Νέοι επαγγελματίες στον πρωτογενή τομέα της Πάρου

Πάρος

Εν καιρώ οικονομικών κρίσεων και πανδημιών, και την ανεργία να καλπάζει, πολλοί νέοι αρχίζουν και ψάχνουν να βρουν νέες διεξόδους στην αγορά εργασίας στρέφοντας την προσοχή τους στην ενασχόληση με τον πρωτογενή τομέα.

Μια στροφή που είναι πολύ σημαντική για την ανάπτυξη της οικονομίας της χώρας, αλλά και των νησιών, όπως η Πάρος, που πρέπει να μην εξαρτάται οικονομικά μόνο από τον κλάδο του τουρισμού.

Στο νησί μας υπάρχουν πολλοί νέοι που έχουν επιλέξει το δρόμο να ασχοληθούν με τον πρωτογενή τομέα παραγωγής, οι οποίοι κάνουν εξαιρετική δουλειά και προσπαθούν με το μεράκι που διακατέχουν να αναπτυχθούν και να εξελιχθούν, μεγαλώνοντας ακόμα περισσότερο τον πρωτογενή τομέα στην Πάρο, που σε σχέση με αλλά νησιά, δεν είναι αρκετά ανταγωνιστικός.

Η «Φωνή της Πάρου» θέλοντας να συνεχίσει την καμπάνια που έχει κάνει και σε παλιότερες εκδόσεις με νέους που ασχολούνται με τον πρωτογενή τομέα παραγωγής, σήμερα σας παρουσιάζει τρεις ακόμα νέους επαγγελματίες αγρότες. Πρόκειται για τους Μανώλη Ιατροπούλη, Μιχάλη Μαύρη και Άγγελο Πιτσικάλη. Η εφημερίδα, παρουσιάζει αρχικά τους 2 επαγγελματίες αγρότες στο νησί μας και με τον δημοσιογράφο της Γιώργο Κοντό, τους απεύθυνε τις παρακάτω ερωτήσεις:

Πόσα χρόνια ασχολείσαι επαγγελματικά με τον πρωτογενή τομέα παραγωγής; Ποιος είναι ο κύριος τομέας παραγωγής σου; Έχεις πάρει κάποια επιδότηση σαν νέος αγρότης που είσαι; Με την υγειονομική κρίση που ζούμε και τα «lockdown» έχεις αντιμετωπίσει οικονομικές δυσκολίες;

5) Βλέπουμε ότι πολλοί νέοι δεν θέλουν να ασχοληθούν με τον πρωτογενή τομέα. Θα πρότεινες να ασχοληθούν με το συγκεκριμένο επάγγελμα και να δοθεί μια διέξοδος στην ανεργία;

Προσδοκίες για το μέλλον; Οι ντόπιος πληθυσμός σας στηρίζει;

Μανώλης Ιατροπούλης (επαγγελματίας αγρότης)

PRWTOGENHS_2.JPG

Ο Μανώλης όπως μας είπε και ο ίδιος, ασχολείται με το συγκεκριμένο επάγγελμα από μικρό παιδί και το αγαπάει πολύ, αλλά όπως εξομολογήθηκε, δεν έχει πάρει καμία επιδότηση από το κράτος σαν νέος αγρότης, διότι είχε κάνει έναρξη επαγγέλματος πολύ πριν βγουν αυτά τα προγράμματα. Επίσης, επεσήμανε ότι είναι μια απαιτητική δουλειά η οποία θέλει αρκετό χρόνο να διαθέτεις στα φυτά και χάνεις από την οικογένεια σου κάτι το οποίο δεν θα είχε καταφέρει χωρίς την βοήθεια της συζύγου του Μαριάννας, η οποία τον βοηθάει κυρίως στον τομέα της πώλησης.

