Το ΣΒΑΚ και η πλ. Αγ. Νικολάου | Του Πέτρου Αυλήτη

> Απόψεις

Τέλος Φεβρουαρίου 2021, ένα χρόνο μετά την πρώτη παρουσίαση, και εν μέσω κορωνοϊού, ψηφίστηκε από το δημοτικό συμβούλιο Πάρου η Β’ φάση του Σχεδίου Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας Παροικιάς.

Παρ’ όλη την έντυπη και ψηφιακή δημοσιότητα, οι παριανοί και ιδιαίτερα οι Παροικιώτες που τους αφορά άμεσα, στη συντριπτική πλειονότητα τους δεν ασχολήθηκαν με το θέμα και φυσικά, τελούν εν αγνοία. Στην καλύτερη περίπτωση, το θεωρούν άλλη μια απόπειρα κυκλοφοριακής μελέτης, που τελικά, δεν απέχει και πολύ από την αλήθεια.

Οι Παροικιώτες έχουν ακούσει πάρα πολλές φορές κούφιες υποσχέσεις επίλυσης του καυτού θέματος της πόλης τους, αλλά στην ουσία, ελάχιστα πράγματα έχουν γίνει και μόνο όταν η πραγματικότητα μας στριμώχνει στην γωνία. Για αυτό και οι περισσότεροι, αδιαφορούν. Μήλο της Έριδος, για όσους ασχολούνται, η διχοτόμηση της πλατείας Αγίου Νικολάου. Θα βελτιώσει την κατάσταση;

Πριν απαντηθεί το θέμα, ας πάμε σε μια άλλη, παλιά ιστορία. Τα βράχια της παραλίας. Το προοδευτικό μπάζωμα της παραλίας του Πάνω Γιαλού ξεκίνησε από το 1976 και ολοκληρώθηκε 25 χρόνια μετά, επί Κ. Αργουζή. Ήταν μόνο ένα μέρος σχεδίου που περιελάμβανε ανάπλαση του παραλιακού μετώπου βασισμένη σε σχέδια των Ευριπιώτη - Κάρτα, επέκταση του λιμανιού, μεταφορά εμπορικού λιμανιού, κατασκευή δεύτερου περιφερειακού, ο οποίος έμεινε στα χαρτιά από τον επόμενο δήμαρχο, κ.ά.

Ο βραχισμός επεβλήθη για λόγους προστασίας της ανάπλασης, από τις τεχνικές υπηρεσίες της τότε Νομαρχίας Κυκλάδων οι οποίες παρά τις πιέσεις που άσκησε ο δήμαρχος, ήταν αμετάπειστες. Επί πλέον, επί δημαρχίας Ραγκούση σε συμφωνία με τον Αργουζή, υπήρξε ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ. Πάρου για διαμόρφωση των ογκόλιθων (βύθιση) με έξοδα του Λιμενικού Ταμείου, ώστε να επανέλθει η θάλασσα όσο το δυνατόν πλησιέστερα, που έμεινε στα χαρτιά.

Τελικά όμως, ωφελήθηκε η Παροικιά από το «μπάζωμα»; Φυσικά! Το παραλιακό μέτωπο προστατεύτηκε από τους καταστροφικούς νοτιάδες, και σε συνδυασμό με την «διολίσθηση» του δρόμου, τα μαγαζιά από το λιμάνι μέχρι την πλατεία Βεντουρή πολλαπλασίασαν τον ωφέλιμο χώρο τους κατά μερικές εκατοντάδες τετραγωνικά μέτρα το καθένα! Ακόμα και τα «ριγμένα», που ήταν απέναντι σε θέσεις στάθμευσης, εν μια νυκτί με μία ταχυδακτυλουργική πλακόστρωση επί πρώτης δημαρχίας Κωβαίου, απέκτησαν και αυτά το «μερίδιό» τους. Οι παράπλευρες απώλειες ήταν η απομάκρυνση της θάλασσας και τα κακάσχημα βράχια. Για αυτά τα βράχια, που έφτασαν σε αυτή τη θέση μετά από μια 25ετή παρέλαση κοινοταρχών, δημάρχων και προέδρων Λιμενικού Ταμείου, φταίει ΜΟΝΟ ο Αργουζής.

Ας επιστρέψουμε στον Άγιο Νικόλαο και ας κάνουμε μερικούς παραλληλισμούς: Από την μια έχουμε ένα σχέδιο επιβεβλημένο «άνωθεν», που ΔΕΝ άφηνε περιθώρια στη φάση εκτέλεσης και από την άλλη ένα σχέδιο που πέρασε από διαβούλευση όπως έπρεπε, στο συγκεκριμένο σημείο βρήκε αντιδράσεις, αλλά και πλήθος από εναλλακτικές προτάσεις, με τον δήμαρχο να επιμένει πεισματικά στην αρχική λύση. Και οι δύο περιπτώσεις, επιτελούν/θα επιτελέσουν τον σκοπό για τον οποίο σχεδιάστηκαν.

Οι δυσμενείς παράπλευρες απώλειες: στην μια περίπτωση αναπόφευκτες, επιβεβλημένες από κέντρα εκτός Πάρου, χωρίς περιθώριο εναλλακτικών λύσεων, ενώ στην άλλη εμμονή στη δυσμενέστερη για την Παροικιά λύση, από τον ίδιο τον δήμαρχο, παρά το πλήθος εναλλακτικών λύσεων.

Η εκ των υστέρων δυσαρέσκεια από τους Παροικιώτες για την εξαφάνιση της πλατείας Αγ. Νικολάου, που όπως φαίνεται θα δουν ξυπνώντας μια μέρα έκπληκτοι, παρ’ όλα τα πιθανά καλά της, θα βαρύνει αποκλειστικά τον δήμαρχο

 

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.