Κ. Λεοντίδης: «Αισθάνομαι παριανός»

Πάρος

Ο Κώστας Λεοντίδης, που για 11 χρόνια σφράγισε με την παρουσία του το παλιό και νέο αεροδρόμιο της Πάρου, προκάλεσε με τη μετάθεσή του στην Καστοριά πλήθος σχολίων αγάπης και ευχαριστιών από τους παριανούς πολίτες,

οι οποίοι του αναγνώρισαν το μεγάλο έργο που έφερε εις πέρας ως αερολιμενάρχης.

Η αναγνώριση του έργου του από την παριανή κοινωνία απέδειξε πως οι πολίτες γνωρίζουν να κρίνουν την προσφορά ενός κρατικού λειτουργού κι αυτό ίσως είναι το κορυφαίο σε μία εποχή που όλοι μας είμαστε εύκολοι στο να κατακρίνουμε ό,τι δε μας βολεύει προσωπικά…

Η επιστολή

Στις 26/12/2020 ο τέως αερολιμενάρχης του νησιού μας έδωσε στη δημοσιότητα μία επιστολή, η οποία προκάλεσε τα εκατοντάδες θετικά σχόλια από τους παριανούς πολίτες. Στην επιστολή του ο κ. Λεοντίδης σημείωνε:

«Ήλθε η στιγμή, όπου μετά από 11, σχεδόν, συνεχή χρόνια παρουσίας μου ως προϊστάμενος του κρατικού αερολιμένα Πάρου, αποχωρώ, κλείνοντας, υπηρεσιακά και βιολογικά, ένα μεγάλο κύκλο της ζωής μου, ανοίγοντας αμέσως, έναν άλλον,  στον αερολιμένα Καστοριάς, πλέον.

Φεύγω γεμάτος αισθήματα και συναισθήματα, από ανθρώπους, καταστάσεις και γεγονότα, με τη πεποίθηση πως κατά την παρουσία μου στο νησί, προσπάθησα να προσφέρω το καλύτερο δυνατόν, από τη θέση που τάχθηκα, με αξιοπρέπεια, συνέπεια, και πραγματική προσπάθεια, με όλους μαζί τους καλούς μου φίλους, κυρίως και συναδέλφους, όχι βέβαια πάντα με τις καλύτερες των συνθηκών, με γνώμονα όμως, το καλό του αερολιμένα και, κυρίως, του τόπου. Αν το πέτυχα ή όχι, δε θα το κρίνω εγώ.

Ευχαριστώ την παριανή κοινωνία για την αποδοχή, τη στήριξη, τον σεβασμό, την εκτίμηση, αλλά και τη φιλοξενία, που μου παρείχε όλα αυτά τα χρόνια, ευχόμενος πρόοδο στα πάντα και ειδικότερα στον αερολιμένα, ελπίζοντας πως σύντομα θα αποκτήσει, επιτέλους, όλες αυτές τις υποδομές που αξίζουν στο νησί, για να εκπληρωθεί ο μεγάλος στόχος.

Σας αποχαιρετώ και σας ευχαριστώ όλους και έναν-έναν χωριστά, από καρδιάς και ελπίζω πως, κάποια στιγμή, με κάποιο τρόπο, οι δρόμοι μας θα ξανασυναντηθούν. Με τους προσωπικούς φίλους βέβαια, που απέκτησα εδώ, σίγουρα».

Η συνέντευξη

Η εφημερίδα μας μίλησε με τον κ. Λεοντίδη για τα χρόνια της θητείας του στο νησί μας και μας αποκάλυψε πολλές άγνωστες πτυχές για τη λειτουργία αλλά και την αλλαγή εν μία νυκτί του αεροδρομίου. Ακόμα, στη συνέντευξή του ο κ. Λεοντίδης κάνει ορισμένες επισημάνσεις για τη λειτουργία του νέου αεροδρομίου, οι οποίες πρέπει να σημειωθούν από τις τοπικές Αρχές.

