Επέτειος της Μέρας της Νίκης: Οι λαοί δεν ξεχνούν!

> Κόσμος

Οι λαοί της Ευρώπης δεν έχασαν τελείως τη μνήμη τους, όπως προέβλεπε το ανιστόρητο σχέδιο των Βρυξελλών

Ο Β. Κάιτελ υπογράφει την άνευ όρων παράδοση της Γερμανίας

Ο Β. Κάιτελ υπογράφει την άνευ όρων παράδοση της Γερμανίας

συμπληρώνονται τα 75 χρόνια από τις μεγάλες ημερομηνίες του θριάμβου κατά του ναζισμού. Η 24η Απριλίου ήταν η ημέρα της ιστορικής συνάντησης των σοβιετικών και αμερικανικών στρατευμάτων στον γερμανικό ποταμό Έλβα! Η ημέρα εκείνη δεν συμβόλιζε μόνο το υπέρτατο νόημα της συμμαχικής νίκης, αλλά υποσχόταν και τη συνέχιση της συνεργασίας στην επικείμενη ειρήνη. Η συνέχεια είναι γνωστή σε όλους, καθώς και οι υπεύθυνοι για τη διάψευση των ελπίδων…

Η παρέλαση θα περιμένει

Στη Ρωσία είχαν όλα ετοιμαστεί για μια μεγάλη στρατιωτική παρέλαση, αντάξια της επετείου της Μέρας της Νίκης, όμως η επιδημία χάλασε τα σχέδια. «Για να προετοιμάσουμε την παρέλαση της 9ης Μαΐου, οι προετοιμασίες πρέπει να ξεκινήσουν τώρα. Αλλά οι κίνδυνοι που συνδέονται με την επιδημία, η οποία δεν έχει φτάσει ακόμη στην κορύφωσή της, είναι εξαιρετικά υψηλοί. Και αυτό με εμποδίζει να ξεκινήσω προετοιμασίες για την παρέλαση και άλλες μαζικές εκδηλώσεις, αυτή τη στιγμή. Η ημερομηνία της Νίκης είναι για εμάς ιερή, αλλά και η ζωή του κάθε ανθρώπου είναι ανεκτίμητη», δήλωσε ο πρόεδρος Πούτιν.

Θυμίζουμε ότι η 9η Μαΐου έχει πλέον εξελιχθεί σε άλλη μια αιτία πολιτικής και ιδεολογικής σύγκρουσης μεταξύ της Ρωσίας και της ΕΕ, καθώς η τελευταία έχει σκόπιμα ευτελίσει την ιστορική αυτή μέρα, βαφτίζοντάς την «Ημέρα της Ευρώπης»! Επιπλέον, η… μετονομασία αυτή συνδέεται με την ωμή παραχάραξη της ιστορικής αλήθειας, δηλαδή την ταύτιση της ΕΣΣΔ με τη χιτλερική Γερμανία και του Στάλιν με τον Χίτλερ!

Οι Ιταλοί θυμούνται

Όμως η ιστορική μνήμη δεν μπορεί να είναι το θύμα κάθε νοσταλγού της χιτλερικής «νέας τάξης»! Έτσι, εν μέσω των φοβερών απωλειών της Ιταλίας λόγω της επιδημίας, οι Ιταλοί βρήκαν έναν συγκινητικό τρόπο να τιμήσουν τα 75 χρόνια από την απελευθέρωση της Ιταλίας από το φασιστικό καθεστώς και τα χιτλερικά στρατεύματα. Λόγω της επιδημίας, οι Ιταλοί δεν μπορούσαν να γιορτάσουν αυτή την ιστορική ημέρα στους δρόμους και σε μαζικές συγκεντρώσεις, όμως αυτό δεν τους πτόησε. Χιλιάδες βγήκαν στα μπαλκόνια και τα παράθυρά τους, κυματίζοντας σημαίες, ενώ πολλές χιλιάδες – στην εξαντλημένη από τον ιό χώρα – τραγούδησαν το «Bella Ciao», τον ύμνο της ιταλικής αντίστασης απέναντι στον φασισμό!

Ούτε οι Πορτογάλοι!

Οι Πορτογάλοι τίμησαν την 46η επέτειο από την Επανάσταση των Γαριφάλων, τραγουδώντας από τα παράθυρα των σπιτιών τους τη Grandola, Vila Morena, το τραγούδι – σύμβολο του στρατιωτικού πραξικοπήματος που, στις 25 Απριλίου 1974, έβαλε τέλος στη 48χρονη φασιστική δικτατορία του Σαλαζάρ και τον 13χρονο πόλεμο στις αποικίες. Αμέσως μετά, έψαλαν όλοι μαζί τον εθνικό ύμνο! «Είναι κάπως θλιβερό να μη μπορούμε να βγούμε στον δρόμο, αλλά το να σταθούμε στο παράθυρο είναι το μόνο που μπορεί να γίνει αυτή τη στιγμή», είπε η Ελιζαμπέτε Φιγκουερέντο, καθηγήτρια πανεπιστημίου από το Αβέιρο. Όσο κι αν προσπαθεί ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της ΕΕ να ισοπεδώσει την ιστορική μνήμη, οι ίδιοι οι λαοί αρνούνται να αποδεχθούν τη σκοταδιστική αυτή λογική! Έχουμε πει πολλές φορές ότι η Ιστορία γράφεται μεν συχνά από τους εκάστοτε νικητές, όμως πάντα στο τέλος καταφέρνει να καταγράψει τις βασικές αλήθειες…

9 Μάη 1945. Ώρα 0:43 π.μ.