«Οχτώ χρόνια ασχολούμαι επαγγελματικά, Αλλά γενικά, όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, από μικρός βοηθάω τον πατέρα μου στα κτήματα». «Έχω φτιάξει ένα θερμοκήπιο, έχω ιδιόκτητα κτήματα και ενοικιαστήρια (τα περισσότερα είναι υπαίθρια), όπου στο σύνολο τους φτάνουν τα τριάντα στρέμματα περίπου. Σχετικά, με το ποια είναι η παραγωγή μου. Παραγάγω ότι μπορεί να παραχθεί πάνω στη Πάρο». «Όχι. Όταν βγήκε ένα πρόγραμμα, επειδή ήμουν ήδη επαγγελματίας από τα δεκατρία μου δεν μπορούσα να ενταχθώ σε κάποιο πρόγραμμα βελτίωσης. Οπότε ότι έχει γίνει μέχρι στιγμής στα κτήματα, έχει δημιουργηθεί με δικό μου κόπο, όπως και τα γεωργικά εργαλεία που χρειάζομαι, πλην αυτά που παρέλαβα από τον πατέρα μου. Αλλά όταν θα βγει κάποιο πρόγραμμα επιδότησης στο μέλλον, που ακόμα δεν έχει βγει γιατί το ψάχνω για να αποκτήσω ένα τρακτέρ, θα δικαιούμαι να πάρω επιδότηση». «Ναι. Υπάρχει πτώση και σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στο κλείσιμο των καταστημάτων εστίασης καθώς εφοδιάζω μεγάλο ποσοστό μαγαζιών στη Παροικιά. Θα σου πω ένα παράδειγμα. Εγώ το περσινό καλοκαίρι έβγαλα 15 τόνους ντομάτες. Με το κλείσιμο που μας επέβαλαν, μου σάπισαν μέσα στα κτήματα. Οπότε έπρεπε να τα στείλω σε άλλο νησί ή στην Αθήνα που δεν συνέφερε λόγω κόστους, διότι τα αγοράζουν σε εξευτελιστική τιμή, αφού γνωρίζουν ότι διαφορετικά θα το πετάξεις. Ακόμα και τώρα, με το δεύτερο «lockdown», έχει ωριμάσει ήδη μεγάλο μέρος της παραγωγής μου. Αν δεν ανοίξει άμεσα η εστίαση θα έχουμε πρόβλημα μεγάλο και κυρίως το καλοκαίρι που βάζουμε μεγαλύτερη παραγωγή». «Ναι βέβαια. Είναι το πιο υγιεινό επάγγελμα, είσαι μέσα στη φύση. Αλλά θέλει πολλή δουλειά. Χάνεις τις γιορτές, χάνεις την οικογένεια γιατί έχεις πολύ λίγο χρόνο. Γιατί είναι σαν ένα μικρό παιδί τα φυτά και πρέπει να είσαι πολύ χρόνο μαζί τους. Κάθε μέρα να τα βλέπεις, να τα ποτίζεις και ό,τι άλλο απαιτείται. Το βασικό είναι να θέλουν να το κάνουν και φυσικά να το αγαπάνε. Διότι ό,τι δεν αγαπάς δεν μπορείς να το κάνεις». «Είναι στόχος μου κάθε χρόνο να έχω καλύτερη ποιότητα περισσότερη παραγωγή. Ήδη σκέφτομαι να μεγαλώσω την παραγωγή σε βερίκοκα και μανταρίνια. Αρκεί -και εύχομαι βέβαια- να ξεπεράσουμε την κατάσταση που βιώνουμε τώρα, και να ανοίξει η εστίαση». «Μας στηρίζει πολύ ο κόσμος. Τόσο ο ντόπιος κόσμος όσο και ο κόσμος που έρχεται και μένει εποχιακά, και τους ευχαριστούμε γι’ αυτό. Και πιστεύω ότι μας προτιμάνε γιατί βλέπουν πως είναι τα κτήματα μας, πάρα να πάνε να φάνε από τα σούπερ-μάρκετ, που δεν ξέρουν από που έχει προέλθει και τι φάρμακα έχει πάνω».

Μιχάλης Μαύρης (επαγγελματίας αγρότης)

PRWTOGENHS_3.JPG

Ο Μιχάλης από την άλλη πλευρά ήταν εξαρχής επαγγελματίας αγρότης, καθώς η κανονική του ειδικότητα είναι μηχανολόγος μηχανικός με μεταπτυχιακό στη διαχείριση και τεχνολογία ποιότητας. Αλλά λόγω της οικονομικής κρίσης και της υψηλής ανεργίας που υπάρχει αποφάσισε να ασχοληθεί με την οικογενειακή επιχείρηση και να γίνει παραγωγός. Τονίζει ότι είναι μια απαιτητική δουλειά και πρέπει να θυσιάσεις πολλά πράγματα για να μπορέσεις να ασχοληθείς με τον συγκεκριμένο τομέα επαγγελματικά.