Θα ήθελα να ξεκινήσω τη συνέντευξή μας με μία επισήμανση. Δεν γνωρίζω ή δε θυμάμαι αν στο παρελθόν υπήρξε τέτοια «επίθεση» αγάπης από κατοίκους της Πάρου για την αναχώρηση ενός κρατικού λειτουργού. Διάβαζα τι έγραψαν για εσάς σε σελίδες κοινωνικής δικτύωσης χρήστες του νησιού και ειλικρινά ένιωσα μία ευχάριστη έκπληξη. Το περιμένατε αυτό;

View fullsize

Το πλήρωμα του τελευταίο αεροσκάφους που προσγειώθηκε στο παλιό αεροδρόμιο της Πάρου στις 24/6/2016 μαζί με το προσωπικό του αερολιμένα

ΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΑΕΡΟΣΚΑΦΟΥΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΓΕΙΩΘΗΚΕ ΣΤΟ ΠΑΛΙΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥ ΣΤΙΣ 24/6/2016 ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΟΥ ΑΕΡΟΛΙΜΕΝΑ

Κ.Λ.: «Σε όλη μου την πορεία στην ΥΠΑ, υπηρετώντας, με οποιαδήποτε ιδιότητα, σε περιφερειακούς αερολιμένες, πορεύθηκα, προσπαθώντας να μένω μακριά από προκλήσεις, προς την τοπική κοινωνία, θέλοντας να προσαρμοστώ στις όποιες ιδιαιτερότητες  και συνήθειες με το να ενσωματωθώ μαζί τους και να γίνω ένα. Αυτό, πιστεύω, πως έπραξα και στην Πάρο. Αυτή η εκδήλωση αγάπης λοιπόν από όλο τον κόσμο για μένα, τον Κώστα Λεοντίδη, δεν αποτελεί απλά μία επιβράβευση της όποιας προσφοράς μου στο νησί και την παριανή κοινωνία, επαγγελματικά, αλλά κυρίως προσωπικά, ηθικά, ανθρώπινα. Εννοείται δε, πως όχι απλά αποτελεί μία ευχάριστη έκπληξη αυτή η επίθεση/εκδήλωση αγάπης προς το πρόσωπό μου, αλλά κύρια, μία ηθική ικανοποίηση, μία αίσθηση μοναδική, μία αγαλλίαση, φέρνοντας με ταυτόχρονα, έστω και για λίγο, σ’ ένα δίλλημα, για το αν η απόφαση μου αυτή, της αποχώρησης μου δηλαδή, ήταν σωστή ή λάθος. Αναρωτήθηκα δηλαδή μέσα μου, από πού φεύγω και που πάω. Αν θα βρω όλα αυτά που αφήνω πίσω μου στον επόμενο προορισμό, αν πράττω σωστά. Αν θα το μετανιώσω… κλπ».

Μετά από σχεδόν 11 χρόνια παραμονής σας στην Πάρο –και προφανώς το νησί έγινε ένα κομμάτι του εαυτού σας- με ποια συναισθήματα αναχωρήσατε για τη νέα σας εργασία στον αερολιμένα Άργους Ορεστικού Καστοριάς;

