Όσο και να ψάξαμε τον προϋπολογισμό του 2019 κάποιον τέτοιον κωδικό δε βρήκαμε. Ίσως βέβαια να έχει αλλάξει τίτλο. Τώρα, γιατί γράφουμε όλη αυτή την ιστορία και βάζουμε αυτό το θέμα. Πολύ απλά, ένα «πουλάκι», που πιστέψτε με έχει πολύ καλές «άκρες» και γνώσεις στη σημερινή κυβέρνηση σε υψηλά κλιμάκια, μας μετέφερε ότι αυτός ο κωδικός χρηματοδότησης του υπουργείου Εσωτερικών για το έργο στην Πάρο, κινδυνεύει να χαθεί…

Τον ξέχασαν…

Την περασμένη εβδομάδα έφυγε από τη ζωή ο δημοσιογράφος Δημήτρης Ρίζος. Ο Ρίζος, ίσως ήταν ο κορυφαίος αρθρογράφος-εκδότης της μεταπολιτευτικής δημοσιογραφίας, για τη ΝΔ. Αυτός ήταν ο άνθρωπος που καθιέρωσε την παραπολιτική στήλη στις εφημερίδες στη μεταπολίτευση, όταν ξεκίνησε να γράφει στη «Βραδινή» (που τότε πουλούσε καθημερινά 150.000 φ.), τη στήλη «κεντρί». Αργότερα ο Ρίζος θριάμβευσε στον «Ελεύθερο Τύπο» την εποχή της μεγάλης κόντρας Κώστα Μητσοτάκη – Ανδρέα Παπανδρέου. Στην υπόθεση Κοσκωτά, ο «Ελεύθερος Τύπος» έφθασε κάποιες μέρες να πουλάει το ασύλληπτο νούμερο των 500.000 φ.! Νούμερο αξεπέραστο για οποιαδήποτε εφημερίδα, μετά τη μεταπολίτευση του 1974 (επί δίκης Κοσκωτά οι καθημερινές εφημερίδες στην Ελλάδα έφτασαν να πουλούν ένα εκ. φ.). Στη συνέχεια, ο Ρίζος, έγινε εκδότης και εκεί έχασε όλη την περιουσία του, ενώ πριν μερικούς μήνες είχε οδηγηθεί σε ηλικία 83 ετών στη φυλακή για χρέη… Ο Δ. Ρίζος υπήρξε ο κορυφαίος δεξιός δημοσιογράφος και πιστέψτε με, η νίκη της ΝΔ επί Μητσοτάκη οφείλεται σ’ ένα μέρος και σ’ αυτόν. Πόσοι πήγαν στην κηδεία του; Η οικογένειά του, οι φίλοι του και από πλευράς επίσημης ΝΔ μόνο ένας υπουργός (Α. Γεωργιάδης), ο κυβερνητικός εκπρόσωπος (Στ. Πέτσας) και 2 βουλευτές των Αθηνών. Ντροπή Κούλη, τουλάχιστον στη μνήμη του πατέρα σου...

Φόρτωμας

Ο νέος βουλευτής ΝΔ Κυκλάδων, Φ. Φόρτωμας, είναι ένα αρκετά συμπαθητικό πρόσωπο και κυρίως με τις ιδέες του, και τις γνώσεις του, φρονώ ότι οι Κυκλάδες στον χώρο της δεξιάς απέκτησαν επιτέλους ένα δικό τους βουλευτή που ακούει τα ζητήματα του τόπου. Ο κ. Φόρτωμας, αν μη τι άλλο, είναι εξοικειωμένος στην πολιτική και πιστεύω ότι μελλοντικά στην κυβέρνηση Μητσοτάκη θα έχει ρόλο. Όλα τα παραπάνω είναι θετικά, κατά τη δική μου άποψη, η οποία στο κάτω – κάτω μπορεί και να μην ενδιαφέρει κανέναν! Το δελτίο Τύπου που εξέδωσε όμως, σχετικά με την παρέμβασή του για το ΕΠΑΛ Πάρου, με προβλημάτισε. Δεν είναι δυνατόν να ισχυρίζεται ότι για το κλείσιμο τμήματος φταίει η προηγούμενη κυβέρνηση(!) και όχι η σημερινή. Και αν το κλείσιμο του τμήματος «πατάει» πάνω στον νόμο ΣΥΡΙΖΑ τι κάνατε εσείς κε Φόρτωμα για να φέρετε την τάξη και τη λογική στα τμήματα ΕΠΑΛ των νησιών. Τέλος, σε ό,τι αφορά την παρέμβασή του για το ΕΠΑΛ προς το υπουργείο, θα τον ρωτήσω γιατί επιστολή και όχι ερώτηση στη βουλή. Πολύ πονηρό το βρίσκω αυτό με την επιστολή και κρατάει αποστάσεις…

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.