«Δεν έχω ασχοληθεί από την αρχή με το επάγγελμα του αγρότη. Κανονικά έχω σπουδάσει στο Τ.Ε.Ι μηχανολόγος μηχανικός και έχω κάνει μεταπτυχιακό στη διαχείριση και τεχνολογία ποιότητας. Αλλά με την οικονομική κρίση ήταν δύσκολη η εύρεση εργασίας, με αποτέλεσμα να κατέβω στην Πάρο και ασχοληθώ με την οικογενειακή επιχείρηση μαζί με τον αδερφό μου, Δημήτρη, ακολουθώντας τα χνάρια του παππού και του πατέρα μου». «Παράγουμε, ό,τι προϊόν μπορεί να παραχθεί στην Πάρο από φρούτα και λαχανικά. Έχουμε θερμοκήπια, και ιδιόκτητα κτήματα». «Στην αρχή δεν είχαμε καμιά βοήθεια. Τα πρώτα θερμοκήπια τα φτιάξαμε με δικούς μας πόρους. Πήρα μια επιδότηση αλλά είχε πολύ γραφειοκρατία και εκεί εντοπίζεται ένα πρόβλημα. Οι Κυκλάδες είναι μια νησιωτική περιοχή, όπου δεν συνδεόμαστε εύκολα με τη Σύρο. Είναι σημαντικό αυτό διότι εκεί θα πρέπει να πηγαίνουμε τα κατάλληλα έγγραφα για να πάρουμε κάποια επιδότηση, καθώς στην Πάρο δεν υπάρχει αρμόδια υπηρεσία. Με αποτέλεσμα να είμαστε σε μια χρονοβόρα διαδικασία, η οποία έχει πολλά έξοδα μετακίνησης στο να πηγαινοερχόμαστε. «Ναι είναι και ήταν δύσκολα με τα «lockdown». Διότι, ο κόσμος φοβάται, να κυκλοφορήσει, με αποτέλεσμα να μη σταματάει στα κιόσκια, αλλά να πηγαίνει στα σούπερ-μάρκετ να αγοράζει ό,τι θέλει από εκεί, στέλνοντας το sms και μετά να γυρνάει σπίτι. Αλλά και με την εστίαση που είναι κλειστή υπάρχει πρόβλημα καθώς μας μένουν προϊόντα. Και είναι φυσικό να συμβαίνει αυτό, διότι πρέπει να παράγουμε μεγάλη ποσότητα, ώστε να μπορούμε να εφοδιάζουμε την αγορά. Για παράδειγμα το καλοκαίρι, που είναι μεγαλύτερη η παραγωγή που πρέπει να βγάλουμε, με το άνοιξε κλείσε που έκαναν μας περίσσεψε μεγάλη ποσότητα και για να μην τη πετάξουμε τα δώσαμε σε οικογένειες που έχουν ανάγκη». «Αν έχουν όρεξη για δουλειά και κυρίως μεράκι για να το κάνουν ναι. Ξεχνάς πολλά πράγματα και κυρίως ξεχνάς το καλοκαίρι. Δεν έχεις προσωπική ζωή διότι τότε είναι η περίοδος με τον μεγαλύτερο όγκο εργασίας. Εγώ για παράδειγμα ξεχνάω να δω τους φίλους μου. Το χειμώνα είναι διαφορετικά, αλλά και πάλι έχει δουλειά, γιατί πρέπει να είσαι καθημερινά στα κτήματα». «Συνέχεια θες να βελτιώνεσαι. Ξεκινήσαμε χωρίς θερμοκήπια. Τώρα διαθέτουμε. Δεν είχαμε τρακτέρ, τώρα έχουμε ένα. Είναι ένα επάγγελμα που σου απαιτεί να βελτιώνεσαι συνέχεια οπότε αυτή είναι και η προσδοκία μου». «Κάποιοι βοηθάνε και κάποιοι όχι. Σαφώς δεν γίνεται να έρθουν όλοι οι πελάτες σ’ εμάς, γιατί θέλουν να δοκιμάζουν και αλλού. Ωστόσο, πιστεύω, ότι πολλοί προτιμάνε τα ξένα προϊόντα του σούπερ-μάρκετ, γιατί δεν πιστεύουν ότι είναι δικά μας και ότι είναι φρέσκα. Δεν μπορείς να κάνεις κάτι γι’ αυτό. Ωστόσο οι περισσότεροι ντόπιοι μας στηρίζουν».