Κ.Λ.: «Είναι σίγουρο πια, πως αισθάνομαι παριανός. Μεγάλο κομμάτι του εαυτού μου, όχι μόνο επαγγελματικά, όσο κυρίως προσωπικά, ανθρώπινα, έμεινε πίσω στο νησί, στην Πάρο… Άλλωστε και τυπικά πλέον, έχοντας μεταφέρει τα εκλογικά μου δικαιώματα, συμμετέχω στις σημαντικές αποφάσεις, σαν πολίτης, μέσω της ψήφου μου και όχι μόνο. Τα συναισθήματα είναι ποικίλα. Όντας εκ φύσεως συναισθηματικός ως άνθρωπος, το μόνο που δεν αισθάνθηκα φεύγοντας είναι χαρά. Και αυτό γιατί, η απόφασή μου ναι μεν ήταν συνειδητή, πλην όμως ήταν αναγκαστική. Η αφόρητη πίεση που είχε δημιουργηθεί με τη λειτουργία του νέου αερολιμένα, η μεγάλη διεύρυνση του ωραρίου, η τεράστια και συνεχής αύξηση της αεροπορικής και επιβατικής κίνησης, σε συνδυασμό με την έλλειψη προσωπικού και τις περιορισμένες κτιριακές και όχι μόνο υποδομές, λόγω της προσωρινότητας των νέων εγκαταστάσεων, συν τις οικονομικές δυσκολίες του Δημοσίου σε θέματα συντηρήσεων και επισκευών, με ώθησαν σε αυτή μου την απόφαση. Στενοχωρήθηκα και ακόμη στενοχωριέμαι για τον τρόπο που πήρα αυτήν την απόφαση, όμως μένω, με τα καλά. Γνώρισα αξιόλογους και καλούς ανθρώπους, συνεργάστηκα εξαιρετικά με όλες τις αρχές, έμαθα πράγματα σημαντικά για μένα, έκανα φίλους, μέχρι που και παντρεύτηκα! Μένω ευχαριστημένος από τον εαυτό μου για τα όσα λίγα ή πολλά έκανα, βρήκα σεβασμό, εκτίμηση και αναγνώριση, σαν επαγγελματίας και σαν άνθρωπος, οπότε, πως μπορώ να μην είμαι ΚΑΙ ευτυχισμένος, πλήρης. Η Καστοριά, είναι ένα άλλο, διαφορετικό κεφάλαιο, πλέον και μένει να δούμε την πορεία…».

Η μεταστέγαση

Έχετε ένα μοναδικό προνόμιο. Δηλαδή να είσαστε ένας αερολιμενάρχης, ο οποίος είχε την ευχαρίστηση να δει επί της θητείας του να γίνεται η αλλαγή / μεταστέγαση ενός αεροδρομίου σ’ έναν τόπο και όλα αυτά δίχως να σταματήσει η λειτουργία του και η άφιξη αεροσκαφών ούτε μία ημέρα! Ίσως αυτή εμπειρία να είναι μοναδική στη χώρα αυτήν την εποχή. Πώς το βιώσατε όλο αυτό το εγχείρημα;

Κ.Λ.: «Όντως! Πιστεύω πως είμαι ο μοναδικός εν ενεργεία προϊστάμενος αεροδρομίου, που είχα αυτή την τύχη, χαρά αλλά και εμπειρία! Βλέπετε, δεν μετακινηθήκαμε απλά σε άλλο κτίριο, μέσα στον ίδιο χώρο, όπως συχνά συμβαίνει με νέες εγκαταστάσεις. Εμείς πήραμε όλο το αεροδρόμιο, από ένα άλφα σημείο, το φορτώσαμε στους ώμους μας και το μετακομίσαμε κάπου αλλού… Εδώ θα πρέπει να σημειώσω, πως χωρίς αυτούς τους συγκεκριμένους ανθρώπους, συναδέλφους, συνεργάτες, που είχα την μεγάλη τύχη να έχω στον αερολιμένα, δεν ξέρω τι από όλα αυτά, θα πετύχαινε στο 100%... Η προσπάθεια όλων ήταν μοναδική, φοβερή. Κάναμε όλοι μας τη νύχτα-μέρα, κουβαλάγαμε ασταμάτητα στον ελεύθερο χρόνο μας, τακτοποιούσαμε, ταυτόχρονα λειτουργούσαμε και τον παλαιό αερολιμένα, καταστρώναμε σχέδια και συνεχίζαμε υλοποιώντας. Είχαμε εννοείται βοήθεια και από τον δήμο, με μέσα και ανθρώπους, έστω και με δυσκολίες ή περιορισμένα κάποιες φορές, γιατί όλα έγιναν και εν μέσω τουριστικής περιόδου, αλλά Δόξα Τω Θεώ όλα πήγαν καλά. Όπως συνήθως λέω, δεν άνοιξε μύτη, ούτε έσταξε δάκρυ… Σε καμία περίπτωση… Πιο καλά δε γινόταν… Τους ευχαριστώ και τους ευγνωμονώ όλους! Χάρη σε αυτούς, φάνηκα μάγκας εγώ!