Στην αίθουσα της στρατιωτικής σχολής μηχανικού, στο προάστιο Κάρλσχορστ του Βερολίνου, οι πληρεξούσιοι της ανώτατης γερμανικής στρατιωτικής διοίκησης στρατάρχης Κάιτελ, ναύαρχος Φρίντεμπουργκ και στρατηγός της αεροπορίας Στουμπφ υπογράφουν την Πράξη για τη χωρίς όρους συνθηκολόγηση της Γερμανίας ενώπιον των αντιπροσώπων των Ενόπλων Δυνάμεων των Συμμάχων: Από μέρους της ΕΣΣΔ ο στρατάρχης Γ. Κ. Ζούκοφ, της Αγγλίας ο στρατάρχης της Αεροπορίας Α. Τέντερ, των ΗΠΑ ο στρατηγός Κ. Σπάατς και της Γαλλίας ο στρατηγός Ντε Λατρ ντε Τασινί.

Από τη μάχη στο Στάλινγκραντ

Από τη μάχη στο Στάλινγκραντ

Η 9 του Μάη καταγράφεται στην Ιστορία ως η μέρα της «Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών».

Η ιστορία της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, συνολικά του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αποδεικνύει περίτρανα και ανεξίτηλα πως ο ναζισμός - φασισμός είναι γέννημα θρέμμα του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος, άλλωστε και ο Χίτλερ αναρριχήθηκε στην εξουσία με τη στήριξη γερμανικών και άλλων μονοπωλίων. Πως μόνο το εργατικό - λαϊκό κίνημα, που έχει στόχο την εργατική εξουσία, μπορεί να αντιμετωπίσει ουσιαστικά και να ξεριζώσει το φασισμό, να απομονώσει τέτοιες δυνάμεις. Πως δεν μπορούν να εγγυηθούν την πάλη ενάντια στο φασισμό, δυνάμεις που υπηρετούν το σάπιο σύστημα, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, που ασκούν αντιλαϊκές πολιτικές, στο όνομα μάλιστα της "προόδου", που δείχνουν ανοχή στη φασιστική δράση.

Η 9η Μάη εμπνέει τους λαούς, τους διδάσκει πίστη στη δύναμή τους. 

Οι Οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ τιμούν τα 75 χρόνια από την 9η Μάη 1945, με καταθέσεις στεφάνων σε μνημεία και ιστορικούς τόπους, με ιστορικούς περιπάτους κ.ά. Παράλληλες εκδηλώσεις τιμής προγραμματίζουν τα παραρτήματα της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ. 

Οι Οργανώσεις αποτίουν φόρο τιμής σε όσους αγωνίστηκαν, όσους θυσιάστηκαν, όσους έδρασαν με κάθε τρόπο ενάντια στον ναζιστικό - φασιστικό ιμπεριαλιστικό άξονα Γερμανίας - Ιταλίας - Ιαπωνίας και των συμμάχων τους. Τιμούν τη δράση των Κομμουνιστικών Κομμάτων που ηγήθηκαν των εθνικοαπελευθερωτικών και αντιφασιστικών κινημάτων. Τον απελευθερωτικό Κόκκινο Στρατό της ΕΣΣΔ και τους πάνω από 20.000.000 Σοβιετικούς πολίτες και στρατιώτες που έδωσαν τη ζωή τους σε αυτόν τον τιτάνιο αγώνα ενάντια στο ναζισμό και το φασισμό.

Σε αυτήν την ενότητα, μπορείτε να βρείτε ιστορικά αφιερώματα, προτάσεις βιβλίων αλλά και πολιτιστικές προτάσεις με αφορμή την Μέρα της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, καθώς και ρεπορτάζ από τις εκδηλώσεις τιμής για τα 75 χρόνια από την 9η Μάη 1945.

Στις 12 τα μεσάνυχτα της 8ης προς 9η Μάη 1945 στην αίθουσα της Στρατιωτικής Σχολής Μηχανικού στο προάστιο Κάρλσχορστ του  Βερολίνου μπαίνουν οι πληρεξούσιοι της Ανωτάτης Γερμανικής Στρατιωτικής Διοίκησης με εξουσιοδότηση της κυβέρνησης του ναύαρχου Ντένιτς να υπογράψουν την άνευ όρων παράδοση της Γερμανίας στην Ανωτάτη Διοίκηση του Κόκκινου Στρατού και τη διοίκηση των συμμαχικών εκστρατευτικών σωμάτων.

