«Να σεβαστούμε την παραδοσιακή μουσική»

Kυκλάδες

Πολλοί νέοι άνθρωποι δείχνουν με έμπρακτο τρόπο την αγάπη για την παραδοσιακή μουσική και αναδεικνύουν μέσω αυτής τα έθιμα του τόπου μας. Αγαπούν την παράδοση και σέβονται την πατροπαράδοτη μουσική παιδεία των νησιών μας.

Ένα τέτοιο παράδειγμα νέων μουσικών είναι οι αδερφές Σοφία και Μαρία Κιοσκέρογλου. Πρόκειται για δύο νέες μουσικούς. Έχουν φρεσκάδα, έχουν μεράκι γι’ αυτό που κάνουν και σε συνδυασμό με το ωδείο που διατηρούν προσπαθούν να μυήσουν και άλλα νέα παιδιά στην παραδοσιακή μουσική.

Η συνέντευξη

Είστε γεννημένες στην Αθήνα, αλλά με καταγωγή από τη Νάξο. Από ποια ηλικία ξεκινήσατε να ασχολείστε με τη μουσική και ποιο ήταν το ερέθισμα που σας ώθησε σε αυτό;

«Καταρχάς, να ευχαριστήσουμε για την πρόσκληση να συζητήσουμε θέματα για τη μουσική. Είμαστε γεννημένες στην Αθήνα αλλά με ιδιαίτερες πατρίδες και συγκεκριμένα τη Νάξο και τη Μικρά Ασία. Δύο περιοχές με πολύ πλούσια μουσικά ακούσματα και πολιτιστικές κληρονομιές. Το ερέθισμα για να ασχοληθούμε με τη μουσική έγινε μέσα από την αγαπημένη συνήθεια των γονέων μας. Δηλαδή, να ακούν μουσική και να χορεύουν μέσα στο σπίτι. Οπότε, για εμάς, η μουσική ήταν κάτι το γνώριμο και το αναζητούσαμε στη καθημερινότητά μας. Έτσι, σε ηλικία 4 και 6 ετών αντίστοιχα, ξεκίνησε η παιδεία μας στη μουσική και το ένα έφερε το άλλο».

Τι ήταν αυτό που σας προσέλκυσε να ασχοληθείτε με την παραδοσιακή μουσική και συγκεκριμένα με τα νησιώτικα;

«Τα ακούσματα. Η μουσική μεταδίδεται όπως και η γλώσσα. Από γενιά σε γενιά. Από τη μητέρα στο παιδί κ.ο.κ. Άρα για εμάς, ήταν κάτι το φυσιολογικό να τραγουδήσουμε τη «Θεομηνία», όταν άλλα παιδιά τραγουδούσαν το «Έλα μου έλα μου είναι ακίνδυνη η τρέλα μου», χωρίς αυτό να σημαίνει ότι απείχαμε από την εποχή μας. Ήταν και είναι καθαρά θέμα το πού «χτυπάει» η καρδιά μας, και χτυπάει διαφορετικά όταν ακούει Αιγαιοπελαγίτικους και Μικρασιάτικους σκοπούς».

Η παραδοσιακή μουσική είναι αξία

Βλέπουμε πολλά νέα και μικρά παιδιά, να ασχολούνται και να ακούνε νέα είδη μουσικής, αφήνοντας στο περιθώριο την παραδοσιακή και τη λαϊκή μουσική. Υπάρχει κίνδυνος στο μέλλον να χαθούν αυτά τα είδη μουσικής, στα ακούσματα του κόσμου ή υπάρχουν ακόμα νέοι άνθρωποι όπως εσείς που με την φρεσκάδα σας θα τα διατηρήσετε;

«Είναι ένα από τα πιο διαχρονικά ζητήματα αυτό που μόλις θίξατε. Στατιστικά σε κάθε εποχή, σε κάθε περίοδο, «ξεπηδά» και ένα νέο κύμα «υποκουλτούρας» (όπως ονομάζονται από πλευράς εθνομουσικολογίας τα διάφορα νέα είδη μουσικής, που ανήκουν στις άμεσες επιλογές, κατά πλειοψηφία, των εφήβων και νέων). Το χαρακτηριστικό αυτών των νέων ειδών της μουσικής ταυτίζεται με το στοιχείο της μόδας. Ωστόσο, γίνεται γρήγορα «ντεμοντέ» και ξεθωριάζουν. Εδώ όμως το αξιοσημείωτο είναι ότι η παραδοσιακή μουσική δεν μπορεί να «σκεπαστεί» από κανένα άλλο είδος μουσικής, ούτε όμως και να ξεχαστεί. Είναι όπως η μητέρα μας... όσο και να την απαρνηθούμε στην εφηβεία.... παραμένει αξία για τη ζωή μας. Η παραδοσιακή μουσική είναι τόσο «ηχηρή» και τόσο δυνατή από μόνη της, που θα υπάρχει πάντα. Αυτό που θα πρέπει να κάνουμε όσοι ασχολούμαστε με εκείνη. Πρέπει να την αντιμετωπίσουμε με σεβασμό, ώστε να μπορέσουμε και να γίνουμε άξιοι συνεχιστές της».