Η πρώτη ημέρα λειτουργίας του νέου αερολιμένα, πρωί-πρωί, λειτουργώντας το παλιό, έως τις 7.30 περίπου το απόγευμα της προηγούμενης (24 Ιουλίου 2016), έγινε με απόλυτη επιτυχία! Με πολύ αγωνία φυσικά και άγχος, με προβληματισμό, ως προς το αποτέλεσμα, αφού δεν είχε γίνει ούτε μία δοκιμαστική πτήση το προηγούμενο διάστημα. Όλα πήγαν παραπάνω από καλά! Ο κόπος μας έπιασε τόπο! Το χαρήκαμε όλοι μας, όπως κι όλοι οι παριανοί φυσικά! Υπήρχε ευφορία, ενθουσιασμός, ικανοποίηση, δικαίωση…».

Το ισχαιμικό επεισόδιο…

Ποια ήταν η δυσκολότερη στιγμή της θητείας σας ως αερολιμενάρχης στην Πάρο και ποια η πιο ευτυχής;

Κ.Λ.: «Μία από τις δυσκολότερες στιγμές που βίωσα, ήταν, όταν μετά τη λειτουργία του νέου αεροδρόμιου, όλη η πίεση που είχα, ξέσπασε στην υγεία μου. Μου το φύλαγε, όπως λέμε. Όχι τυχαία φυσικά, αφού μεσολάβησε και ένα ατυχές περιστατικό, μία παρεξήγηση, με την τότε διοίκηση της ΥΠΑ… Δεν άντεξα και γονάτισα… Κατέληξα με ένα ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο σε νοσοκομείο της Αθήνας. Εκεί φοβήθηκα, όχι απλά για την συνέχιση της επαγγελματικής μου δραστηριότητας, αλλά και για την ίδια μου τη ζωή… Ευτυχώς όλα πήγαν καλά και ξαναγύρισα μετά από κάποιο διάστημα, για να συνεχίσω να σας ταλαιπωρώ (αστειεύομαι φυσικά!)

Η καλύτερη με διαφορά, ήταν η επιτυχής μεταστέγαση του αερολιμένα. Έργο πνοής φυσικά για την τοπική κοινωνία, κάτι που φαίνεται συνεχώς. Ο τόπος ωφελήθηκε οικονομικά, η τουριστική περίοδος διευρύνθηκε, η επισκεψιμότητα επίσης μεγάλωσε. Πλέον όλα αυτά θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη και έργα υποδομής, γενικότερα στο νησί, μαζί και με τις νέες εγκαταστάσεις του αεροδρομίου, να δρομολογηθούν, να απαιτηθούν, να προγραμματισθούν και να υλοποιηθούν. Και επειδή όλα αυτά δεν γίνονται με μαγικά ραβδάκια, όλες οι δυνάμεις του νησιού, θα πρέπει να σηκώσουν μανίκια και να δουλέψουν σε αυτή την κατεύθυνση. Συντονισμένα και οργανωμένα, με όραμα και προγραμματισμό, κυρίως δε, μακριά από τις όποιες αγκυλώσεις, κομματικές, πολιτικές και προσωπικές».

Η συνέχεια του αεροδρομίου

Το νέο αεροδρόμιο στην Πάρο τι προβλήματα αντιμετωπίζει κατά την άποψή σας και τι πρέπει να γίνει στη συνέχεια, αν πρέπει να γίνει φυσικά.

