«Πολιτιστική φτώχεια» - Δίχως αίθουσα εκδηλώσεων η Παροικιά

Πολιτισμός - Τέχνες

Συνεχίζοντας την παρουσίαση των πολιτιστικών συλλόγων του νησιού μας, σειρά έχει ο πολιτιστικός σύλλογος «Αρχίλοχος». Είναι ο πρώτος σύλλογος, που δημιουργήθηκε στην Πάρο και δυστυχώς κινδυνεύει να μείνει χωρίς χώρο εκδηλώσεων. 

Ως γνωστό (κάτι που γράψαμε και στο προηγούμενο φ. της εφημερίδας μας), ο νέος ιδιοκτήτης του ακινήτου ζητάει από τον δήμο Πάρου –που είναι ο ενοικιαστής- να του παραδοθεί ο χώρος έως τον Νοέμβριο 2021. Το γεγονός είναι πολύ στενάχωρο, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς, ότι σε αυτήν την αίθουσα έγιναν πάμπολες εκδηλώσεις πολιτιστικού ενδιαφέροντος και είναι η μοναδική παρόμοια αίθουσα που υπάρχει στην πρωτεύουσα του νησιού μας. Ο πρόεδρος του Π.Σ. «Αρχίλοχος» Στέλιος Γκίκας, μίλησε στην εφημερίδα μας για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο σύλλογος, αλλά και το πολιτιστικό του στίγμα του στην παριανή κοινωνία.

Η συνέντευξη

Πόσα χρόνια λειτουργίας και προσφοράς έχει στην Πάρο ο σύλλογος;

«Η μεταπολεμική κατάσταση δημιούργησε διαχωρισμούς και ρήγματα. Η μετανάστευση και η πολιτική έπληξαν τη συλλογικότητα με διάφορους τρόπους. Ήρθε η δικτατορία (1967-1974) να τα κάνει ακόμα βαθύτερα. Η μεταπολίτευση του 1974 δημιούργησε ένα νέο κύμα πολιτικοποίησης των ανθρώπων και εξόδου προς τους συνανθρώπους και την κοινωνία. Ιδρύθηκαν σύλλογοι. Άρχισαν να πειραματίζονται με τη δημιουργία και η ενασχόληση με τα κοινά έγινε καθημερινή στάση ζωής. Αρχίζουν συναντήσεις των πρώην συμμαθητών: Κώστα Αργουζή, Νίκου Σαρρή, Χρίστου Γεωργούση, Γιάννη Γκίκα και άλλων για την πολιτική κατάσταση στην Πάρο και τις εξελίξεις. Συναντήσεις των τεσσάρων αυτών είχαμε και κατά τη διάρκεια της χούντας, αφού υπήρξαν συμμαθητές και τέλειωσαν το ίδιο σχολείο (Γυμνάσιο Πάρου). Πολύ σύντομα εκδίδεται η «Παριανή Γνώμη». Η εφημερίδα καλεί το 1975 τους νέους να αναλάβουν τις ευθύνες τους, διακηρύσσει την ανάγκη συμμετοχής και σκύβει πάνω από τα προβλήματα του νησιού. Έτσι απέμενε ένα βήμα για την ίδρυση του «Αρχίλοχου». Συζητήσεις και συναντήσεις έγιναν πολλές. Η πρώτη ιδρυτική συνάντηση για το καταστατικό και τις υπογραφές έγινε το 1976. Ο «Αρχίλοχος» ήταν γεγονός. Από τότε μέχρι σήμερα, κοντά μισό αιώνα, ο σύλλογος έχει αδιάλειπτη και πολυσχιδή δράση».

Ποιος είναι ο βασικός στόχος του συλλόγου και για ποιο λόγο δημιουργήθηκε;

«Ο «Αρχίλοχος», υπήρξε κυρίως ένα κίνημα ελπίδας και συνεχίζει να είναι αυτό ακριβώς. Ένα χέρι βοήθειας για το συλλογικό άνθρωπο, μια διέξοδος ελπίδας απ’ τον αφόρητο ατομισμό, που σκοτώνει. Μέσα από την ιστορία του «Αρχίλοχου», μπορεί κανείς να δει την ιστορία του νησιού τα τελευταία χρόνια, από τη μεταπολίτευση και μετά. Μια ιστορία με ταχείς ρυθμούς εξέλιξης, που έφεραν αλλαγές, αναστατώσεις, ευμάρεια, αλλά και καταστροφές. Τα χρόνια αυτά σημειώθηκαν αλλαγές και στη νοοτροπία των νησιωτών με σπουδαιότερο αποτέλεσμα την ακόμα εντονότερη σύγχυση σε σχέση με την ταυτότητα του χώρου και τη διάλυση της συνοχής των ανθρώπων. Ο αγώνας για την επίλυση αυτών των προβλημάτων θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι ο βασικός στόχος του Συλλόγου διαχρονικά».