Τη Σοβιετική Ένωση εκπροσωπούσε ο στρατάρχης Γ. Κ. Ζούκοφ, την Αγγλία ο στρατάρχης της Αεροπορίας Α. Τέντερ, τις ΗΠΑ ο στρατηγός Κ. Σπάατς και τη Γαλλία ο στρατηγός Ντε Λατρ ντε Τασινί.

Οι ναζί πληρεξούσιοι ήταν ο στρατάρχης Β. Κάιτελ, δεξί χέρι του Α. Χίτλερ και αρχηγός του γερμανικού Γενικού Επιτελείου, ο στρατηγός Στούμπφ, ο ναύαρχος Φον Φρίντεμπουργκ και αξιωματικοί που τους συνόδευαν.

Η αίθουσα ήταν κατάμεστη από δημοσιογράφους και φωτορεπόρτερ.

Στις 12.42, τη νύχτα της 9ης Μάη, ο Β. Κάιτελ,με χέρι που έτρεμε υπέγραψε πέντε αντίτυπα της Πράξης για την άνευ όρων παράδοση της Γερμανίας. Στη συνέχεια υπέγραψαν οι Στουμπφ και Φρίντεμπουργκ.

Ο B' Παγκόσμιος Πόλεμος στην Ευρώπη είχε λήξει ενώ «χάλασαν» και τα σχέδια παράδοσης της Γερμανίας από την κυβέρνηση Ντένιτς, που δημιουργήθηκε μετά την αυτοκτονία του Χίτλερ, στο αγγλικό και το αμερικανικό εκστρατευτικό σώμα με στόχο να μην τιμωρηθούν για τα εγκλήματα που διέπραξαν και με απώτερο στόχο την από κοινού συνέχιση του πολέμου ενάντια στη Σοβιετική Ένωση.

Οι σχετικές συνεννοήσεις έγιναν ανάμεσα σε ηγετικά στελέχη του ναζισμού, όπως ο Χ. Χίμλερ, επικεφαλής των SS και τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Αγγλίας.

Η Σοβιετική Ένωση «σήκωσε» το κύριο βάρος του πολέμου

Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος κάλυψε εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα εδάφους στα οποία πολέμησαν περίπου 110.000.000 στρατιώτες από 61 χώρες. Σχεδόν 50.000.000 ψυχές χάθηκαν, ενώ 35.000.000 τραυματίστηκαν.

Στην τελική έκβαση του πολέμου συνέβαλαν οι δυνάμεις που συμμετείχαν στον αντιχιτλερικό συνασπισμό, όμως δεν θα μπορούσε να γίνει ούτε λόγος για νίκη χωρίς τη συμβολή της Σοβιετικής Ένωσης η οποία σήκωσε στους ώμους της το κύριο βάρος της επιθετικότητας του γερμανικού ιμπεριαλισμού και των συμμάχων του.

Σε αυτόν τον αγώνα έδωσαν τη ζωή τους ή τραυματίστηκαν σχεδόν 30.000.000 Σοβιετικοί στρατιώτες και πολίτες. Ανάμεσά τους ο ανθός του Κομμουνιστικού Κόμματος, γεγονός που είχε σοβαρές επιπτώσεις στη σοσιαλιστική οικοδόμηση μετά το τέλος του πολέμου. Κάθε δευτερόλεπτο εκείνης της αναμέτρησης σήμαινε έναν νεκρό Σοβιετικό. Πολίτη ή στρατιώτη.

Οι απώλειες της Βρετανίας, της Γαλλίας και των ΗΠΑ μαζί έφτασαν στα 1.300.000 ανθρώπινες ψυχές, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν «έσπασε ούτε κεραμίδι». Όταν έγινε η απόβαση στη Νορμανδία (6 Ιούνη 1944) οι «συμμαχικές δυνάμεις» βρέθηκαν αντιμέτωπες στο Δυτικό Μέτωπο με 75 συνολικά γερμανικές μεραρχίες, ενώ 12 υπερασπίζονταν την Νορμανδία, (όσες αντιμετώπιζε ο ΕΛΑΣ στην Ελλάδα). Την ίδια περίοδο ο Κόκκινος Στρατός είχε καθηλώσει 200 γερμανικές μεραρχίες.

Οι φασίστες επιδρομείς κατέστρεψαν ολοσχερώς 1.710 σοβιετικές πόλεις. Από τον χάρτη σβήστηκαν σχεδόν 70.000 χωριά. Καταστράφηκαν επίσης 32.000 βιομηχανίες και 65.000 χιλιόμετρα σιδηροδρομικού δικτύου.

Κάηκαν ή λεηλατήθηκαν εκατομμύρια στρέμματα καλλιεργειών, χιλιάδες νοσοκομεία, σχολεία, πανεπιστήμια, βιβλιοθήκες και μνημεία.