Άγ. Πιτσικάλης (Μελισσοκόμος)

PRWTOGENHS_5.JPG

Ένας ακόμη νέος που αποφάσισε ν’ αλλάξει σελίδα στη ζωή του, αφήνοντας την πόλη και μια πολύ καλή δουλειά για να έρθει στην επαρχία, με σκοπό ν’ ασχοληθεί με τον πρωτογενή τομέα, είναι ο Άγγελος Πιτσικάλης. Συγκεκριμένα με τη μελισσοκομεία, όπου μαζί με την γυναίκα του, Ελισάβετ Μπογιατζή, έχουν γίνει οι μεγαλύτεροι παραγωγοί μελιού στην Πάρο, αναπτύσσοντας τη μελισσοκομική επιχείρηση του πατέρα της. Αυτό μάλιστα το καταδεικνύουν και οι βραβεύσεις που έχουν λάβει από τον διεθνή διαγωνισμό γευσιγνωσίας «Great Taste», από το 2016 μέχρι το 2019 συνεχόμενα.

Ένας από τους βασικούς παράγοντες της επιτυχίας τους είναι το μεράκι που διαθέτουν για την ενασχόληση τους με τη μελισσοκομεία. Παράγοντας που πρέπει να διαθέτουν και όσοι νέοι σκέφτονται να ασχοληθούν με την μελισσοκομία και τον πρωτογενή τομέα, ακόμα και ερασιτεχνικά, σύμφωνα με τον Άγγελο.

Τι ήταν αυτό που σε έκανε να αφήσεις την δουλειά σου στην τράπεζα στην Αθήνα και να ασχοληθείς με τον πιο απαιτητικό, πρωτογενή τομέα και πιο συγκεκριμένα με τη μελισσοκομία;

«Η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν μου είχε περάσει από το μυαλό να ασχοληθώ με τον πρωτογενή τομέα αν και μικρός είχα πολλά τέτοια ερεθίσματα στις καλοκαιρινές μου διακοπές από τον παππού μου στη Σαντορίνη, από όπου και κατάγομαι. Την μελισσοκομία άρχισα να την σκέφτομαι όταν γνώρισα την σύζυγό μου, Ελισάβετ, και μετά από πρόταση που είχαμε από τον πεθερό μου να αναλάβουμε τη μελισσοκομική επιχείρηση, και αρκετή σκέψη αποφασίσαμε να αποχωρήσω από την τράπεζα, παρόλο που εκείνη την περίοδο η καριέρα μου είχε ανοδική πορεία, και να αφοσιωθούμε στη μελισσοκομία. Βέβαια αυτό δεν το κάναμε χωρίς «εφόδια» γνώσεων τα οποία και πήραμε από το Ινστιτούτο Γεωπονικών Επιστημών όπου διδαχθήκαμε μελισσοκομία, μελισσοθεραπεία και φυσικά καλλυντικά. Όλα αυτά σε συνδυασμό με την πολύ μεγάλη εμπειρία και γνώση του πεθερού μου ήρθαν και μας έδωσαν το αποτέλεσμα που έχουμε σήμερα. Αποτέλεσμα το οποίο έχει δικαιώσει την απόφαση μου να φύγω από την τράπεζα».