sunenteuxh 3

Ποιο είναι το ιδιαίτερο στίγμα του «Αρχίλοχου» από άποψη πολιτιστικών εκδηλώσεων;

«Ο «Αρχίλοχος» δεν ξεκίνησε ως ένας τοπικός σύλλογος. Οι φιλοδοξίες του ήταν να γίνει ο σύλλογος όλου του νησιού. Πολλά από τα μέλη του ήταν απ’ τη Νάουσα, τη Μάρπησσα, αλλά και από παριανούς της Αθήνας. Γράφτηκαν στις «δυνάμεις» του άνθρωποι, που ήρθαν να υπηρετήσουν στο νησί και να ζήσουν μαζί μας για λίγο ή πολύ. Ο «Αρχίλοχος» έκανε παριανούς πολλούς, που ήρθαν κοντά μας από άλλα μέρη κι έφεραν δικά τους στοιχεία συμπεριφοράς και πολιτισμού. Επιχείρησε μια ενότητα πέρα από τρέχοντα των διακρίσεων. Προκληθήκαμε να απαντήσουμε:

Πρώτον, στο αίτημα της συλλογικότητας

Δεύτερον, στο αίτημα της δημοκρατίας στην καθημερινή μας ζωή, στην οικογενειακή, κοινωνική και πολιτική μας καθημερινότητα.

Τρίτον, στο αίτημα της ποιότητας στις ατομικές και συλλογικές μας εκφράσεις, στα έργα μας, σε καιρούς που η κακογουστιά γινόταν στάση ζωής.

 Χαρακτηριστικά γνωρίσματα της φυσιογνωμίας του συλλόγου ήταν: 

1. Η θέλησή μας να δοκιμάσουμε και να στηριχτούμε στις δυνάμεις μας.

2. Η τόλμη να αντισταθούμε στους καιρούς, που έστελναν τον καθένα στο σπίτι και στα ατομικά του.

3. Η απόφαση να αναδείξουμε κρυμμένες δυνάμεις και δυνατότητες και η πίστη ότι όλα αυτά υπάρχουν.

4. Η φροντίδα μας για το περιβάλλον και τη φύση.

5. Το ενδιαφέρον μας για την παράδοση και την τοπική ιστορία. 

Τέλος, η σταθερή σχέση μας με τη νεολαία και τη σχολική κοινότητα».

Ποιες είναι οι δράσεις σας ως σύλλογος;

«Ο «Αρχίλοχος» ξεκίνησε ως ποδοσφαιρική ομάδα από την οποία προέκυψε, ο ΑΟ Πάρου. Πολλά ωραία πράγματα της τοπικής πολιτιστικής ζωής –επίσης- έχουν την ρίζα τους στον «Αρχίλοχο», όπως η σχολή μουσικής του δήμου, τα χορευτικά συγκροτήματα, χορωδίες, οι θεατρικές ομάδες, τα αρχαιολογικά, αναπτυξιακά και οικολογικά συνέδρια, οι μουσικές συναυλίες, ο κινηματογράφος, το «Ελεύθερο Βήμα», το «Ευ του Χ», τα «Καπετανέικα», οι τιμητικές εκδηλώσεις για πρόσωπα με προσφορά στον τόπο, οικολογικές και περιπατητικές ομάδες, καλλιτεχνικά εργαστήρια και εκθέσεις τέχνης, κινήσεις πολιτών για θέματα του νησιού, ομάδες και σύλλογοι του γυναικείου κινήματος, λαϊκά πανηγύρια και εορταστικά παζάρια, αποκριάτικες χοροεσπερίδες και παρελάσεις… Η ρίζα αυτή έθρεψε κορμό δυνατό και κλαδιά μεγάλα και μπόλιασε όλο το νησί».

sunenteuxh 2

Στον καιρό της πανδημίας

Η πανδημία έχει επηρεάσει πολλές δραστηριότητες πάνω στο νησί εδώ και ένα χρόνο. Οι σύλλογοι για την επιβίωσή τους χρειάζονται τις εκδηλώσεις. Εσείς πόσο έχετε επηρεαστεί και με ποιον τρόπο;