Η ολοκληρωτική καταστροφή του σπιτιού που έμενε ο Ρώσος συνθέτης Π. Ι. Τσαικόφσκι μαζί με τις ανεκτίμητες παρτιτούρες των έργων του ή η λεηλασία του σπιτιού του Λ. Τολστόι στην Γιάσναγια Πολιάνα, το οποίο μετέτρεψαν σε στάβλο, είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα της λαίλαπας που ξέσπασε πάνω στον ρωσικό πολιτισμό.

Οι υλικές ζημιές που υπέστη η Σοβιετική Ένωση έφτασαν τα 1.900.000.000.000 προπολεμικά ρούβλια, ενώ οι Γερμανοί άρπαξαν ή κατέστρεψαν υλικά αγαθά ύψους 679.000.000.000 ρουβλίων.

Η Γερμανική Ανωτάτη Διοίκηση αρχικά παρέταξε στο λεγόμενο Ανατολικό Μέτωπο  190 πλήρεις μεραρχίες εκ των οποίων οι 153 ήταν γερμανικές. Σε όλη τη διάρκεια του πολέμου πήραν μέρος εκατοντάδες μεραρχίες.

Μεραρχίες στάλθηκαν από την Ιταλία, τη Ρουμανία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Ισπανία, η λεγόμενη Γαλάζια Στρατιά.

Στις γραμμές τους οι Γερμανοί είχαν χιλιάδες φασίστες από  την Κροατία και τη Γαλλία, τις λεγόμενες Λεγεώνες των Γάλλων Εθελοντών.

Από το λεγόμενο πραξικόπημα της Μπυραρίας που οργάνωσε το Ναζιστικό Κόμμα το 1923

Από το λεγόμενο πραξικόπημα της Μπυραρίας που οργάνωσε το Ναζιστικό Κόμμα το 1923

Η Ιαπωνία συγκέντρωσε πολυπληθείς στρατιωτικές δυνάμεις στις παραμεθόριες περιοχές της Σοβιετικής Ένωσης, καθηλώνοντας 40 σοβιετικές μεραρχίες που θα μπορούσαν να βρίσκονται στο γερμανοσοβιετικό μέτωπο.

Στα Waffen SS είχαν ενταχθεί εθελοντές από τη Νορβηγία, τη Δανία, την Ολλανδία την Πολωνία κ.α. Στο πλευρό των Γερμανών πολεμούσαν φασίστες από την Ουκρανία και τις Βαλτικές Χώρες οι οποίοι διέπραξαν πρωτοφανή εγκλήματα κατά του σοβιετικού λαού.

Αυτές οι δυνάμεις, σχεδόν 6.500.000, είχαν υποστήριξη από 4.300 τανκς και άλλου είδους άρματα, από 5.000 περίπου πολεμικά αεροπλάνα και από 47.000 πυροβόλα και άλλα βαριά όπλα.

Ενάντια στη Σοβιετική Ένωση χρησιμοποιήθηκε το σύνολο της πολεμικής βιομηχανίας των κατεχόμενων κρατών.

Η εύκολη κατάκτηση της Τσεχοσλοβακίας πρόσθεσε στο γερμανικό οπλοστάσιο το σύνολο των υλικών του Τσέχικου Στρατού και μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες όπλων της Ευρώπης, τη «Σκόντα» , σε πλήρη παραγωγική λειτουργία.

Ακολούθησε η πρόσθεση στο γερμανικό οπλοστάσιο του πολεμικού εξοπλισμού της Πολωνίας, του Βελγίου, της Ολλανδίας και της Γαλλίας που ήταν σχεδόν άθικτος, αφού αυτές οι χώρες κατέρρευσαν μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα και αξιοποιήθηκαν τεράστια συγκροτήματα πολεμικής βιομηχανίας.

Η Πορτογαλία αύξησε τις εξαγωγές στη Γερμανία υλικών απαραίτητων για τη λειτουργία των μηχανοκίνητων μονάδων.

Η Σουηδία επέτρεψε τη διάβαση γερμανικών μονάδων από τα εδάφη της, διέθεσε τα νοσοκομεία της και εφοδίαζε τη Βέρμαχτ με σιδηρομεταλλεύματα και ξυλεία.

Η Βουλγαρία παραχώρησε τα λιμάνια στη Μαύρη Θάλασσα.

Οι φασιστικές στρατιές συνετρίβησαν αμείλικτα από τον Κόκκινο Στρατό, ενώ δεκάδες μεραρχίες εξοντώθηκαν ολοκληρωτικά.

Ο γερμανικός ιμπεριαλισμός ενδεχομένως να έπινε το ποτήρι της ήττας από τον πρώτο χρόνο του πολέμου αν δεν είχε σε απόσταση αναπνοής τα κέντρα ανεφοδιασμού (Πολωνία, Τσεχοσλοβακία, Ρουμανία κ.ά.).

Συγκεκριμένα από τις 22 Ιούνη 1941, οπότε και ξεκίνησε η εισβολή («Επιχείρηση «Μπαρμπαρόσα») μέχρι τον Απρίλη του 1942 οι δυνάμεις του γερμανικού πεζικού έχασαν 1.600.000 στρατιώτες και είχαν καταστραφεί 4.000 τεθωρακισμένα και περίπου 7.000 αεροπλάνα.

