Πεδίον δόξης λαμπρό | Του Θ. Μαρινόπουλου

Απόψεις

Μία από τις πηγές χρηματοδότησης (η κύρια θα λέγαμε), των δήμων είναι οι λεγόμενοι Κ.Α.Π. (Κεντρικοί Αυτοτελείς Πόροι).

Αυτοί κατανέμονται, λαμβάνοντας υπόψη της η κεντρική διοίκηση, πολλές και διάφορες παραμέτρους. Ελάχιστο κόστος λειτουργίας του δήμου, πληθυσμός, έκταση, τοπικά διαμερίσματα κλπ. Το ελάχιστο κόστος λειτουργίας περιλαμβάνει τις δαπάνες που συνδέονται με την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους, με τις οποίες παρέχεται σε κάθε τοπικό πληθυσμό ένα βασικό - ενιαίο επίπεδο υπηρεσιών.

Με αυτό τον τρόπο οι κάτοικοι σε όλη την χώρα, ανεξάρτητα από τον δήμο στον οποίο κατοικούν, απολαμβάνουν ένα κοινό επίπεδο υπηρεσιών, με βάση τη νομοθεσία που διέπει τη λειτουργία της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης. Σημαντική παράμετρος θα έπρεπε να είναι και η λεγόμενη «ενθάρρυνση παραγωγής τοπικών δημοσίων αγαθών» (Τ.Δ.Α). Συνεχώς οι εκάστοτε κυβερνήσεις παροτρύνουν (υποκριτικά από ό,τι αποδεικνύεται) την τοπική αυτοδιοίκηση στην παραγωγή τοπικών δημόσιων αγαθών. Τα σπουδαιότερα βέβαια δημόσια αγαθά παγκοσμίως, άρα και σε τοπικό επίπεδο, είναι η υγεία και η παιδεία.

Λόγοι που έχουν να κάνουν με τη νησιωτικότητα αλλά και με την τουριστική διάσταση της Πάρου, από την μία μεριά λόγω γεωγραφικών συνθηκών και από την άλλη λόγω αυξημένου κόστους διαβίωσης, δυσχεραίνουν την επιλογή του νησιού μας, από τους ενδιαφερομένους δημοσίους λειτουργούς (γιατρούς, καθηγητές, δασκάλους κα). Ακόμη και όταν γίνει, είναι δυσβάστακτη οικονομικά. Εδώ εμφανίζονται οι όροι «συμπληρωματικότητας και αποκατάστασης» που επιτρέπουν στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης με αιτιολογημένες αποφάσεις τους να διεκδικήσουν επιπλέον χρηματοδοτήσεις από τους Κ.Α.Π. με ειδικές χρηματοδοτήσεις στους τομείς της υγείας και της παιδείας. Το αποτέλεσμα βέβαια… αβέβαιο. Μάλιστα το νόημα αυτών των χρηματοδοτήσεων είναι οι παροχές υγείας και παιδείας να είναι εφάμιλλες των αστικών κέντρων.

Στη χειρότερη περίπτωση πρέπει να ξεπερνάμε αυτό που έχει καθοριστεί ως «ελάχιστο επίπεδο προσφερομένων υπηρεσιών». Εδώ υπολειπόμαστε στον τομέα της υγείας κατά πολύ, στην παιδεία ίσως λιγότερο. Πάντως και οι δύο τομείς χρήζουν σημαντικής «ενίσχυσης». 

Είναι γνωστές οι ανάγκες του Κέντρου Υγείας (με πρώτη προτεραιότητα τη μονάδα αιμοκάθαρσης και το προσωπικό για τη λειτουργία της), όσο και η επιδότηση ενοικίου στις κατηγορίες που νομοθετικά επιτρέπεται. Ιδού λοιπόν «πεδίο διεκδίκησης λαμπρό».

Αθανάσιος Μαρινόπουλος

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.