Έχεις κάνει μια μεγάλη μονάδα μαζί με τη σύζυγο σου. Θα ήθελα να μου πεις τι βοήθεια είχατε από το κράτος. Σαν νέοι επαγγελματίες αγρότες λάβατε κάποια επιχορήγηση;

«Τη μονάδα την κατασκευάζουμε αυτή τη χρονική περίοδο. Πεποίθηση μας είναι να γίνει πρότυπο στις Κυκλάδες, καθώς εκτός από τις αποθηκευτικές εγκαταστάσεις και το συσκευαστήριο θα έχουμε την δυνατότητα να παραδίδουμε σεμινάρια τόσο μελισσοκομίας όσο και παρασκευής καλλυντικών. Σ’ αυτό το εγχείρημα μέχρι τώρα δεν μπορέσαμε να ενταχθούμε σε κάποιο πρόγραμμα για την κατασκευή του. Δυστυχώς υπήρξαν επιδοτήσεις που αν και είχαν τον τίτλο μελισσοκομίας ήταν ακριβώς το αντίθετο. Αυτή τη στιγμή όμως είμαστε σε αναμονή αποτελεσμάτων κάποιων προγραμμάτων της Περιφέρειας Ν. Αιγαίου, η οποία οφείλω να τονίσω ότι μας έχει βοηθήσει πάρα πολύ με τις ενέργειες της μέχρι σήμερα στην προώθηση της δουλείας μας. Ίσως χωρίς αυτή την βοήθεια να μην είχαμε πετύχει αυτά που έχουμε πετύχει σήμερα ή να ερχόντουσαν πιο δύσκολα μετά από περισσότερο χρόνο. Για αυτό με την ευκαιρία που μου δίνεται θα ήθελα να ευχαριστήσω τον περιφερειάρχη, Γ. Χατζημάρκο αλλά και τον έπαρχο Γ. Μπιζά, για όλες τις προσπάθειες που κάνει ο καθένας από την θέση του για την προώθηση του αγροτικού τομέα».

Τώρα με την κατάσταση που επικρατεί , δηλαδή τα «lock down», τι προβλήματα αντιμετωπίζεται και πόσο σας έχει επηρεάσει το κλείσιμο της αγοράς;

«Το κυριότερο πρόβλημα είναι ότι δεν μπορούμε να διαθέσουμε τα προϊόντα μας στην αγορά όπως γινόταν στο παρελθόν. Αυτό οφείλεται και στο γεγονός ότι ξενοδοχεία που συνεργαζόμασταν στο νησί δεν άνοιξαν αλλά και στο ότι η οικονομική κρίση που ακολουθεί την πανδημία έχει μειώσει τις πωλήσεις των προϊόντων μας. Κατά τα άλλα η εργασία μας συνεχίζεται κανονικά χωρίς κανένα πρόβλημα διότι η μελισσοκομία είναι κάτι που δεν μπορούμε να το αφήσουμε ούτε μια μέρα στην τύχη του, καθώς είναι ένα ζωντανός οργανισμός που εξελίσσεται ανάλογα με τις εποχές του έτους».

Οι ντόπιοι σας βοηθάνε; Προωθούν το προϊόν σας μέσα από τα καταστήματα ή προτιμάνε ξένα προϊόντα;

«Από την αρχή που ήρθαμε στο νησί έχουμε κάνει συνεργασίες με μαγαζιά σε όλο το νησί τις οποίες τις συνεχίζουμε μέχρι και σήμερα. Όσο περνάνε τα χρόνια και υπάρχει μεγαλύτερη αναγνώριση των προϊόντων μας βλέπουμε ότι υπάρχει και αντίστοιχο ενδιαφέρον από περισσότερα μαγαζιά. Σε αυτό βέβαια έχουν βοηθήσει και τα συνεχόμενα βραβεία από το 2016 μέχρι και σήμερα που λαμβάνει το μέλι μας είτε Θυμαρίσιο είτε Ερείκης από τον παγκοσμίου φήμης διαγωνισμό γευσιγνωσίας «Great Taste»».

Με την αγορά κλειστεί έχετε λάβει κάποιο βοήθημα από το κράτος, όπως έχει κάνει με άλλα επαγγέλματα;

«Δυστυχώς τους τελευταίους δέκα μήνες που επικρατεί αυτό το κλίμα στην αγορά έχουμε λάβει μόνο δύο βοηθήματα των χιλίων ευρώ. Κάτι που όπως καταλαβαίνετε δεν μπορεί να καλύψει ούτε καν τα λειτουργικά έξοδα αυτών των μηνών τα οποία είναι πολλαπλάσια. Ελπίζουμε αυτό το κλίμα να σταματήσει σύντομα διότι εάν συνεχιστεί τότε σίγουρα τα πράγματα θα είναι πολύ δυσκολότερα για εμάς».