«Σίγουρα τα περιοριστικά, λόγω πανδημίας, μέτρα, έπληξαν τη συλλογική δράση και συγκεκριμένα στην περίπτωσή μας ματαίωσαν όλο το πρόγραμμα για τον τελευταίο χρόνο. Κρίσιμο ήταν το γεγονός ότι η πανδημία χτύπησε απροειδοποίητα. Μόλις συνειδητοποιήσαμε ότι πρόκειται για κάτι που δεν θα περάσει γρήγορα σχεδιάσαμε μια προσαρμογή μας στις νέες συνθήκες και σύντομα θα έχετε τα πολιτιστικά νέα μας».

Ο σύλλογος αντιμετωπίζει πρόβλημα με την στέγαση του. Θα θέλατε να μας πείτε τι ακριβώς έχει συμβεί και τι πρόκειται να γίνει στο μέλλον;

«Ο «Αρχίλοχος», από το 1985 στεγάζεται σε νοικιασμένη αίθουσα. Εκτός από τις δικές του εκδηλώσεις οι περισσότεροι συλλογικοί και πολιτικοί φορείς επιλέγουν την αίθουσα μας για τις εκδηλώσεις τους. Αυτό είναι μια μεγάλη προσφορά του συλλόγου μας στην τοπική κοινωνία γιατί προϋποθέτει πολλές ώρες ενασχόλησης των μελών μας για την υποστήριξη αυτών των εκδηλώσεων και οφείλεται στο γεγονός ότι έχουμε καταφέρει να διατηρούμε μια φιλόξενη και με ιδιαίτερο χαρακτήρα αίθουσα στο κέντρο της πρωτεύουσας του νησιού. 

Για τον λόγο αυτό, ο δήμος τα τελευταία χρόνια έχει μισθώσει την αίθουσα και την παραχωρεί στον σύλλογο. Βέβαια όλα τα χρόνια της δράσης μας πορευόμαστε με την ελπίδα δημιουργίας ενός πολιτιστικού κέντρου για όλο το νησί. Δυστυχώς άλλες προτεραιότητες του δήμου, του Βελεντζείου Ιδρύματος και συνολικά της τοπικής κοινωνίας ματαίωσαν τις όποιες ενέργειες για μια τέτοια εξέλιξη. 

Έτσι φτάσαμε σήμερα να μαθαίνουμε ότι ο ιδιοκτήτης της αίθουσας με εξώδικη δήλωσή του προς τον δήμο ζητάει την διακοπή της μίσθωσης. Είναι φτώχεια πολιτιστική, η Παροικιά να καταντήσει χωρίς μια αίθουσα εκδηλώσεων και ακόμα μεγαλύτερη φτώχεια, να συμβαίνει ιστορικά και εμβληματικά κτήρια, σαν αυτό που στεγάζεται ο «Αρχίλοχος», να μην αποτελούν επίκεντρο ενδιαφέροντος για το κράτος, την αυτοδιοίκηση και την τοπική κοινωνία. Ο «Αρχίλοχος», είχε σπουδαία δράση και πριν την αίθουσα αυτή και έχουμε την πεποίθηση ότι θα συνεχίσει με το ίδιο κέφι σε κάθε περίπτωση. Γενικά όμως σε περίπτωση που χαθεί αυτός ο χώρος θα υπάρξουν πολύ αρνητικές συνέπειες για τις συλλογικές δράσεις του νησιού. Η αίθουσα αυτή έδινε μια επιπλέον αίγλη σε κάθε εκδήλωση που φιλοξενούσε. Για τον λόγο αυτό το θέμα δεν αφορά μόνο τον σύλλογό μας».

Υπάρχει ενδιαφέρον από τους νέους ανθρώπους, να ασχοληθούν με τις παραδόσεις τα έθιμα του τόπου ακόμα και με συλλόγους

«Πάντα υπήρχε και θα υπάρχει και στο μέλλον σε βαθμό ανάλογο με τις κοινωνικές συνθήκες που επικρατούν. Σήμερα οι νέοι αισθάνονται πολύ αφιλόξενο τον χώρο της πολιτικής με συνέπεια να βλέπουν τους πολιτιστικούς συλλόγους σαν την μόνη διέξοδο συλλογικής δράσης».

Γιώργος Κοντός

Η Φωνή της Πάρου χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. 
Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.