 

 

 

Οι λαοί της Ευρώπης δεν έχασαν τελείως τη μνήμη τους, όπως προέβλεπε το ανιστόρητο σχέδιο των Βρυξελλών

Ο Β. Κάιτελ υπογράφει την άνευ όρων παράδοση της Γερμανίας

Ο Β. Κάιτελ υπογράφει την άνευ όρων παράδοση της Γερμανίας

συμπληρώνονται τα 75 χρόνια από τις μεγάλες ημερομηνίες του θριάμβου κατά του ναζισμού. Η 24η Απριλίου ήταν η ημέρα της ιστορικής συνάντησης των σοβιετικών και αμερικανικών στρατευμάτων στον γερμανικό ποταμό Έλβα! Η ημέρα εκείνη δεν συμβόλιζε μόνο το υπέρτατο νόημα της συμμαχικής νίκης, αλλά υποσχόταν και τη συνέχιση της συνεργασίας στην επικείμενη ειρήνη. Η συνέχεια είναι γνωστή σε όλους, καθώς και οι υπεύθυνοι για τη διάψευση των ελπίδων…

Η παρέλαση θα περιμένει

Στη Ρωσία είχαν όλα ετοιμαστεί για μια μεγάλη στρατιωτική παρέλαση, αντάξια της επετείου της Μέρας της Νίκης, όμως η επιδημία χάλασε τα σχέδια. «Για να προετοιμάσουμε την παρέλαση της 9ης Μαΐου, οι προετοιμασίες πρέπει να ξεκινήσουν τώρα. Αλλά οι κίνδυνοι που συνδέονται με την επιδημία, η οποία δεν έχει φτάσει ακόμη στην κορύφωσή της, είναι εξαιρετικά υψηλοί. Και αυτό με εμποδίζει να ξεκινήσω προετοιμασίες για την παρέλαση και άλλες μαζικές εκδηλώσεις, αυτή τη στιγμή. Η ημερομηνία της Νίκης είναι για εμάς ιερή, αλλά και η ζωή του κάθε ανθρώπου είναι ανεκτίμητη», δήλωσε ο πρόεδρος Πούτιν.

Θυμίζουμε ότι η 9η Μαΐου έχει πλέον εξελιχθεί σε άλλη μια αιτία πολιτικής και ιδεολογικής σύγκρουσης μεταξύ της Ρωσίας και της ΕΕ, καθώς η τελευταία έχει σκόπιμα ευτελίσει την ιστορική αυτή μέρα, βαφτίζοντάς την «Ημέρα της Ευρώπης»! Επιπλέον, η… μετονομασία αυτή συνδέεται με την ωμή παραχάραξη της ιστορικής αλήθειας, δηλαδή την ταύτιση της ΕΣΣΔ με τη χιτλερική Γερμανία και του Στάλιν με τον Χίτλερ!

Οι Ιταλοί θυμούνται

Όμως η ιστορική μνήμη δεν μπορεί να είναι το θύμα κάθε νοσταλγού της χιτλερικής «νέας τάξης»! Έτσι, εν μέσω των φοβερών απωλειών της Ιταλίας λόγω της επιδημίας, οι Ιταλοί βρήκαν έναν συγκινητικό τρόπο να τιμήσουν τα 75 χρόνια από την απελευθέρωση της Ιταλίας από το φασιστικό καθεστώς και τα χιτλερικά στρατεύματα. Λόγω της επιδημίας, οι Ιταλοί δεν μπορούσαν να γιορτάσουν αυτή την ιστορική ημέρα στους δρόμους και σε μαζικές συγκεντρώσεις, όμως αυτό δεν τους πτόησε. Χιλιάδες βγήκαν στα μπαλκόνια και τα παράθυρά τους, κυματίζοντας σημαίες, ενώ πολλές χιλιάδες – στην εξαντλημένη από τον ιό χώρα – τραγούδησαν το «Bella Ciao», τον ύμνο της ιταλικής αντίστασης απέναντι στον φασισμό!

Ούτε οι Πορτογάλοι!

Οι Πορτογάλοι τίμησαν την 46η επέτειο από την Επανάσταση των Γαριφάλων, τραγουδώντας από τα παράθυρα των σπιτιών τους τη Grandola, Vila Morena, το τραγούδι – σύμβολο του στρατιωτικού πραξικοπήματος που, στις 25 Απριλίου 1974, έβαλε τέλος στη 48χρονη φασιστική δικτατορία του Σαλαζάρ και τον 13χρονο πόλεμο στις αποικίες. Αμέσως μετά, έψαλαν όλοι μαζί τον εθνικό ύμνο! «Είναι κάπως θλιβερό να μη μπορούμε να βγούμε στον δρόμο, αλλά το να σταθούμε στο παράθυρο είναι το μόνο που μπορεί να γίνει αυτή τη στιγμή», είπε η Ελιζαμπέτε Φιγκουερέντο, καθηγήτρια πανεπιστημίου από το Αβέιρο. Όσο κι αν προσπαθεί ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της ΕΕ να ισοπεδώσει την ιστορική μνήμη, οι ίδιοι οι λαοί αρνούνται να αποδεχθούν τη σκοταδιστική αυτή λογική! Έχουμε πει πολλές φορές ότι η Ιστορία γράφεται μεν συχνά από τους εκάστοτε νικητές, όμως πάντα στο τέλος καταφέρνει να καταγράψει τις βασικές αλήθειες…

9 Μάη 1945. Ώρα 0:43 π.μ.