Στο δίσκο σας με τίτλο «Μπλε θάλασσα» συνεργάζεστε και με τον Βαγγέλη Κονιτόπουλο. Πώς ήταν η εμπειρία της συνεργασίας μαζί του.

«Μπλε θάλασσα». Δυο λέξεις σταθμός για εμάς. Στη διαδρομή για την ολοκλήρωση του νέου μας δίσκου είχαμε τη χαρά να συμπορευτούμε με ανθρώπους που πίστεψαν σε εμάς και έδωσαν την ψυχή τους για το τελικό αποτέλεσμα. Ο Βαγγέλης είναι ένας χείμαρρος, ένας υπέροχος μουσικός και άνθρωπος. Θέλουμε όμως και αισθανόμαστε να εκφράσουμε την αγάπη μας, όχι μόνο για τον αγαπημένο Βαγγέλη Κονιτόπουλο, αλλά και για τον άξιο θαυμασμού -βαθιάς εκτίμησης σεβασμού- και ξεχωριστό για εμάς, Θανάση Περιστεράκη. Ο κ. Θανάσης είναι ο στιχουργός της καρδιάς μας που με τους στίχους του εκφράζει και συγκινεί τους πάντες. Ποιος δεν έχει τραγουδήσει, δεν έχει γλεντήσει δεν έχει συγκινηθεί, δεν έχει ερωτευτεί με τα τραγούδια του; Δε θα μπορούσαμε όμως να μην εκφράσουμε τον σεβασμό μας και στους Γιάννη Ανδρή, Αντώνη Γκαρδάση, Αντώνη Κουτσοκέρη (οι άλλοι μουσικοσυνθέτες μας) καθώς και στον αγαπημένο μας Νίκο Δρακάκη (Studio Nikos D) υπεύθυνος στη μίξη τον προγραμματισμό και την ενορχήστρωση» .

Το διαδίκτυο

Πολλά τραγούδια σας τα έχετε ανεβάσει στο Youtube. Είναι αυτός ο νέος τρόπος για να βρει μια διέξοδο ένας νέος καλλιτέχνης και να του ανοίξει ο δρόμος στον χώρο της μουσικής;

«Το διαδίκτυο είναι πλέον μέρος της ζωής όλων μας. Συνεπώς και το Youtube αποτελεί ένα μέσο προβολής της δουλειάς των καλλιτεχνών. Παλαιότερα ήταν οι δίσκοι των 33 στροφών, μετά των 45 μετά των 78 μετά οι κασέτες κλπ. Πλέον είναι το Internet».

Έχετε το δικό σας ωδείο αλλά συμμετέχετε και σε συναυλίες. Ποιο είναι αυτό που σας «γεμίζει περισσότερο»;

«Μας γεμίζει η μουσική! Όταν αγαπάς έναν άνθρωπο, τον αγαπάς το ίδιο είτε τον συναντήσεις στο θέατρο είτε στο γραφείο είτε στο πάρκο. Τον αγαπάς και νιώθεις πλήρης που τον έχεις. Έτσι λοιπόν είναι και για εμάς το ωδείο και οι παραστάσεις μας. Εμείς αγαπάμε τη μουσική είτε μέσω της εκπαίδευσης είτε μέσω των παραστάσεων -συναυλιών. Πώς μπορούμε να τα ξεχωρίσουμε μέσα μας;».

Ποιοι είναι οι στόχοι σας για το μέλλον;

«Οι στόχοι μας είναι αρκετοί, καθώς η μουσική δεν έχει τέλος. Όμως ένας από τους στόχους μας είναι «Με πυξίδα της καρδιάς» να «Πάμε στα νησιά» να περάσουμε τη «Μπλε θάλασσα», να φτάσουμε στο «Νησί μου Κυκλαδίτικο» να δούμε τη «Μάνα"»μας , να στήσουμε γλέντι στην αυλή, «Με βιολί και με λαούτο», να φυσά όμορφα το «Μαϊστράλι» και να μυρίζει γιασεμί (τα παραπάνω αποτελούν τίτλοι των τραγουδιών από το δίσκο των μουσικών)».

Κάτι που θα θέλατε να προσθέσετε και δεν σας ρώτησα;

«Να ακούει ο κόσμος μουσική. «Πραγματική μουσική». Βιολογική θα τη λέγαμε. Ας ακούει κι απ’ την άλλη, όλα χρειάζονται, αλλά η αλήθεια της μουσικής δεν κρύβεται στην εμπορικότητα!».

Γιώργος Κοντός

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.