"Διαφωνίες" 5/10/2019

Παραπολιτική

Λεύκες

Λεύκες

Η «αυτονομία» των Λευκών μπορεί να είναι παράτυπη, μπορεί να είναι εκτός ελέγχου γενικά, μπορεί να είναι «ότι θέλω εγώ αποφασίζω», αλλά, αλλά έχει και μία χάρη, και παράδοση! Και αυτό γιατί ανέκαθεν το χωριό χαράσσει μία δική του πορεία, ανεξάρτητη απ’ αυτήν της Πάρου. Αυτό εμένα με βρίσκει «σύμμαχο». Έτσι και αλλιώς «Μέχρι τα ουράνια σώματα με πομπούς και με κεραίες, φτιάχνουν οι Έλληνες κυκλώματα κι ιστορία οι παρέες» που έλεγε και ο Σαββόπουλος.

Λεύκες 2

Οι Λεύκες έτσι πορεύτηκαν επί πολλά χρόνια, έτσι έχω την αίσθηση ότι θα συνεχίζουν να πορεύονται. Ιστορικά αν το δεις το θέμα θα κατανοήσεις ότι όλα τα μεγάλα έργα του χωριού έγιναν εκεί από «ξεροκεφαλιά» ορισμένων και έβρισκαν πάντα τα χρήματα μεταξύ τους. Μετά έρχονταν οι «επίσημοι» και απλά έβαζαν τις υπογραφές. Άλλωστε κάπως έτσι είναι και η υπόθεση με το ανοιχτό θέατρο (τώρα γιατί το λέμε «ανοιχτό», λες και έχουν «κλειστό», αυτό είναι μία άλλη ιστορία). Όπως έλεγε λοιπόν ο Νιόνιος Σαββόπουλος: «Τι να φταίει η Bουλή, τι να φταιν οι εκπρόσωποι, έρημοι και απρόσωποι βρε. Αν πονάει η κεφαλή φταίει η απρόσωπη αγάπη που ’χε βρει».

Λεύκες 3

Η ιστορία με το θέατρο Λευκών, που προσωπικά πιστεύω ότι ένα από τα ομορφότερα που έχω δει γενικά στη ζωή μου, είναι πονεμένη. «Πονεμένη» από πολλές πάντες… Το ανοιχτό θέατρο έχει αγαπηθεί, έχει μισηθεί από πολλούς για πολλά πράγματα…και έχει πολεμηθεί, άνευ εισαγωγικών. Από σεβασμό και μόνο στην αξιοπρέπεια δεν γράψαμε ποτέ στην εφημερίδα τον πόλεμο που δέχθηκε και πριν μερικούς μήνες και μάλιστα από «φίλια» πυρά. Μπορεί να αποκρύψαμε την είδηση –που την αποκρύψαμε- αλλά αυτό έγινε όπως έγραψα και παραπάνω από σεβασμό στην αξιοπρέπεια. Άλλωστε και όταν κατασκευαζόταν το έργο πολεμήθηκε ακόμα και από κατοίκους του χωριού.

Λεύκες 4

Όμως η τακτική που συνεχίζεται εδώ και 5 χρόνια στις συνεδριάσεις του τοπικού συμβουλίου του χωριού είναι επικίνδυνη. Άλλο το ένα και άλλο το άλλο. Το να γράψουμε ότι η τακτική που ακολουθούν ορισμένη είναι αντιδημοκρατική μου φαίνεται πολύ «χοντρό». Έτσι, έχω σχηματίσει την εντύπωση ότι την αποκλειστική ευθύνη για τη μη δημοσιοποίηση στοιχείων ακόμα και σε συμβούλους των Λευκών ή τη μη δημοσιοποίηση των συνεδριάσεων, δεν την έχει ο πρόεδρος εκεί, αλλά η «παραπάνω» αρχή, δηλαδή, ο κ. Κωβαίος. Αλήθεια δε γνωρίζει η δημοτική πλειοψηφία ότι όλες οι συνεδριάσεις στις Λεύκες «πάσχουν». Δε γνωρίζει ότι πρέπει να κληθούν οι υπεύθυνοι διότι οι συνεδριάσεις δεν είναι τακτικές σε χρονικά διαστήματα και ο κώδικας είναι σαφής σ’ αυτό, όπως και οι επιπτώσεις και ποινές που πρέπει να υπάρξουν. Εκτός και αν, όπως έλεγε ο Σαββόπουλος: «Κάνει ο Γιώργος την αρχή, είμαστε δεν είμαστε τίποτα δεν είμαστε βρε, κι ο Γιαννάκης τραγουδεί άμα είναι όλα άγραφα κάτι θα βγει».

