1η Μάη: από το 1886 στο Σικάγο μέχρι τη βαρβαρότητα του 21ου αιώνα

Παραπολιτική

Από το αιµατοκύλισµα των εργατών στο Σικάγο που οδήγησε στην καθιέρωση του οκταώρου, στη σηµερινή βάρβαρη επίθεση στα δικαιώµατα των εργαζοµένων.

Η Εργατική Πρωτοµαγιά δε γεννήθηκε τυχαία, ούτε αυθαίρετα. O εορτασµός της την 1η Μάη, είναι η µέρα όπου η εργατική τάξη σε όλο τον πλανήτη απεργεί και διεκδικεί µαχητικά την ικανοποίηση των αιτηµάτων της.

Το 1884, η νεοσύστατη τότε Αµερικανική Οµοσπονδία Εργασίας, αποφάσισε ότι η 1η Μάη του 1886, θα είναι µέρα ενός εκτεταµένου απεργιακού αγώνα των εργατών µε σκοπό την καθιέρωση του 8ωρου. Την απόφαση αυτή, πήρε στα χέρια της η ίδια η εργατική τάξη και την έκανε πράξη. Στη Πρωτοµαγιάτικη απεργία του 1886 στις ΗΠΑ, γύρω στο µισό εκατοµµύριο εργάτες παράτησαν τη δουλειά τους και συνενώθηκαν στους δρόµους του αγώνα. Αυτή η τόσο µεγάλη και επιβλητική πρωτοµαγιάτικη απεργία που πνίγηκε στο αίµα, είχε αποτέλεσµα 185.000 εργάτες να κερδίσουν το 8ωρο και τουλάχιστον 200.000 εργάτες να µειώσουν το χρόνο εργασίας τους από τις 12 στις 10 και 9 ώρες. Σε πολλές περιοχές αναγνωρίστηκε η ηµιαργία του Σαββάτου, ενώ αρκετές βιοµηχανίες σταµάτησαν την Κυριακάτικη εργασία. Έτσι, καθιερώθηκε η Πρωτοµαγιά ως παγκόσµια µέρα της εργατικής τάξης και άρχισε να γιορτάζεται από το 1890.

Στην Ελλάδα, η Πρωτοµαγιά γιορτάστηκε για πρώτη φορά το 1893, όπου περίπου 2.000 εργαζόµενοι συγκεντρώθηκαν και γιόρτασαν αγωνιστικά στο Στάδιο αλλά… µε µια µέρα καθυστέρηση, δηλαδή στις 2 Μαΐου, αφού 1η Μάη ήταν Σάββατο, εργάσιµη ηµέρα. Ζητούσαν εφαρµογή της οχτάωρης εργασίας, την καθιέρωση της Κυριακής ως ηµέρα αργίας για τα καταστήµατα, την απονοµή σύνταξης σε όσους τραυµατίζονται σοβαρά στη δουλειά τους ώστε να µπορούν να συντηρούνται οι ίδιοι και οι οικογένειες τους. Μετά το 1894 και για αρκετά µεγάλο διάστηµα δεν υπήρξαν εορτασµοί της εργατικής Πρωτοµαγιάς µε συγκεντρώσεις.

Για τις επόµενες δεκαετίες, υπήρξαν προσπάθειες ανάπτυξης οργανωµένου εργατικού κινήµατος και µέσα από διεργασίες η εργατική τάξη, σε φάση ωρίµανσης πλέον, το 1919 γιόρτασε την Εργατική Πρωτοµαγιά σε ολόκληρη τη χώρα, παρά τις αντιδράσεις της κυβέρνησης Βενιζέλου. Στην πρωτοµαγιάτικη συγκέντρωση του 1924 έχουµε τον πρώτο νεκρό (Σωτήρης Παρασκευαΐδης, εργάτης ζαχαροπλάστης) ενώ η πρωτοµαγιά του 1936 θα αποτελέσει σταθµό στην ιστορία του εργατικού κινήµατος. Από τις αρχές του 1936 οργανώνονται δεκάδες πανελλαδικές απεργίες, µε πρωτοπόρο τον κλάδο των καπνεργατών που είχαν πληγεί βαρύτερα από την ανεργία και τις συνεχώς µειούµενες αµοιβές τους. Στις διεκδικήσεις συµπεριλαµβάνονται αύξηση ηµεροµισθίων, βελτιώσεις παροχών κλαδικού ταµείου για τους «παρήλικας και τους φυµατικούς», χορήγηση έκτατου επιδόµατος 500 δραχµών στους άνεργους εν όψει του Πάσχα, ενώ έχουν ενταχθεί και τα πρώτα πολιτικά αιτήµατα, αφού ζητείται η χορήγηση γενικής αµνηστίας στους πολιτικούς φυλακισµένους, εξόριστους και καταδικασµένους, ιδιαίτερα των καπνεργατικών στελεχών.