Στην αίθουσα της στρατιωτικής σχολής μηχανικού, στο προάστιο Κάρλσχορστ του Βερολίνου, οι πληρεξούσιοι της ανώτατης γερμανικής στρατιωτικής διοίκησης στρατάρχης Κάιτελ, ναύαρχος Φρίντεμπουργκ και στρατηγός της αεροπορίας Στουμπφ υπογράφουν την Πράξη για τη χωρίς όρους συνθηκολόγηση της Γερμανίας ενώπιον των αντιπροσώπων των Ενόπλων Δυνάμεων των Συμμάχων: Από μέρους της ΕΣΣΔ ο στρατάρχης Γ. Κ. Ζούκοφ, της Αγγλίας ο στρατάρχης της Αεροπορίας Α. Τέντερ, των ΗΠΑ ο στρατηγός Κ. Σπάατς και της Γαλλίας ο στρατηγός Ντε Λατρ ντε Τασινί.

Από τη μάχη στο Στάλινγκραντ

Από τη μάχη στο Στάλινγκραντ

Η 9 του Μάη καταγράφεται στην Ιστορία ως η μέρα της «Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών».

Η ιστορία της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, συνολικά του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αποδεικνύει περίτρανα και ανεξίτηλα πως ο ναζισμός - φασισμός είναι γέννημα θρέμμα του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος, άλλωστε και ο Χίτλερ αναρριχήθηκε στην εξουσία με τη στήριξη γερμανικών και άλλων μονοπωλίων. Πως μόνο το εργατικό - λαϊκό κίνημα, που έχει στόχο την εργατική εξουσία, μπορεί να αντιμετωπίσει ουσιαστικά και να ξεριζώσει το φασισμό, να απομονώσει τέτοιες δυνάμεις. Πως δεν μπορούν να εγγυηθούν την πάλη ενάντια στο φασισμό, δυνάμεις που υπηρετούν το σάπιο σύστημα, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, που ασκούν αντιλαϊκές πολιτικές, στο όνομα μάλιστα της "προόδου", που δείχνουν ανοχή στη φασιστική δράση.

Η 9η Μάη εμπνέει τους λαούς, τους διδάσκει πίστη στη δύναμή τους. 

Οι Οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ τιμούν τα 75 χρόνια από την 9η Μάη 1945, με καταθέσεις στεφάνων σε μνημεία και ιστορικούς τόπους, με ιστορικούς περιπάτους κ.ά. Παράλληλες εκδηλώσεις τιμής προγραμματίζουν τα παραρτήματα της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ. 

Οι Οργανώσεις αποτίουν φόρο τιμής σε όσους αγωνίστηκαν, όσους θυσιάστηκαν, όσους έδρασαν με κάθε τρόπο ενάντια στον ναζιστικό - φασιστικό ιμπεριαλιστικό άξονα Γερμανίας - Ιταλίας - Ιαπωνίας και των συμμάχων τους. Τιμούν τη δράση των Κομμουνιστικών Κομμάτων που ηγήθηκαν των εθνικοαπελευθερωτικών και αντιφασιστικών κινημάτων. Τον απελευθερωτικό Κόκκινο Στρατό της ΕΣΣΔ και τους πάνω από 20.000.000 Σοβιετικούς πολίτες και στρατιώτες που έδωσαν τη ζωή τους σε αυτόν τον τιτάνιο αγώνα ενάντια στο ναζισμό και το φασισμό.

Σε αυτήν την ενότητα, μπορείτε να βρείτε ιστορικά αφιερώματα, προτάσεις βιβλίων αλλά και πολιτιστικές προτάσεις με αφορμή την Μέρα της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, καθώς και ρεπορτάζ από τις εκδηλώσεις τιμής για τα 75 χρόνια από την 9η Μάη 1945.

Στις 12 τα μεσάνυχτα της 8ης προς 9η Μάη 1945 στην αίθουσα της Στρατιωτικής Σχολής Μηχανικού στο προάστιο Κάρλσχορστ του  Βερολίνου μπαίνουν οι πληρεξούσιοι της Ανωτάτης Γερμανικής Στρατιωτικής Διοίκησης με εξουσιοδότηση της κυβέρνησης του ναύαρχου Ντένιτς να υπογράψουν την άνευ όρων παράδοση της Γερμανίας στην Ανωτάτη Διοίκηση του Κόκκινου Στρατού και τη διοίκηση των συμμαχικών εκστρατευτικών σωμάτων.