View fullsize

Ο Κ. Λεοντίδης φανερά συγκινημένος την ημέρα που στο παλιό αεροδρόμιο πραγματοποιήθηκε η τελευταία πτήση

Ο Κ. ΛΕΟΝΤΙΔΗΣ ΦΑΝΕΡΑ ΣΥΓΚΙΝΗΜΕΝΟΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΣΤΟ ΠΑΛΙΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΤΗΣΗ

Κ.Λ.: «Το νέο αεροδρόμιο της Πάρου -σύντομα πιστεύω- ή θέλω να πιστεύω, θα αρχίσει να λαμβάνει στη βάση του master plan την τελική του μορφή. Ήδη έχει καθυστερήσει πολύ κατά την άποψή μου… Οι παρούσες προσωρινές εγκαταστάσεις που δημιουργήθηκαν δεν επαρκούν ούτε κατά διάνοια για την εξυπηρέτηση της μεγάλης αεροπορικής και επιβατικής κίνησης. Οι επιβάτες/επισκέπτες, ταλαιπωρούνται ιδιαίτερα πολύ, κινούμενοι σε χώρους (αίθουσες, χώρους υγιεινής, περιβάλλοντα χώρο), ιδιαίτερα ανεπαρκείς, σύμφωνα με τους αριθμούς που έχουν διαμορφωθεί βέβαια… Προσωπική μου εκτίμηση, πως η έννοια της προσωρινότητας που τόσα χρόνια υπάρχει, θα πρέπει κάποια στιγμή να πάρει τέλος. Άλλο σοβαρό πρόβλημα που πρέπει να λυθεί είναι η στελέχωση του αεροδρομίου με προσωπικό. Οι ώρες λειτουργίας είναι πολλές, το προσωπικό ελάχιστο, η πίεση (σωματική και ψυχολογική) αφόρητη, η ενίσχυση λοιπόν αναγκαία. Όχι αύριο… Σήμερα!».

Το μέλλον – οι ευχαριστίες

Υπάρχει περίπτωση να σας ξαναδούμε στο αεροδρόμιο της Πάρου στο μέλλον;

Κ.Λ.: «Φυσικά και υπάρχει η πιθανότητα να ξαναβρεθώ στο νησί εργαζόμενος στον αερολιμένα, στα λίγα χρόνια που μου απομένουν για να συνταξιοδοτηθώ (παραμένω ακόμη λόγω ηλικίας, καθώς υπηρεσιακά τα έχω ήδη συμπληρώσει) και να με ξαναδείτε! Ήδη, κοιτάζω, μήπως το καλοκαίρι αποσπασθώ για κάποιο διάστημα, προκειμένου να βοηθήσω, αφού οι ανάγκες θα είναι μεγάλες! Ελπίζω λοιπόν να ξαναβρεθούμε πάλι από κοντά, στα ίδια αγαπημένα μέρη, όπως, τιμώντας με ιδιαίτερα και πολύ ξεχωριστά, ανέφερε ο αγαπημένος σε όλους μας παπα-Στέλιος, σε μία ανάρτηση του!».

Θα θέλατε να σημειώσετε κάτι για το οποίο δε σας ρωτήσαμε και θα θέλατε να διαβαστεί από το κοινό της εφημερίδας μας;

Κ.Λ.: «Απευθύνομαι πλέον σε φίλους! Σε αγαπημένους ανθρώπους! Να προσέχετε όλοι σας πολύ! Να προσπαθείτε πολύ. Να έχετε σύμπνοια και συναδελφικότητα, συνεργασία και αλληλεγγύη! Σκέφτομαι συνέχεια το νησί, τους ανθρώπους που γνώρισα, την κάθε γωνιά που πάτησα, τον κάθε δρόμο που περπάτησα, τον κάθε χώρο που επισκέφτηκα, τα πάντα! Και φυσικά νοιώθω μεγάλη αγάπη για τον τόπο, το νησί μας! Όχι ΑΝΤΙΟ λοιπόν. Στο επανιδείν! Καλή μας αντάμωση».

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.