Στη κλιµάκωση των απεργιακών κινητοποιήσεων, έχουµε και τον πρώτο νεκρό από τις σφαίρες της αστυνοµίας, που χτυπά τους απεργούς διαδηλωτές. Τάσος Τούσης, καπνεργάτης, κοµµουνιστής. Το θρήνοµοιρολόι της µάνας του πάνω από το πτώµα αποτυπώνει ένας φωτογράφος, και συγκλονισµένος ο Γιάννης Ρίτσος ξεκινά να γράφει τον «Επιτάφιο», που µελοποιεί αργότερα ο Μ. Θεοδωράκης. «Γιέ µου, σπλάχνο των σπλάχνων µου»… Αλλά η τραγικότερη Πρωτοµαγιά που έζησε ο τόπος στη νεότερη ιστορία, είναι αναµφισβήτητα αυτή του 1944 όπου οι Γερµανοί σε αντίποινα της δολοφονίας του διοικητή 41ης Μεραρχίας οχυρών Φραντς Κρεχ, οδηγούν από το στρατόπεδο του Χαϊδαρίου στο σκοπευτήριο της Καισαριανής και εκτελούν 200 κρατούµενους κοµµουνιστές, παλαιούς δεσµώτες της Ακροναυπλίας και της Ανάφης.

unnamed

Ακολουθούν δεκαετίες που µε ανυποχώρητο αγώνα και θυσίες κατακτά η εργατική τάξη τα δικαιώµατα της, βήµα το βήµα... Και φθάνουµε σήµερα, στον 21ο αιώνα της ανάπτυξης, των επιστηµών και της τεχνολογίας να βλέπουµε βήµα το βήµα… να επιχειρείται δια νόµου η κατάργηση των κεκτηµένων δικαιωµάτων µε αίµα των εργαζοµένων.

Με τις ανατροπές του αιώνα που φέρνει η κυβέρνηση για ψήφιση στη Βουλή, οι «σύγχρονοι εργαζόµενοι», γίνονται οι «σκλάβοι» του 21ου αιώνα, αφού καταργείται το 8ωρο και θεσµοθετείται η 10ωρη δουλειά, έρχονται απλήρωτες υπερωρίες, επεκτείνεται η κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, µονιµοποιείται και θεσµοθετείται η τηλεργασία…

Όλα όµως όσα προβλέπονται σε αυτό το νοµοσχέδιο τερατούργηµα, είναι η συνέχεια µιας πορείας αντεργατικών µέτρων ξεκινώντας από το νόµο 3986/2011 επί ΠΑΣΟΚ µε διατήρηση και επέκταση επί ΣΥΡΙΖΑ. Όλα σήµερα θυσιάζονται για την εξασφάλιση φτηνής και ευέλικτης εργατικής δύναµης, στο όνοµα µιας ανάπτυξης που θα κάνει όµως τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους. Βάζει στη ζωή µας «µπουρλότο», αφού κάτω από αυτές τις εργασιακές συνθήκες θα µετατραπεί σε ζωή λάστιχο, η σωµατική και ψυχική υγεία θα σµπαραλιαστεί, η προσωπική και οικογενειακή ζωή θα είναι ανύπαρκτη. Είναι φανερό ότι µας αφορά όλους, σε κάθε ηλικία. Εργαζόµενους, άνεργους, αυτοαπασχολούµενους, άνδρες και γυναίκες.

«Και τι µπορούµε να κάνουµε απέναντι σε όλα αυτά;» εύλογα κάποιος θα αναρωτηθεί. Η απάντηση βρίσκεται µέσα στο ίδιο το νοµοσχέδιο, που καρατοµεί όχι µόνο τα εργασιακά δικαιώµατα, αλλά βάζει χέρι και στα συνδικαλιστικά αφού προβλέπει µέτρα χειραγώγησης, φίµωσης του συνδικαλιστικού κινήµατος και κυρίως µέτρα κατά του δικαιώµατος στην απεργία. Γιατί αυτός είναι ο φόβος τους, το δυνατό συνδικαλιστικό κίνηµα, το δικαίωµα της απεργίας. Αυτό είναι το όπλο των εργαζοµένων για όλες τις έως τώρα κατακτήσεις, όπως έχει δείξει η ιστορία, αυτή είναι και η απάντηση στο ερώτηµα.

Σήµερα, ο εορτασµός της Εργατικής Πρωτοµαγιάς αποκτά ιδιαίτερη σηµασία κάτω από αυτές τις συνθήκες. Είναι υπόθεση όλων µας να τιµήσουµε αγωνιστικά τους εργατικούς αγώνες αιώνων, διεκδικώντας ζωή και δουλειά µε δικαιώµατα.

Η συµµετοχή µας στη συγκέντρωση που διοργανώνουν σωµατεία, φορείς και σύλλογοι την Πέµπτη 6 Μαΐου, 10 το πρωί στη πλατεία Μαντώ Μαυρογένους, είναι η απάντηση µας… σε όσους σχεδιάζουν για εµάς χωρίς εμάς.

 

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.