Άκου παριανέ τουρίστα! | Του Δ.Μ.Μ.

Απόψεις

Υπάρχει μία μερίδα παριανών (ευτυχώς μικρή), η οποία αν και πλέον ζουν μόνιμα στην Αθήνα ή στο εξωτερικό, με τον έναν ή άλλο τρόπο θέλουν να επιβάλλουν την άποψή τους και τα θέλω τους σε όλους τους υπόλοιπους μόνιμους κατοίκους του νησιού.

Η μερίδα αυτή των παριανών, που αποκαλούνται στο νησί μας «παριανοί του 15Αύγουσου», θέλουν κατά βάση όταν έρχονται διακοπές, το νησί να είναι «νεκροταφείο», να μη χαλάει τίποτα την ησυχία τους κι αν είναι δυνατόν, θα ήθελαν να είναι η Πάρος όπως τη θυμούνται, όπως λένε. Την ίδια στιγμή βέβαια λησμονούν τους λόγους που αναγκάστηκαν να ξενιτευτούν οι ίδιοι. Λόγοι φυσικά που έχουν να κάνουν αποκλειστικά με το οικονομικό ζήτημα

Αν την Πάρο, λόγω της φυσικής της ομορφιάς, δεν την είχε «ανακαλύψει» αρχικά ο νεοέλληνας μετά τη φρίκη του Β’ παγκοσμίου πολέμου και του εμφύλιου, τότε, είναι σίγουρο, δε θα μπορούσε το νησί να ζήσει μόνο με την αγροτική του οικονομία. Ναι, ή όχι; Διότι, κι αυτά μπορούν να σας τα πουν πολύ καλύτερα όλοι εκείνοι οι συμπολίτες μας που ξενιτεύτηκαν στα νταμάρια του Διονύσου αρχικά, κι αλλού ή οι νέες κοπέλες που εργάστηκαν σκληρά σε ξένα χέρια. Ας μην αναλύσουμε άλλο τα όσα έζησαν από οικονομική άποψη τα περισσότερα νησιά και η ελληνική επαρχία στο τέλος της δεκαετίας του ’40. Η αστυφιλία δε γεννήθηκε τυχαία στη χώρα μας. Στα χρόνια του πολέμου έχει τις ρίζες της.

Η μικρή λοιπόν μερίδα των συμπατριωτών μας, που δεν έχει καν δικαίωμα ψήφου εδώ,  έχει άποψη για το πώς πρέπει να ζούμε οι μόνιμοι κάτοικοι, όταν πάει το νησί να βγάλει κανένα ευρουλάκι παραπάνω το καλοκαίρι, ώστε να επιζήσει τους υπόλοιπους μήνες. Με ευκολία κάνουν την καταγγελία στην αστυνομία για τη μουσική που είναι δυνατή στο διπλανό τους κατάστημα ή για οτιδήποτε άλλο βάλει ο νους. Έχουν άποψη για το πώς θα αναπτυχθεί οικιστικά το νησί και το πώς πρέπει να είναι τα καταστήματα, αλλά ξεχνούν ότι τις αποθήκες που έβαζαν είτε τα ζώα τους, είτε τα εργαλεία τους οι πρόγονοί τους, τις ενοικίασαν αργότερα στους «ξένους» σε τιμές γωνίας οδού Μητροπόλεως και Φιλελλήνων…

Υπάρχει κι άλλη μία μερίδα, οι «Βρυξελλιώτες», που σ’ αυτή εκτός των μονίμων κατοίκων του εξωτερικού, συμπαρατάσσεται και μία μερίδα ντόπιων, που αισθάνονται έτσι «ευρωπαίοι». Αυτοί έχουν βάλει στόχο το αεροδρόμιο εδώ και πολλά χρόνια. Προσφεύγουν νομικά δεξιά και αριστερά προκειμένου να μην υπάρχει επέκταση του αεροδρομίου.

Είναι οι ίδιοι που δεν το ήθελαν από την αρχή και προτιμούσαν το παλιό με τους 20 επιβάτες που έφερνε η κάθε πτήση.

Είναι οι ίδιοι που προσπαθούν να μπλοκάρουν και πάλι το έργο.

Οψόμεθα…

Δ.Μ.Μ.

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.