Οι Ρώσοι τουρίστες και εμείς | Του Δ.Μ.Μ.

Απόψεις

Μία μεγάλη αλήθεια για τον τουρισμό της χώρας μας είναι ότι οι ρώσοι τουρίστες αφήνουν χρήμα στην Ελλάδα, αλλά ο αριθμός τους είναι ακόμα μικρός, με εξαίρεση την αγαπημένη τους Χαλκιδική, στην οποία κάνουν «κατάληψη» κάθε καλοκαίρι.

Οι αριθμοί ρώσων τουριστών στη χώρα μας είναι περίπου +-500.000 τον χρόνο (έχουν φθάσει και το ένα εκατομμύριο παλαιότερα).

Την ίδια στιγμή, στην Τουρκία, υποδέχονται περίπου 6 εκ. ρώσους και φέτος αναμένεται να έχουν νέο ρεκόρ προσέλευσης από αυτή τη μεγάλη χώρα.

Ο ρώσος τουρίστας είναι απαιτητικός και θέλει διακοπές που συνδυάζονται με πολυτέλεια και φυσικά μαθημένοι από τη χώρα τους τα θέλουν όλα μεγάλα! Μεγάλους δρόμους, μεγάλα αυτοκίνητα, μεγάλους χώρους υποδοχής στα ξενοδοχεία κλπ. Η Κρήτη, τα τελευταία χρόνια, έκανε μία μεγάλη προσπάθεια να μπει «σφήνα» στους αγαπημένους προορισμούς των ρώσων στην Ελλάδα. Δηλαδή, σε Χαλκιδική και παραλίες Πιερίας.

Ο ρώσος τουρίστας κατά συντριπτική πλειοψηφία έρχεται στις διακοπές με την οικογένεια του. Δύσκολα θα συναντήσεις παρέες φίλων χωρίς τις οικογένειές τους. Είναι συνήθως κάτοικος μεγάλων αστικών περιοχών της Ρωσίας.

Όταν ξεκίνησαν να πηγαίνουν στη Χαλκιδική τη δεκαετία του ’90 επιζητούσαν την πολυτέλεια. Οι μεγάλοι δρόμοι από Θεσσαλονίκη προς Χαλκιδική, τα πολυτελέστατα ξενοδοχεία της περιοχής και τα δύο Καζίνο σε αυτή τη διαδρομή, ήταν από τα συν γι’ αυτούς, μαζί βέβαια με το διεθνή αερολιμένα «Μακεδονία» που τους πρόσφερε άμεση πρόσβαση από την πατρίδα τους.

Από την άλλη, είναι γνωστό, ότι οι ρώσοι είναι από τους πιο «βιβλιοφάγους» στον κόσμο. Η κάθοδός τους π.χ. στα παράλια της Κατερίνης δεν έγινε μόνο λόγω καλής εθνικής οδού από τη Θεσσαλονίκη, αλλά και λόγο του τάφου του βασιλιά Φιλίππου, στους πρόποδες των Πιερίων ορέων. Πάνω από όλα όμως οι ρώσοι αγαπούν τη δική τους ιστορία. Μία από τις περιοχές της Ελλάδας που προσφέρει απευθείας σύνδεση με το παρελθόν τους είναι η Πάρος, λόγω του ρώσικου ναυστάθμου στη Νάουσα (1770-1775).

Η Λήμνος κάνει εκθέσεις σε όλη την Ελλάδα, παρουσιάζοντας την παρουσία των Ρώσων στο νησί τους κατά τον τουρκορωσικό πόλεμο, ενώ εμείς δεν έχουμε κάνει σχεδόν καμία –επίσημα από τον δήμο- αξιοποίηση της ιστορίας τους στον τόπο μας. Αφήνω στην άκρη ότι στη Λήμνο κατασκευάστηκε και μνημείο 72 ρώσων πεσόντων ναυτών, ενώ έχουν κατασκευάσει και δεύτερο μνημείο για τον ίδιο σκοπό.

Προ πολλών ετών –επί του αείμνηστου Βλαχογιάννη- είχαν γίνει κάποιες σοβαρές προσπάθειες στον όρμο της Νάουσας και μάλιστα, και με ένα τμήμα νέων ιστιοπλόων στρατιωτικής σχολής της Ρωσίας. Σήμερα και ενώ γύρω μας υπάρχουν τόσες και τόσες προσπάθειες από φορείς, εφημερίδες κλπ στην Πάρο, ο δήμος του νησιού μας εξακολουθεί να είναι παρατηρητής των γεγονότων. Ας μας διαψεύσει η συνέχεια του χρόνου…

Δ.Μ.Μ.

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.