Τη Σοβιετική Ένωση εκπροσωπούσε ο στρατάρχης Γ. Κ. Ζούκοφ, την Αγγλία ο στρατάρχης της Αεροπορίας Α. Τέντερ, τις ΗΠΑ ο στρατηγός Κ. Σπάατς και τη Γαλλία ο στρατηγός Ντε Λατρ ντε Τασινί.

Οι ναζί πληρεξούσιοι ήταν ο στρατάρχης Β. Κάιτελ, δεξί χέρι του Α. Χίτλερ και αρχηγός του γερμανικού Γενικού Επιτελείου, ο στρατηγός Στούμπφ, ο ναύαρχος Φον Φρίντεμπουργκ και αξιωματικοί που τους συνόδευαν.

Η αίθουσα ήταν κατάμεστη από δημοσιογράφους και φωτορεπόρτερ.

Στις 12.42, τη νύχτα της 9ης Μάη, ο Β. Κάιτελ,με χέρι που έτρεμε υπέγραψε πέντε αντίτυπα της Πράξης για την άνευ όρων παράδοση της Γερμανίας. Στη συνέχεια υπέγραψαν οι Στουμπφ και Φρίντεμπουργκ.

Ο B' Παγκόσμιος Πόλεμος στην Ευρώπη είχε λήξει ενώ «χάλασαν» και τα σχέδια παράδοσης της Γερμανίας από την κυβέρνηση Ντένιτς, που δημιουργήθηκε μετά την αυτοκτονία του Χίτλερ, στο αγγλικό και το αμερικανικό εκστρατευτικό σώμα με στόχο να μην τιμωρηθούν για τα εγκλήματα που διέπραξαν και με απώτερο στόχο την από κοινού συνέχιση του πολέμου ενάντια στη Σοβιετική Ένωση.

Οι σχετικές συνεννοήσεις έγιναν ανάμεσα σε ηγετικά στελέχη του ναζισμού, όπως ο Χ. Χίμλερ, επικεφαλής των SS και τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Αγγλίας.

Η Σοβιετική Ένωση «σήκωσε» το κύριο βάρος του πολέμου

Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος κάλυψε εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα εδάφους στα οποία πολέμησαν περίπου 110.000.000 στρατιώτες από 61 χώρες. Σχεδόν 50.000.000 ψυχές χάθηκαν, ενώ 35.000.000 τραυματίστηκαν.

Στην τελική έκβαση του πολέμου συνέβαλαν οι δυνάμεις που συμμετείχαν στον αντιχιτλερικό συνασπισμό, όμως δεν θα μπορούσε να γίνει ούτε λόγος για νίκη χωρίς τη συμβολή της Σοβιετικής Ένωσης η οποία σήκωσε στους ώμους της το κύριο βάρος της επιθετικότητας του γερμανικού ιμπεριαλισμού και των συμμάχων του.

Σε αυτόν τον αγώνα έδωσαν τη ζωή τους ή τραυματίστηκαν σχεδόν 30.000.000 Σοβιετικοί στρατιώτες και πολίτες. Ανάμεσά τους ο ανθός του Κομμουνιστικού Κόμματος, γεγονός που είχε σοβαρές επιπτώσεις στη σοσιαλιστική οικοδόμηση μετά το τέλος του πολέμου. Κάθε δευτερόλεπτο εκείνης της αναμέτρησης σήμαινε έναν νεκρό Σοβιετικό. Πολίτη ή στρατιώτη.

Οι απώλειες της Βρετανίας, της Γαλλίας και των ΗΠΑ μαζί έφτασαν στα 1.300.000 ανθρώπινες ψυχές, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν «έσπασε ούτε κεραμίδι». Όταν έγινε η απόβαση στη Νορμανδία (6 Ιούνη 1944) οι «συμμαχικές δυνάμεις» βρέθηκαν αντιμέτωπες στο Δυτικό Μέτωπο με 75 συνολικά γερμανικές μεραρχίες, ενώ 12 υπερασπίζονταν την Νορμανδία, (όσες αντιμετώπιζε ο ΕΛΑΣ στην Ελλάδα). Την ίδια περίοδο ο Κόκκινος Στρατός είχε καθηλώσει 200 γερμανικές μεραρχίες.

Οι φασίστες επιδρομείς κατέστρεψαν ολοσχερώς 1.710 σοβιετικές πόλεις. Από τον χάρτη σβήστηκαν σχεδόν 70.000 χωριά. Καταστράφηκαν επίσης 32.000 βιομηχανίες και 65.000 χιλιόμετρα σιδηροδρομικού δικτύου.

Κάηκαν ή λεηλατήθηκαν εκατομμύρια στρέμματα καλλιεργειών, χιλιάδες νοσοκομεία, σχολεία, πανεπιστήμια, βιβλιοθήκες και μνημεία.

Η ολοκληρωτική καταστροφή του σπιτιού που έμενε ο Ρώσος συνθέτης Π. Ι. Τσαικόφσκι μαζί με τις ανεκτίμητες παρτιτούρες των έργων του ή η λεηλασία του σπιτιού του Λ. Τολστόι στην Γιάσναγια Πολιάνα, το οποίο μετέτρεψαν σε στάβλο, είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα της λαίλαπας που ξέσπασε πάνω στον ρωσικό πολιτισμό.

