Αμήν λέγω υμίν... | Του Θ. Μαρινόπουλου

Απόψεις

Ένα από τα σημεία που θα έπρεπε να είναι κοινώς αποδεκτά και να τα διεκδικούν με κάθε τρόπο οι δήμαρχοι είναι εκείνο της οικονομικής αυτοτέλειας. Τα άλλα δύο είναι η δυνατότητα προσλήψεων (αφού έχεις εξασφαλίσει την οικονομική αυτοτέλεια) και οι «ξεκάθαρες και ολικές» αρμοδιότητες στα «του τόπου σου».

Όταν γίνουν αυτά έπεται ένας ισχυρός εσωτερικός και εξωτερικός έλεγχος και αξιολόγηση των πάντων. Αυτή την στιγμή από την μια μεριά είναι μπερδεμένο και ανορθολογικά μοιρασμένο το πλαίσιο και οι τομείς των αρμοδιοτήτων και από την άλλη διαρκώς είσαι με το χέρι απλωμένο σαν ζητιάνος.
Φυσικά και η κατανομή αυτή των αρμοδιοτήτων μεταξύ τοπικής και κεντρικής διοίκησης υποκρύπτει μεταξύ άλλων και το θέμα της χρηματοδότησης των αντίστοιχων ενεργειών. Είναι αυτό δικαιολογία για να σηκώνεις τα χέρια ψηλά. Όχι φυσικά!!!

Η μάχη πρέπει να δοθεί σε τρία επίπεδα: Πρώτον διεκδίκηση των ανωτέρω, δεύτερον λειτουργία και διαχείριση με όρους ρεαλισμού και τρίτον και δυσκολότερο κινητοποίηση της κοινωνίας και κυρίως συμμετοχής της στα «δημοτικά».

Στο ρεαλιστικό επίπεδο έγκειται η αποδοτικότητα των ήδη θεσμοθετημένων πόρων, δηλαδή που «αξιοποιούνται» και που «σπαταλούνται». Σε μελέτες, έργα, συντηρήσεις, καθημερινότητα, πολιτισμό, αθλητισμό, υγεία, παιδεία κλπ ή σε ρουσφέτια, ανούσια ταξιδάκια, εξυπηρετήσεις και γλέντια.
Οι τοπικές κοινωνίες αποτελούν σήμερα πεδίον λαμπρό για κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος και άνθισης των πελατειακών σχέσεων.

Για την συμμετοχή των πολιτών προαπαιτούμενο είναι μια σχέση εμπιστοσύνης με την δημοτική αρχή που θα βασίζεται σε συγκεκριμένες πολιτικές.

Νάτη πάλι η πολιτική, πανταχού παρούσα, τίποτα δεν γίνεται χωρίς αυτήν, όσο και να την ξορκίζεις. Αυτές λοιπόν οι «πολιτικές» θα αποτελέσουν ένα ζωντανό στοιχείο στη συνείδηση όλων ότι «κάτι πάει να γίνει».
Και μην νομίζετε ότι αυτά είναι δύσκολα πράγματα και σχεδόν ακατόρθωτα, γιατί έχουν ήδη συμβεί σε επιμέρους καταστάσεις (συνάντηση ερασιτεχνικών θιάσων Αιγαίου, υπερμαραθώνιος, διαδρομές στη Μάρπησσα, φεστιβάλ Πάρου, κινήματα υγείας και ανεμογεννητριών κλπ).

Ενώθηκαν «δυνάμεις» που πέτυχαν και πετυχαίνουν πολλά. Ειδικά χρειάζονται σήμερα που έχουμε «μπει» σε επικίνδυνες καταστάσεις. Απλά πρέπει να σχεδιαστούν πολιτικές και σε δημοτικό επίπεδο που να είναι ολοκληρωμένες και κυρίως να στηρίζονται στην ειλικρίνεια. Ότι δηλαδή δεν θα κρύβεται από πίσω ο λαϊκισμός και η ψηφοθηρία.
Άρα λοιπόν διεκδίκηση, ορθολογισμός και συμμετοχή. Και θα πάμε καλύτερα.

Αμήν λέγω υμίν...

Αθανάσιος Μαρινόπουλος

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.