Λεύκες 5

Το ζήτημα των Λευκών και όπως έχει αποφασίσει να κάνει τις συνεδριάσεις ο πρόεδρος του είναι πολύ σοβαρό. Η απαξίωση που δίνεται προς τα έξω για τις συνεδριάσεις του τοπικού συμβουλίου, αλλά και ο τρόπος των ίδιων των συνεδριάσεων, όπως π.χ. οι σύμβουλοι να μην έχουν ιδία αντίληψη των θεμάτων που θα συζητηθούν μπορεί να μας οδηγήσει σε περίεργα μονοπάτια. Όπως λέει άλλωστε και ο πολυαγαπημένος Νιόνιος: «O ουρανός είναι φωτιές ανεμομαζώματα σπίθες και κυκλώματα βρε».

Σεβασμός στους Κωστιανούς

Οι τοπικές κοινότητες δυστυχώς δεν αντιμετωπίζονται με σεβασμό και ο σεβασμός αρχίζει από το να τους σέβεται η ίδια η τοπική αρχή. Όταν λοιπόν ζητάς κυρία δημοτική αρχή χρήματα στον Κώστο από τους κατοίκους του, για το νεκροταφείο και τα σκευοφυλάκια, (που εσύ για το νεκροταφείο δεν έχεις κάνει τίποτα…), πρέπει να γνωρίζεις ότι τουλάχιστον όταν σου ζητάνε ασβέστη για να ασπρίσουν, πρέπει τουλάχιστον να τους το δίνεις και όχι να σφυράς αδιάφορα. Και όταν θέλεις να βάλεις κανόνες στο νεκροταφείο Κώστου και να ασκήσεις πολιτική θα πρέπει να γνωρίζεις καλά τον στίχο του Νιόνιου που λέει: «Είχα μια αγάπη, αχ καρδούλα μου, που ’μοιαζε συννεφάκι, συννεφούλα μου. Σαν συννεφάκι φεύγει ξαναγυρνάει μ’ αγαπά τη μια την άλλη με ξεχνάει».

Κοινότητες

Οι παραπάνω κοινότητες δεν είναι οι μοναδικές που έχουν παρόμοια προβλήματα στην Πάρο. Η νίκη, με τη μικρή διαφορά στις δημοτικές εκλογές, σε συνδυασμό με τη νίκη της ΝΔ στις βουλευτικές εκλογές –και την υπουργοποίηση Βρούτση- έχουν κάνει κάποιους να ξεσαλώσουν. Έτσι, έχουν στήσει μπαϊράκια. Επειδή λοιπόν, ειδικά στην πολιτική τα πάντα αλλάζουν σχετικά γρήγορα και οι πολιτικοί χρόνοι αφήνουν και αγιάτρευτα σημάδια. Ας δουν τι έγραφε στο «Τσάμικο» ο Νιόνιος: «Τόσος κόσμος πλάι του πέρασε και τον προσπέρασε».

Δ.Μ.Μ.

Ποδηλατοβόλτα

Ποδηλατοβόλτα έγινε μέσα στην Παροικιά,
για να ευαισθητοποιηθούν οι πολίτες γενικά. 

Το μήνυμα περάστηκε από την μια άκρη στην άλλη,
μιας και η συμμετοχή ήταν πολύ μεγάλη.

Μικροί και μεγάλοι δώσαν το παρόν,
με δραστηριοποίηση των τοπικών αρχών.  

Πλημμύρισαν οι δρόμοι ποδήλατα βροχή,
και έμοιαζε η πόλη εριβαλλοντική. 

Από τον ΝΟΠ ξεκίνησαν που ήταν η αφετηρία,
και πήγαν παραλιακώς κοντά στη Δημαρχία.

Πέρασαν κι από τα στενά Κάτω Γιαλό και Θόλο,
μετά Εκατονταπυλιανή με ολόκληρο τον στόλο.

Στον ΝΟΠ πάλι τερμάτισαν για να ξεκουραστούν,
και την ευχή να δώσουνε του χρόνου να βρεθούν.

Η ποδηλατοβόλτα έγινε με συνεργασία,
Γονείς και ποδηλάτες είχαν την πρωτοβουλία.

Δύο σύλλογοι από κοινού, οργάνωσαν τη δράση,
που είχε ως αποτέλεσμα ενημέρωση και πράξη.

Η Παροικιά ενδείκνυται για ποδηλασία,
μιας και είναι επίπεδη χωρίς ταλαιπωρία. 

Καλό θα ήτανε λοιπόν να μεριμνήσει η πολιτεία,
και ποδήλατα να παρέχει στην κυκλοφορία.

Ποδηλατόδρομο να φτιάξει της πόλης περιμετρικά,
για να κινούνται άνετα μεγάλοι και παιδιά. 

Εύχομαι από καρδιάς αυτό να καθιερωθεί,
του χρόνου και στη Νάουσα να επεκταθεί.

Χριστόδουλος Μαούνης

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.