Οι υλικές ζημιές που υπέστη η Σοβιετική Ένωση έφτασαν τα 1.900.000.000.000 προπολεμικά ρούβλια, ενώ οι Γερμανοί άρπαξαν ή κατέστρεψαν υλικά αγαθά ύψους 679.000.000.000 ρουβλίων.

Η Γερμανική Ανωτάτη Διοίκηση αρχικά παρέταξε στο λεγόμενο Ανατολικό Μέτωπο  190 πλήρεις μεραρχίες εκ των οποίων οι 153 ήταν γερμανικές. Σε όλη τη διάρκεια του πολέμου πήραν μέρος εκατοντάδες μεραρχίες.

Μεραρχίες στάλθηκαν από την Ιταλία, τη Ρουμανία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Ισπανία, η λεγόμενη Γαλάζια Στρατιά.

Στις γραμμές τους οι Γερμανοί είχαν χιλιάδες φασίστες από  την Κροατία και τη Γαλλία, τις λεγόμενες Λεγεώνες των Γάλλων Εθελοντών.

Από το λεγόμενο πραξικόπημα της Μπυραρίας που οργάνωσε το Ναζιστικό Κόμμα το 1923

Από το λεγόμενο πραξικόπημα της Μπυραρίας που οργάνωσε το Ναζιστικό Κόμμα το 1923

Η Ιαπωνία συγκέντρωσε πολυπληθείς στρατιωτικές δυνάμεις στις παραμεθόριες περιοχές της Σοβιετικής Ένωσης, καθηλώνοντας 40 σοβιετικές μεραρχίες που θα μπορούσαν να βρίσκονται στο γερμανοσοβιετικό μέτωπο.

Στα Waffen SS είχαν ενταχθεί εθελοντές από τη Νορβηγία, τη Δανία, την Ολλανδία την Πολωνία κ.α. Στο πλευρό των Γερμανών πολεμούσαν φασίστες από την Ουκρανία και τις Βαλτικές Χώρες οι οποίοι διέπραξαν πρωτοφανή εγκλήματα κατά του σοβιετικού λαού.

Αυτές οι δυνάμεις, σχεδόν 6.500.000, είχαν υποστήριξη από 4.300 τανκς και άλλου είδους άρματα, από 5.000 περίπου πολεμικά αεροπλάνα και από 47.000 πυροβόλα και άλλα βαριά όπλα.

Ενάντια στη Σοβιετική Ένωση χρησιμοποιήθηκε το σύνολο της πολεμικής βιομηχανίας των κατεχόμενων κρατών.

Η εύκολη κατάκτηση της Τσεχοσλοβακίας πρόσθεσε στο γερμανικό οπλοστάσιο το σύνολο των υλικών του Τσέχικου Στρατού και μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες όπλων της Ευρώπης, τη «Σκόντα» , σε πλήρη παραγωγική λειτουργία.

Ακολούθησε η πρόσθεση στο γερμανικό οπλοστάσιο του πολεμικού εξοπλισμού της Πολωνίας, του Βελγίου, της Ολλανδίας και της Γαλλίας που ήταν σχεδόν άθικτος, αφού αυτές οι χώρες κατέρρευσαν μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα και αξιοποιήθηκαν τεράστια συγκροτήματα πολεμικής βιομηχανίας.

Η Πορτογαλία αύξησε τις εξαγωγές στη Γερμανία υλικών απαραίτητων για τη λειτουργία των μηχανοκίνητων μονάδων.

Η Σουηδία επέτρεψε τη διάβαση γερμανικών μονάδων από τα εδάφη της, διέθεσε τα νοσοκομεία της και εφοδίαζε τη Βέρμαχτ με σιδηρομεταλλεύματα και ξυλεία.

Η Βουλγαρία παραχώρησε τα λιμάνια στη Μαύρη Θάλασσα.

Οι φασιστικές στρατιές συνετρίβησαν αμείλικτα από τον Κόκκινο Στρατό, ενώ δεκάδες μεραρχίες εξοντώθηκαν ολοκληρωτικά.

Ο γερμανικός ιμπεριαλισμός ενδεχομένως να έπινε το ποτήρι της ήττας από τον πρώτο χρόνο του πολέμου αν δεν είχε σε απόσταση αναπνοής τα κέντρα ανεφοδιασμού (Πολωνία, Τσεχοσλοβακία, Ρουμανία κ.ά.).

Συγκεκριμένα από τις 22 Ιούνη 1941, οπότε και ξεκίνησε η εισβολή («Επιχείρηση «Μπαρμπαρόσα») μέχρι τον Απρίλη του 1942 οι δυνάμεις του γερμανικού πεζικού έχασαν 1.600.000 στρατιώτες και είχαν καταστραφεί 4.000 τεθωρακισμένα και περίπου 7.000 αεροπλάνα.

 

 

 

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.