 Αν δεν ανοίξει η αγορά άμεσα, τι προβλήματα θα έχετε να αντιμετωπίσετε;

«Το κυριότερο πρόβλημα όπως ανάφερα είναι η διάθεση των προϊόντων μας αλλά και το θέμα επιβίωσης της επιχείρησης λόγω των εξόδων των οποίων δε σταματάνε. Σταματώντας να ξοδεύουμε για την επιχείρηση μας σημαίνει απώλεια των μελισσιών μας με ότι αυτό συνεπάγεται».

Εκτός από μέλι παρασκευάζεται κάποιο άλλο είδος;

«Αυτή την στιγμή τα προϊόντα που παράγουμε εκτός από το θυμαρίσιο μέλι, το ερείκης και το ανθέων είναι βασιλικός πολτός, γύρη, πρόπολη, παστέλια και φυσικά καλλυντικά με βάση το κερί της μέλισσας και υλικά τα οποία σχεδόν όλα είναι παραγωγής μας ή έχουν συλλεχθεί από το νησί μας».

Εκτός από την Πάρο κάνετε εξαγωγή και σε άλλα μέρη;

«Προϊόντα μας στέλνουμε στη Σαντορίνη και την Αθήνα. Έχουμε κάνει εξαγωγές σε Γερμανία, Γαλλία και πρόσφατα ξεκινήσαμε συνεργασία με Καναδά».

Αν κάποιος θέλει να αγοράσει το μέλι σας μπορεί να το βρει σε καταστήματα στο νησί, ή πρέπει να έρθει σε επικοινωνία μ ’εσάς;

«Η προτίμηση μας είναι οι πελάτες μας να προμηθεύονται τα προϊόντα μας από τα καταστήματα που συνεργαζόμαστε. Δεδομένου ότι είτε από εμάς είτε από αυτούς τα προμηθευτούν θα λάβουν το ίδιο προϊόν στην ίδια τιμή. Η λογική μας είναι να στηρίξουμε την αγορά που μας στηρίζει και όχι να κάνουμε εσωτερικό ανταγωνισμό».

 Ποιες είναι οι προσδοκίες σας για το μέλλον;

«Αυτή την στιγμή η κυριότερη προσδοκία μας είναι να τελειώσει η εγκατάσταση την οποία κατασκευάζουμε διότι θα μπορέσουμε να μεγαλώσουμε την γκάμα των προϊόντων μας αλλά και να διαδώσουμε περισσότερο, κυρίως στο εξωτερικό, την δουλειά την οποία κάνουμε κάνοντας παράλληλα γνωστό και το νησί μας».

Κάτι που θα θέλατε να προσθέσετε στη συνέντευξη και δεν σας ρώτησα εγώ;

«Θα ήθελα να προσθέσω ότι μια από τις σοβαρότερες απειλές που έχουμε μπροστά μας να αντιμετωπίσουμε ως μελισσοκόμοι είναι τα αιολικά πάρκα που θέλουν να κατασκευαστούν στο νησί μας. Κάτι τέτοιο πιθανολογούμε ότι θα μας κατέστρεφε και θα πρέπει να οδηγηθούμε σε αλλαγή του επαγγέλματός μας, διότι πλέον δε θα μπορούσαμε να ασκήσουμε τη μελισσοκομία με τα σημερινά δεδομένα. Οι διανοίξεις των δρόμων που θα κατέστρεφαν μεγάλο μέρος από την βλάστηση από την οποία τροφοδοτούνται οι μέλισσες μας αλλά και η πιθανές επιπτώσεις στις ίδιες τις μέλισσες είναι κάτι που μας φοβίζει και ελπίζουμε να μπορέσουμε να το αποφύγουμε. Θεωρούμε ότι είναι κάτι το οποίο βέβαια θα επηρεάσει όλο το νησί είτε σε μικρό είτε σε μεγάλο βαθμό».

Γιώργος Κοντός

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.